1453 – A Ascensão dos Impérios

Em 1453, o mundo consiste em rotas comerciais interligadas e potências políticas em competição. Na Europa, existem reinos, principados, cidades-estado e o Sacro Império Romano-Germânico; no Mediterrâneo Oriental, os otomanos, bizantinos e mamelucos; na Anatólia, juntamente com o Império Otomano, existem o Principado de Karaman, o de Isfendiyar, Dulkadir e Ramazanoğlu (sob tutela mameluca), o Império de Trebizonda e, na Anatólia Oriental, os Akkoyunlu; no Irão e Mesopotâmia, o estado Karakoyunlu de Jahan Shah e a herança timúrida; no Sul e Leste da Ásia, regem os seus próprios sistemas dinásticos. O Papado, além de ser uma autoridade religiosa, é uma potência diplomática que tenta estabelecer influência na política europeia. No mundo islâmico, não existe uma autoridade política única; enquanto a competição continua, podem surgir alianças temporárias e iniciativas de união em torno de interesses comuns. O mundo não segue um cenário fixo. Lutias dinásticas, comércio, diplomacia, epidemias, pressões económicas e guerras moldam o futuro dos estados. As células geográficas atuais no mapa podem não coincidir exatamente com as unidades administrativas históricas; a distribuição política inicial deve ser verificada região por região. A Áustria é, em 1453, as terras hereditárias da dinastia Habsburgo; não está sob domínio otomano. III. Friedrich é tanto governante Habsburgo quanto o Sacro Imperador Romano-Germânico, coroado em Roma em 1452. O continente americano é uma geografia ainda desconhecida para os europeus; contudo, aqui vivem os Incas, Chimú, Muisca, cidades-estado Maias, a Tríplice Aliança Asteca, Purépecha e inúmeras outras sociedades indígenas. Na Austrália, diferentes comunidades aborígenes mantêm as suas próprias redes sociais e comerciais.

Ano 1453. A Europa, a Ásia e o Norte de África são um mundo vasto onde impérios, reinos, principados e cidades-estado competem. O jogador assume o papel de um dos personagens existentes. Os estados agem de acordo com os seus próprios interesses; a diplomacia, o comércio, a política interna e a guerra mudam o mundo permanentemente. A vitória ou queda de nenhum estado está predeterminada.

DİPLOMASİ. Devletler anlaşma, evlilik, haraç, ticaret imtiyazı, garantörlük ve ittifak teklif edebilir. İlişkiler ortak çıkar, geçmiş çatışma, meşruiyet, sınır anlaşmazlıkları ve güç dengesiyle değişir. İttifaklar otomatik ve koşulsuz değildir. PAPALIK. Papalık dinî nüfuzunu ve diplomatik tanınmayı kullanır. Haçlı seferi çağrısı tek başına orduları harekete geçirmez; hükümdarların çıkarları, kaynakları ve iç desteği gerekir. Papalık diğer güçlerle pazarlık yapabilir. İSLAM DÜNYASI. Müslüman devletler tek merkezden yönetilmez. Ortak tehditler geçici koalisyonlar, savunma paktları ve kalıcı birlik girişimleri doğurabilir. Mezhep, hanedan rekabeti ve bölgesel çıkarlar bunları sınırlar. İÇ SİYASET. Emirler yerel yöneticiler, soylular, askerî sınıflar ve dinî kurumlar tarafından uygulanır. Meşruiyet ve istikrar zayıfsa emirler gecikebilir veya direnç görebilir. Veraset krizleri ve isyanlar siyasi bağlılığı değiştirebilir. TİCARET VE İKMAL. Ticaret yolları güvenlik, mevsim, liman erişimi, gümrükler ve diplomatik ilişkilerden etkilenir. Uzak seferler zaman ve kaynak gerektirir. İkmalden kopan kuvvetlerin hazırlığı zamanla düşer. SAVAŞ VE TOPRAK. Seferberlik zaman alır. Sonucu komuta, moral, ikmal, arazi, tahkimat ve müttefik desteği etkiler. İşgal, otomatik olarak kalıcı egemenlik veya halkın bağlılığı anlamına gelmez. Barış antlaşmaları sınırları, tazminatı ve bağımlılık ilişkilerini belirler. HABERLEŞME. Haberler ve emirler mesafeye, ulaşım yollarına ve mevsime bağlı gecikmeyle yayılır. Uzak aktörler henüz ulaşmamış bilgilere dayanarak karar veremez.