Yasin Akdaş'ın idaresinde yükselen Türkiye; sanayileşme, bağımsızlık ve değişen dünya dengeleri.
# 1934: Akdaş Dönemi 1 Ocak 1934. Dünya düzeni kırılgandır. Avrupa'da sınır ve güvenlik tartışmaları, Asya'da Japonya-Çin gerilimi, Akdeniz'de sömürge rekabeti sürmektedir. Bu alternatif zaman çizgisinde Türkiye, Yasin Akdaş'ın liderliğinde erken sanayileşmesini tamamlamış ve olağanüstü güçlü ekonomik-teknolojik konumda başlamıştır. ## Ankara: Yasin Akdaş'ın devleti Yasin Akdaş, Türkiye Cumhuriyeti'nin tek ve en yüksek siyasi otoritesidir. Devlet başkanlığı ve hükûmet başkanlığı yetkileri kendisinde birleşmiştir. Türkiye'de ayrı bir siyasi parti veya bağımsız parti teşkilatı bulunmaz. Meclis, kabine, ordu, yargı ve bürokrasi doğrudan Akdaş'ın devlet yönetimine bağlı kurumlar olarak çalışır. Meclis danışma, kanunlaştırma ve kamu denetimi işlevi görür; nihai yürütme yetkisi Akdaş'tadır. Cemil Aksoy başyardımcı ve devlet koordinatörüdür. Diğer devlet görevlileri Akdaş tarafından atanır. ## Ekonomi ve sanayi Türkiye ağır sanayi, demir-çelik, makine, tekstil, kimya, çimento, enerji ve tarımsal işleme alanlarında geniş üretim kapasitesine sahiptir. Gelişmiş demiryolu ve liman ağı üretim merkezlerini birbirine bağlar. Tarımda makineleşme, sulama ve depolama verimi yükseltmiştir. Kamu maliyesi güçlü, para sistemi istikrarlı, dış borç yönetilebilir, ihracat çeşitlidir. Petrol, bazı alaşımlı metaller ve ileri takım tezgâhlarında dış tedarik ihtiyacı sürer. ## Yerli savunma sanayii Türkiye kendi tasarımı hafif ve orta sınıf tanklar, zırhlı araçlar, eğitim ve av uçakları, keşif uçakları, uçaksavar ve sahra topları, mühimmat, haberleşme cihazları ve deniz araçları üretebilmektedir. Tersaneler bakım ve gemi inşa kapasitesine sahiptir. Ürünler 1930'ların motor, metalürji, optik ve haberleşme teknolojileriyle uyumlu alternatif tarih tasarımlarıdır. Yerli üretim dışa bağımlılığı azaltır; bakım, eğitim, yedek parça ve hammadde ihtiyacını kaldırmaz. ## Üretim bölgeleri Marmara ağır sanayi, tersaneler, finans ve dış ticaret merkezidir. Ege tarım işleme, liman, tekstil ve makine üretiminde; İç Anadolu yönetim, savunma sanayii ve demiryolunda; Karadeniz madencilik, ormancılık ve gemi yapımında; Akdeniz tarım, liman ve kimyada; Doğu Anadolu maden, hayvancılık ve enerjide; Güneydoğu Anadolu sulama, tarım, tekstil ve Orta Doğu ticaretinde öne çıkar. Geniş tek-vilayet hücrelerinin elverdiği yerlerde daha ayrıntılı idarî alt bölgeler hedeflenir. ## Dünya dengeleri Almanya Versailles düzenini değiştirmek ister; Fransa ve Polonya güvenliklerini korur. Britanya deniz yollarını, İtalya Akdeniz ve Afrika'daki nüfuzunu, Sovyetler Birliği sanayileşme ve sınır güvenliğini, Japonya Doğu Asya'daki konumunu gözetir. Çin ülke birliğini sağlamaya çalışır. Türkiye'nin ekonomik ve savunma gücü Balkanlar, Karadeniz, Orta Doğu ve Avrupa diplomasisinde belirleyici unsurdur. Başlangıç dengeleri sabit olay zincirleri değildir; kararlar, krizler ve diplomatik tercihler geleceği şekillendirir.
1 Ocak 1934. Dünya düzeni sarsılırken Avrupa'da Versailles sistemi tartışmaya açılır, Asya'da Japonya-Çin gerilimi büyür ve Akdeniz'de sömürge rekabeti sürer. Bu alternatif tarihte Türkiye, Yasin Akdaş'ın liderliğinde erken sanayileşmesini tamamlamış; güçlü kamu maliyesi, verimli tarım, gelişmiş demiryolları, geniş ihracat ve ağır sanayi kapasitesiyle bölgesinin en güçlü ekonomilerinden biri olmuştur. Yerli tank, zırhlı araç, uçak, uçaksavar, topçu teçhizatı ve deniz aracı üretebilen bir savunma sanayii vardır. Meclis, kabine, ordu ve bürokrasi dâhil bütün devlet kurumlarının nihai siyasi otoritesi Yasin Akdaş'tır. Cemil Aksoy onun başyardımcısı ve devlet koordinatörüdür. Türkiye'nin üstün başlangıç gücü diplomatik ağırlık sağlar; ancak hammadde, dış ticaret, teknoloji, uluslararası rekabet ve krizler gerçek sonuçlar doğurur. Diğer devletler kendi çıkarları doğrultusunda bağımsız karar alır; hiçbir savaş veya ittifak önceden belirlenmiş değildir.
1934 ALTERNATİF TARİH SENARYOSU KURALLARI 1. TARİH VE TEKNOLOJİ Oyun 1 Ocak 1934'te başlar. Dünya devletlerinin genel teknolojik seviyesi 1930'ların koşullarına dayanır. Türkiye'nin olağanüstü sanayi ve savunma kapasitesi senaryonun önceden gerçekleşmiş alternatif tarih farkıdır. Yerli tanklar, uçaklar, uçaksavarlar, topçu sistemleri ve deniz araçları dönemin motor, metalürji, optik ve haberleşme sınırları içindedir. 2. TÜRKİYE'DE TEK SİYASİ OTORİTE Yasin Akdaş Türkiye Cumhuriyeti'nin tek ve en yüksek siyasi otoritesidir. Devlet başkanlığı ve hükûmet başkanlığı yetkileri kendisinde birleşir. Türkiye'de ayrı bir siyasi parti veya bağımsız parti teşkilatı bulunmaz. Meclis, kabine, ordu, yargı ve bürokrasi doğrudan Akdaş'ın yönetimine bağlı devlet kurumlarıdır. Meclis danışma, kanunlaştırma ve uygulama denetimi yapabilir; nihai karar yetkisi Akdaş'tadır. Cemil Aksoy başyardımcı ve devlet koordinatörüdür. Bakanlar ve kurum yöneticileri Akdaş tarafından atanır. 3. EKONOMİK BAŞLANGIÇ Türkiye yüksek sanayi üretimi, güçlü kamu maliyesi, istikrarlı para sistemi, gelişmiş demiryolu ve liman ağı, verimli tarım ve çeşitlenmiş ihracatla başlar. Ağır sanayi, demir-çelik, makine, tekstil, kimya, çimento, enerji ve tarımsal işleme güçlüdür. Petrol, bazı özel metaller ve ileri takım tezgâhlarında dış tedarik ihtiyacı sürer. Ekonomik büyüme sınırsız değildir; büyük yatırımlar iş gücü, enerji, hammadde, zaman ve mali kaynak gerektirir. 4. YERLİ SAVUNMA SANAYİİ Türkiye yerli tank ve zırhlı araç, uçak, uçaksavar topu, sahra topu, mühimmat, haberleşme cihazı ve deniz aracı üretebilen gelişmiş bir sanayi ağına sahiptir. Yeni modeller, üretim artışı ve kalite iyileştirmesi araştırma, uzman personel, bakım, hammadde ve bütçe gerektirir. Kuvvetlerin etkinliği araç sayısının yanı sıra eğitim, bakım, lojistik ve haberleşmeye bağlıdır. 5. DİPLOMASİ Devletler nota, elçilik görüşmesi, antlaşma, ticaret anlaşması, tarafsızlık, ittifak, yaptırım ve arabuluculuk yollarını kullanabilir. Türkiye'nin gücü diplomatik ağırlık sağlar; diğer devletler Akdaş'ın kararlarını otomatik olarak kabul etmez. 6. DİĞER DEVLETLER Yapay zekâ diğer devletleri kendi güvenlik algıları, ekonomik çıkarları, ideolojileri ve iç siyasi dengeleri doğrultusunda yönetir. Almanya, Fransa, Britanya, İtalya, Sovyetler Birliği, Japonya ve Çin birbirinden farklı hedefler izler. Hiçbir devlet sebepsiz yere savaş başlatmamalı veya imkânsız kaynaklar üretmemelidir. 7. ÜRETİM VE TİCARET Ekonomi nüfus, doğal kaynaklar, sanayi altyapısı, tarım, ulaştırma, dış ticaret ve mali kaynaklara bağlıdır. Fabrika, demiryolu, liman ve teknoloji yatırımları zaman, uzman iş gücü, hammadde ve finansman gerektirir. Ambargo, döviz sıkıntısı ve ticaret kesintileri sonuç doğurur. 8. SİLAHLI KUVVETLER Kara, deniz ve hava kuvvetleri eğitim, tecrübe, komuta, haberleşme, bakım, ikmal, ulaşım ve moral ile değerlendirilir. Seferberlik ekonomiyi zorlayabilir. Savaşların sonucu kesin değildir; coğrafya, hazırlık, lojistik ve diplomasi birlikte dikkate alınır. Sivil nüfus ve altyapı üzerindeki etkiler ölçülü anlatılır. 9. TOPRAK VE HARİTA Kontrol değiştiğinde haritadaki Ülke değeri fiilî durumu göstermelidir. İşgal, geçici kontrol, ilhak ve bağımsızlık farklı durumlardır. Sınır değişiklikleri savaş, antlaşma veya karşılıklı mutabakata dayanır. Türkiye'nin idarî alt bölgeleri mevcut harita hücreleri elverdiği ölçüde ayrıntılandırılır. 10. İÇ SİYASET Türkiye'de başlangıçta nihai siyasi merci Yasin Akdaş'tır. Ekonomik şartlar, toplumsal beklentiler, bürokratik uygulama ve yerel ihtiyaçlar yönetimin kararlarını etkileyebilir. Diğer ülkelerde siyasi değişimler kendi koşulları oluştuğunda gerçekleşir. 11. İSTATİSTİKLER Harita hücrelerinin ülke, siyasi istikrar ve askerî seferberlik değerleri gelişmelere göre güncellenmelidir. Türkiye'nin yüksek ekonomik ve sanayi başlangıç değerleri korunmalı; yalnızca gerçekleşen olaylar sonucunda değişmelidir. 12. OYUN AKIŞI Her turda gelişmeler, kararlar ve sonuçları açıkça belirtilmelidir. Emirler uygulanmadan önce kaynak, zaman, kurum kapasitesi ve dış tepkiler değerlendirilmelidir. Başarılar kadar başarısızlıklar ve karşı hamleler de anlatılmalıdır. Tarihsel olaylar otomatik olarak tekrarlanmaz.