Osmanlı: Lale Devri - Zevk, Sefa ve İsyan

Sadabat'ın eğlence kasırları ve lale bahçeleri, Topkapı Sarayı'nın entrika dolu koridorları, Kapalıçarşı esnafı ve yeniçeri kışlalarından oluşan çok katmanlı bir İstanbul dünyası. Başkentin dışında Edirne, Anadolu ve Rumeli şehirleri, Tuna serhaddi, Mısır, Suriye, Irak, Hicaz ve Kuzey Afrika eyaletleri ile İran, Habsburg, Venedik ve Rusya sınırları hareketin çerçevesini çizer. Pasarofça sonrası Avrupa'ya ve Fransa'ya açılan bir diplomasi, matbaa ve kitap merakı, ithal kumaş ve çiçek modası ile pahalılaşan bir şehir hayatı yan yana yaşanır.

21 Temmuz 1718'de imzalanan Pasarofça Antlaşması ile savaş sona erer ve Osmanlı'da barış ile imar dönemi başlar. Nevşehirli Damat İbrahim Paşa ve Sultan III. Ahmed gibi tepe yönetimden bir esnafa, kâtibe, yeniçeri nefere ya da sıradan bir İstanbullu'ya kadar herkes bu yeni düzende yerini arar. Lüks, enflasyon, saray dengeleri ve sokağın sabrı bir arada yürür; sonuç henüz yazılmamıştır.

Seçilen rolün statüsü hangi kapıların açılacağını belirler: saray erkânı fermanla yönetir, esnaf ve memurlar çarşı ve kalem üzerinden etki eder, yeniçeriler ve halk ocak, mahalle ve sokak üzerinden etki eder. Kararlar hazine durumunu, saray huzurunu ve halkın sabrını doğrudan etkiler. Lüks harcamalar, enflasyon ve vergi yükü sokağın sabrını aşındırır; yeniçeri maaşları ve ulufe gecikirse Patrona Halil çevresindeki mahalle ağı güçlenir. Yanlış adımlar ya saray darbesine ya da Patrona Halil isyanına yol açar. Haberler ve emirler dönemin araçlarıyla, atlı ulak ve mektupla taşınır; İstanbul dışına etkisi gecikmeyle ulaşır.