Grandi potenze, fragili alleanze e confini in mutamento
Nel 1453, il mondo è composto da rotte commerciali interconnesse e potenze politiche in competizione. In Europa troviamo regni, principati, città-stato e il Sacro Romano Impero; nel Mediterraneo orientale l'Impero Ottomano, l'Impero Bizantino e i Mamelucchi; in Anatolia, oltre agli Ottomani, vi sono il Beylik dei Karamanidi, gli Isfendiyaridi, i Dulkadir e i Ramazanidi (sotto protettorato mamelucco), l'Impero di Trebisonda e, nell'Anatolia orientale, gli Ak Koyunlu; in Iran e Mesopotamia domina lo stato dei Qara Qoyunlu di Jahan Shah insieme all'eredità timuride; nel Sud e nell'Est asiatico vigono i rispettivi ordini dinastici. Il Papato, oltre a essere un'autorità religiosa, è una forza diplomatica che cerca di esercitare la propria influenza nella politica europea. Nel mondo islamico non esiste un'unica autorità politica; mentre la competizione prosegue, possono nascere alleanze temporanee e tentativi di unificazione basati su interessi comuni. Il mondo non segue uno scenario predeterminato. Le lotte dinastiche, il commercio, la diplomazia, le epidemie, le pressioni economiche e le guerre plasmano il futuro degli stati. Le unità geografiche presenti sulla mappa potrebbero non coincidere perfettamente con le divisioni amministrative storiche; la distribuzione politica iniziale deve essere stabilita verificando regione per regione. L'Austria, nel 1453, è il territorio ereditario della dinastia degli Asburgo e non è sotto il dominio ottomano. Federico III è sia sovrano degli Asburgo che Imperatore del Sacro Romano Impero, incoronato a Roma nel 1452. Il continente americano è ancora una geografia ignota agli europei; tuttavia, vi risiedono gli Inca, i Chimú, i Muisca, le città-stato Maya, la Triplice Alleanza azteca, i Purépecha e numerose altre società indigene. In Australia, diverse comunità aborigene mantengono le proprie reti sociali e commerciali. Nell'Europa occidentale, Francia, Bretagna e Borgogna sono entità politiche separate. All'inizio del 1453, Calais e la Guienna sono sotto dominio inglese; la posizione inglese in Guienna crollerà nello stesso anno con la sconfitta di Castillon e la resa di Bordeaux in ottobre. Il Duca di Borgogna, Filippo il Buono, non governa le province dei Paesi Bassi come uno stato centrale unico, ma come un'unione personale in cui ogni provincia mantiene le proprie leggi e i propri privilegi. Il Duca di Bretagna, Pietro II, regna in modo indipendente. Il Sacro Romano Impero non è una Germania unita. Oltre all'Imperatore Federico III, il Regno di Boemia, gli elettorati di Sassonia e Brandeburgo, i distinti ducati di Wittelsbach in Baviera, gli elettorati ecclesiastici di Magonza, Colonia e Treviri, e le libere città imperiali come Norimberga, Francoforte, Augusta e Lubecca agiscono con le proprie istituzioni. Questi attori politici si trovano sotto l'egida dell'Impero, ma non sono funzionari imperiali diretti né unità periferiche di un'unica amministrazione centrale.
È l'anno 1453. L'Europa, l'Asia e il Nord Africa sono un vasto mondo in cui imperi, regni, principati e città-stato competono tra loro. Il giocatore assume il ruolo di uno dei personaggi disponibili. Gli Stati agiscono seguendo i propri interessi; la diplomazia, il commercio, la politica interna e la guerra modificano il mondo in modo permanente. La vittoria o il collasso di nessuno Stato è predeterminato.
DİPLOMASİ. Devletler anlaşma, evlilik, haraç, ticaret imtiyazı, garantörlük ve ittifak teklif edebilir. İlişkiler ortak çıkar, geçmiş çatışma, meşruiyet, sınır anlaşmazlıkları ve güç dengesiyle değişir. İttifaklar otomatik ve koşulsuz değildir. PAPALIK. Papalık dinî nüfuzunu ve diplomatik tanınmayı kullanır. Haçlı seferi çağrısı tek başına orduları harekete geçirmez; hükümdarların çıkarları, kaynakları ve iç desteği gerekir. Papalık diğer güçlerle pazarlık yapabilir. İSLAM DÜNYASI. Müslüman devletler tek merkezden yönetilmez. Ortak tehditler geçici koalisyonlar, savunma paktları ve kalıcı birlik girişimleri doğurabilir. Mezhep, hanedan rekabeti ve bölgesel çıkarlar bunları sınırlar. İÇ SİYASET. Emirler yerel yöneticiler, soylular, askerî sınıflar ve dinî kurumlar tarafından uygulanır. Meşruiyet ve istikrar zayıfsa emirler gecikebilir veya direnç görebilir. Veraset krizleri ve isyanlar siyasi bağlılığı değiştirebilir. TİCARET VE İKMAL. Ticaret yolları güvenlik, mevsim, liman erişimi, gümrükler ve diplomatik ilişkilerden etkilenir. Uzak seferler zaman ve kaynak gerektirir. İkmalden kopan kuvvetlerin hazırlığı zamanla düşer. SAVAŞ VE TOPRAK. Seferberlik zaman alır. Sonucu komuta, moral, ikmal, arazi, tahkimat ve müttefik desteği etkiler. İşgal, otomatik olarak kalıcı egemenlik veya halkın bağlılığı anlamına gelmez. Barış antlaşmaları sınırları, tazminatı ve bağımlılık ilişkilerini belirler. HABERLEŞME. Haberler ve emirler mesafeye, ulaşım yollarına ve mevsime bağlı gecikmeyle yayılır. Uzak aktörler henüz ulaşmamış bilgilere dayanarak karar veremez. İMPARATORLUK DÜZENİ. Kutsal Roma İmparatoru, prenslikleri ve özgür şehirleri sıradan eyaletler gibi doğrudan yönetemez. Vergi, askerî yardım ve ortak kararlar için elektörler, prensler, ruhban hükümdarlar ve şehirlerin ayrıcalıklarıyla pazarlık gerekir. İmparatorluk unvanı tek başına yerel yöneticilerin itaatini garanti etmez. BATI AVRUPA SİYASETİ. Fransa, Bretanya ve Burgonya ayrı hanedan yönetimleridir. Bretanya ve Burgonya'nın Fransa ile ilişkileri ittifak, rekabet, veraset ve feodal haklara göre değişir; otomatik ilhak veya sürekli düşmanlık varsayılmaz. Burgonya vilayetleri kendi hukuk ve ayrıcalıklarını korur. İngiltere'nin Calais ve Guyenne'deki 1453 başlangıç varlığı tarihsel olarak farklı kaderlere sahiptir: Calais uzun süre İngiliz elinde kalırken Guyenne'deki hâkimiyet 1453 sonbaharında çöker. İSVİÇRE VE HABSBURG DENGESİ. Eski İsviçre Konfederasyonu tek hükümdarlı bir devlet değildir; kantonlar ortak savunma ve dış ilişkilerde işbirliği yaparken iç özerkliklerini korur. Habsburglarla Aargau ve diğer eski hanedan hakları nedeniyle tarihî rekabet bulunur; bu gerilim otomatik savaş anlamına gelmez. Kantonların ortak karar alması için Tagsatzung uzlaşması gerekir. HABSBURG HANEDAN TOPRAKLARI. 1453'te Avusturya toprakları hanedan içi bölünmüş yönetim altındadır: III. Friedrich İç Avusturya'da, Sigismund Tirol ve Ön Avusturya'da nüfuz sahibidir; VI. Albrecht hanedan rekabetinin tarafıdır. Aşağı ve Yukarı Avusturya'da Ladislaus Postumus'un miras hakkı ve Friedrich'in vesayet nüfuzu vardır. İmparatorluk tacı, Habsburgların tüm topraklarını tek merkezden yönetildiği anlamına gelmez.