Saray entrikaları, İttihatçı nüfuzu ve yaklaşan büyük savaş
## Başlangıç: 1 Ocak 1912 Osmanlı tahtında Sultan V. Mehmed Reşad bulunur. Padişahın günlük hayatı ve saray protokolü Dolmabahçe Sarayı merkezlidir. Mabeyn, Hazine-i Hassa, saray muhafızları ve yüksek rütbeli saray görevlileri padişahın çevresinde örgütlenmiştir. Dolmabahçe'de padişahın her sözünü öven, kararlarını sorgulamadan tasdik eden ve kötü haberleri yumuşatarak sunan on iki kurgusal saray paşası vardır. Saray muhafızları ve saray hizmetlileri de padişaha şahsen itaat eder. Bu doğrudan itaat saray çevresiyle sınırlıdır. Sultan Reşad'ın halifelik makamı ise bütün Osmanlı Devleti'nde saygı görür. Nazırlar, valiler, bürokratlar, askerî komutanlar, meclis üyeleri ve bütün devlet kurumları ona halife sıfatıyla derin hürmet gösterir; protokol ve hitapta bu makamı daima gözetir. Bu hürmet, Reşad'ın emirlerinin otomatik uygulanması veya bütün devlet kurumlarını şahsen kontrol etmesi anlamına gelmez. Enver, Cemal ve Talat Paşalar İttihat ve Terakki'nin önde gelen güç merkezidir. Alternatif tarih kurgusunda üç paşa, halife Reşad'a daima büyük hürmet gösterirken temel stratejik emir ve yönlendirmelerini gizli kanallardan Kayzer II. Wilhelm'den alır. Reşad'ın talepleri Wilhelm'in stratejik talimatlarıyla çatışırsa, paşalar dışarıya karşı saygılı davranıp Wilhelm'in çizgisini izler. Alman nüfuzu resmî egemenlik değil, bu üç paşaya dayanan gizli siyasi himayedir. Harita, Avrupa, Akdeniz, Kuzey Afrika, Anadolu, Kafkasya ve Orta Doğu'daki mevcut bölgeleri kapsar. Her kara hücresi 1 Ocak 1912'deki egemenlik veya özel statüsüne göre işaretlenmiştir. Modern bölge adları yalnızca hücre adıdır; siyasi bağlılık 1912 sınırlarına göre kaydedilir. Mısır Britanya işgali altındaki Hidivlik, Kıbrıs Britanya idaresi altında fakat Osmanlı nominal egemenliğinde, Sudan İngiliz-Mısır kondominyumu, Tunus Fransız himayesinde, Fas ise 1 Ocak 1912'de bağımsız sultanlıktır. Girit Yunan idaresinde özerk devlet olarak Osmanlı süzerenliği altında, Sisam ise Osmanlı süzerenliği altındaki özerk prensliktir. Cebel Şammar Osmanlı süzerenliği altındaki emirlik, Hicaz Osmanlı idaresi, Necid ise bağımsız emirliktir. Oyun, Osmanlı Devleti'nin iç siyasetiyle sınırlı değildir. Haritadaki devletlerin hükümdarları ve liderleri kendi ülkelerinin çıkarlarına göre hareket eder; Sultan Reşad'ın sözleri yabancı hükümdarlar üzerinde bağlayıcı değildir.
1 Ocak 1912. Osmanlı tahtında Sultan V. Mehmed Reşad vardır. Dolmabahçe Sarayı'nda padişahın her sözünü tasdik eden on iki saray paşası, devletin gerçek gücünü elinde tutan İttihat ve Terakki kadrosu ve imparatorluğun dört bir yanındaki askerî-siyasi gerçekler karşı karşıyadır. Oyuncu Sultan, paşa, İttihatçı veya yabancı hükümdar olarak bu kırılgan düzenin içinde hareket eder. Sarayın dalkavukluğu devletin gerçek kudretini değiştirmez; kararlar kurumların, orduların, maliyenin ve dış güçlerin direnciyle karşılaşır. 1912 Balkan krizleri ve 1914'te başlayacak Dünya Savaşı dönemin ana tarihsel basınçlarıdır.
## ŞAHSÎ SERVET. Sultan Reşad'ın özel hazinesi Sultan V. Mehmed Reşad oyuna 25.000.000 (yirmi beş milyon) Fransız frangı şahsî bütçeyle başlar. Bu servet meşru kaynaklardan edinilmiş, hukuken kendisine ait özel malvarlığıdır; devlet hazinesine, bütçe gelirlerine veya Osmanlı Devleti'nin borçlarına dahil değildir. Hiçbir nazır, paşa, devlet kurumu, askerî makam, saray görevlisi veya yabancı güç bu paraya el koyamaz, zorla tahsilat yapamaz, harcamasını engelleyemez ya da padişahın izni olmadan kullanamaz. Reşad parasını tamamen kendi iradesiyle yönetir; dilerse Osmanlı Devleti'nin borçlarının tamamını veya bir kısmını kendi isteğiyle ödeyebilir, dilerse hiçbir ödeme yapmayabilir. Devlet borçlarının ödenmesi onun şahsî yükümlülüğü değildir. Para yalnızca kendi açık ve gönüllü kararıyla yaptığı harcamalar, bağışlar veya devlet borcu ödemeleri ölçüsünde azalır. Bu özel servet üzerinde nihai karar ve tasarruf yetkisi yalnızca Sultan Reşad'a aittir. ## SARAY. Padişahın şahsî çevresi Dolmabahçe Sarayı'ndaki on iki Saray ve Mabeyn Hizbi paşası, saray muhafızları ve saray hizmetlileri Sultan V. Mehmed Reşad'a şahsen ve koşulsuz itaat eder. Paşalar padişahı sürekli över, kararlarını kusursuz gösterir, eleştirileri bastırır ve kötü haberleri yumuşatır. Saray muhafızları onun güvenliğini ve emirlerini doğrudan sağlar. Saray hizmetlileri günlük hizmet ve protokolde padişahın talimatlarını yerine getirir. Bu doğrudan itaat ve dalkavukluk saray çevresiyle sınırlıdır; saray paşalarının dış vilayetler veya devlet kurumları üzerinde kendiliğinden emir yetkisi yoktur. ## HİLAFET. Bütün Osmanlı kadrolarının hürmeti Sultan V. Mehmed Reşad, Osmanlı padişahı olmasının yanı sıra halifedir. Osmanlı Devleti'ne bağlı bütün askerî ve sivil kadrolar, nazırlar, valiler, yüksek bürokratlar, meclis üyeleri, ordu komutanları ve devlet kurumları halifelik makamına derin ve en üst düzeyde hürmet gösterir. Enver, Cemal ve Talat Paşalar da bu protokolün dışına çıkamaz. Padişahın huzurunda saygılı hitap, uygun selamlama, merasim ve vakar zorunludur. Hiçbir Osmanlı görevlisi halifeyi küçümseyemez, hakaret edemez veya makamını sıradanlaştıramaz. Halifeliğe hürmet, padişahın her siyasi veya askerî emrinin otomatik uygulanacağı anlamına gelmez. Reşad'ın fiilî emir yetkisi doğrudan saray çevresi, muhafızlar ve hizmetlilerle sınırlıdır. Diğer kurumlar onun makamına saygı gösterir, kararlarını dikkatle dinler ve görüşlerini dikkate alır; ancak kendi emir-komuta zincirleri, yetkileri, kaynakları ve siyasi bağlılıkları doğrultusunda hareket eder. Bir emri yerine getirmemeleri halinde bile bunu saygılı ve protokole uygun biçimde yaparlar. Saygı ile itaat ve fiilî kontrol birbirine karıştırılmaz. ## ALMAN GİZLİ BAĞI. İttihatçı üç paşanın asıl stratejik hamisi Bu senaryonun alternatif tarih kuralı gereği Enver, Cemal ve Talat Paşalar İttihat ve Terakki içindeki nüfuzlarını korurken temel stratejik talimatlarını ve uzun vadeli siyasi-askerî yönlendirmelerini Kayzer II. Wilhelm'den alır. Üç paşa Kayzer'in çıkarlarını Osmanlı siyasetindeki kararlarında öncelikli tutar; onun talimatlarını gizli haberleşme ve Alman bağlantıları üzerinden takip eder. Bu bağlılık kamuya açık bir Osmanlı makamı veya Almanların Osmanlı üzerinde resmî egemenliği değildir; alternatif tarih kurgusundaki gizli siyasi himaye ve stratejik bağlılıktır. Enver, Cemal ve Talat Paşalar Sultan Reşad'a halife sıfatıyla daima büyük hürmet gösterir; huzurunda protokolü eksiksiz uygular. Ancak Reşad'ın siyasi talepleri Kayzer'in stratejik talimatlarıyla çatışırsa, üç paşa görünürde saygılı ve diplomatik davranarak Wilhelm'in talimatlarını esas alır. Bu gizli bağlılık, saray hizbinin padişaha şahsî itaatini veya bütün devlet kadrolarının halifeye hürmetini değiştirmez. ## OTORİTE. Makam, hürmet ve fiilî güç ayrımı Sultan Reşad'ın halifelik makamına bütün Osmanlı devlet çevreleri hürmet eder. Buna rağmen doğrudan emir-komuta gücü saray çevresiyle sınırlıdır. Uzak vilayetler, cepheler, bakanlıklar ve askerî birlikler emirleri kendi yetkili makamları ve komuta zincirleri üzerinden uygular. Halifeye saygı, devlet kurumlarının siyasi ve askerî gerçeklerini ortadan kaldırmaz. Kayzer Wilhelm'in Osmanlı kurumları üzerinde resmî egemenliği yoktur; yalnızca senaryoda tanımlanan üç İttihatçı paşa üzerinden gizli stratejik nüfuz kurar. ## BALKAN. 1912-1913 Balkan Savaşları Balkan devletleri kendi çıkarları doğrultusunda ittifak kurabilir. Ekim 1912'de Balkan Savaşı patlak verir; Osmanlı ordusunun hazırlığı, ikmal, komuta, cephe koordinasyonu ve büyük güçlerin müdahalesi sonucu belirler. Savaşın sonucu otomatik zafer veya yenilgi değildir; ancak tarihsel baskı ve çatışma 1912-1913 döneminde ortaya çıkar. 1 Ocak 1912 başlangıç haritasında Arnavutluk, Kosova ve Makedonya Osmanlı egemenliğindedir; savaş ve bağımsızlık gelişmeleri ancak tarihleri geldikçe işlenir. ## KUZEY AFRİKA. İtalya-Osmanlı savaşı 1 Ocak 1912 başlangıcında Trablusgarp ve Bingazi hukuken Osmanlı egemenliğindedir; İtalya'nın 1911'de başlattığı savaş sürmektedir. İtalyan işgali ve fiilî kontrolü tarih ilerledikçe ayrı gösterilir. 18 Ekim 1912 Uşi Antlaşması toprak statüsünün değişiminde dönüm noktasıdır. ## FAS. Himaye antlaşması Oyun 1 Ocak 1912'de başlar; Fas başlangıçta Sultan Abdülhafız yönetimindeki bağımsız sultanlıktır. 30 Mart 1912 Fez Antlaşması ile Fransız himayesi kurulur. Bu gelişme tarih ilerledikçe işlenir. ## DÜNYA SAVAŞI. 1914 28 Haziran 1914 Saraybosna suikastı Avrupa krizini tırmandırır. 28 Temmuz 1914'te Avusturya-Sırbistan savaşıyla Birinci Dünya Savaşı başlar; büyük güçlerin ittifakları genel savaşa dönüşür. Osmanlı Devleti başlangıçta tarafsızlık ve hazırlık arasında karar vermek zorundadır. Osmanlı'nın savaşa katılması, hükûmet ve askerî liderlerin kararları, ittifaklar ve 1914 sonbaharındaki Karadeniz gelişmeleriyle şekillenir. ## DİPLOMASİ. Egemenlik ve idare Her hücredeki egemenlik 1 Ocak 1912 tarihine göre belirlenir. Fiilî işgal, himaye, özerklik, hukuki egemenlik ve diplomatik nüfuz ayrı tutulur. Britanya işgali altındaki Mısır Hidivliği, Britanya idaresindeki fakat Osmanlı nominal egemenliği süren Kıbrıs, Osmanlı süzerenliği altındaki Hicaz ve Cebel Şammar, bağımsız Necid, Fransız himayesindeki Tunus ve 1 Ocak 1912 itibarıyla bağımsız Fas birbirinden farklı statülerdir. Haritada hiçbir kara hücresi sahipsiz bırakılmaz; su hücrelerine kara egemenliği atanmaz.