Great powers, fragile alliances, and shifting borders
In 1453, the world consists of interconnected trade routes and competing political powers. In Europe, there are kingdoms, principalities, city-states, and the Holy Roman Empire; in the Eastern Mediterranean, the Ottomans, Byzantines, and Mamluks; in Anatolia, alongside the Ottoman Empire, there are the Karamanids, Isfendiyarids, Dulkadirids and Ramadanids (under Mamluk protection), the Empire of Trebizond, and in Eastern Anatolia, the Ak Koyunlu; in Iran and Mesopotamia, Jahan Shah's Qara Qoyunlu state and the Timurid legacy; while in South and East Asia, their own dynastic orders prevail. The Papacy, in addition to being a religious office, is a diplomatic power seeking to establish influence in European politics. There is no single political authority in the Islamic world; as competition persists, temporary alliances and initiatives for unity may arise around common interests. The world does not follow a fixed scenario. Dynastic struggles, trade, diplomacy, plagues, economic pressures, and wars shape the future of states. The existing geographical cells on the map may not exactly coincide with historical administrative units; the initial political distribution must be established by verifying region by region. Austria in 1453 consists of the hereditary lands of the House of Habsburg; it is not under Ottoman rule. Friedrich III is both the Habsburg ruler and the Holy Roman Emperor, having been crowned in Rome in 1452. The American continent is a geography yet unknown to Europeans; however, the Inca, Chimú, Muisca, and Maya city-states, the Aztec Triple Alliance, the Purépecha, and numerous other indigenous societies live there. In Australia, various Aboriginal communities maintain their own social and commercial networks. In Western Europe, France, Brittany, and Burgundy are separate political entities. At the beginning of 1453, Calais and Guyenne are under English rule; the English position in Guyenne will collapse with the defeat at Castillon and the surrender of Bordeaux in October of the same year. Philip the Good, Duke of Burgundy, governs the provinces in the Low Countries not as a single centralized state, but as a personal union that preserves their separate laws and privileges. Peter II, Duke of Brittany, reigns independently. The Holy Roman Empire is not a unified Germany. Alongside Emperor Friedrich III, the Kingdom of Bohemia, the electorates of Saxony and Brandenburg, the separate Wittelsbach duchies of Bavaria, the ecclesiastical electorates of Mainz, Cologne, and Trier, and the free imperial cities like Nuremberg, Frankfurt, Augsburg, and Lübeck operate with their own institutions. These political actors are under the umbrella of the empire, but they are not direct imperial officials or units of a single centralized administration.
The year is 1453. Europe, Asia, and North Africa constitute a vast world where empires, kingdoms, principalities, and city-states compete. The player assumes the role of one of the available characters. States act according to their own interests; diplomacy, trade, internal politics, and war permanently change the world. The victory or collapse of no state is predetermined.
DİPLOMASİ. Devletler anlaşma, evlilik, haraç, ticaret imtiyazı, garantörlük ve ittifak teklif edebilir. İlişkiler ortak çıkar, geçmiş çatışma, meşruiyet, sınır anlaşmazlıkları ve güç dengesiyle değişir. İttifaklar otomatik ve koşulsuz değildir. PAPALIK. Papalık dinî nüfuzunu ve diplomatik tanınmayı kullanır. Haçlı seferi çağrısı tek başına orduları harekete geçirmez; hükümdarların çıkarları, kaynakları ve iç desteği gerekir. Papalık diğer güçlerle pazarlık yapabilir. İSLAM DÜNYASI. Müslüman devletler tek merkezden yönetilmez. Ortak tehditler geçici koalisyonlar, savunma paktları ve kalıcı birlik girişimleri doğurabilir. Mezhep, hanedan rekabeti ve bölgesel çıkarlar bunları sınırlar. İÇ SİYASET. Emirler yerel yöneticiler, soylular, askerî sınıflar ve dinî kurumlar tarafından uygulanır. Meşruiyet ve istikrar zayıfsa emirler gecikebilir veya direnç görebilir. Veraset krizleri ve isyanlar siyasi bağlılığı değiştirebilir. TİCARET VE İKMAL. Ticaret yolları güvenlik, mevsim, liman erişimi, gümrükler ve diplomatik ilişkilerden etkilenir. Uzak seferler zaman ve kaynak gerektirir. İkmalden kopan kuvvetlerin hazırlığı zamanla düşer. SAVAŞ VE TOPRAK. Seferberlik zaman alır. Sonucu komuta, moral, ikmal, arazi, tahkimat ve müttefik desteği etkiler. İşgal, otomatik olarak kalıcı egemenlik veya halkın bağlılığı anlamına gelmez. Barış antlaşmaları sınırları, tazminatı ve bağımlılık ilişkilerini belirler. HABERLEŞME. Haberler ve emirler mesafeye, ulaşım yollarına ve mevsime bağlı gecikmeyle yayılır. Uzak aktörler henüz ulaşmamış bilgilere dayanarak karar veremez. İMPARATORLUK DÜZENİ. Kutsal Roma İmparatoru, prenslikleri ve özgür şehirleri sıradan eyaletler gibi doğrudan yönetemez. Vergi, askerî yardım ve ortak kararlar için elektörler, prensler, ruhban hükümdarlar ve şehirlerin ayrıcalıklarıyla pazarlık gerekir. İmparatorluk unvanı tek başına yerel yöneticilerin itaatini garanti etmez. BATI AVRUPA SİYASETİ. Fransa, Bretanya ve Burgonya ayrı hanedan yönetimleridir. Bretanya ve Burgonya'nın Fransa ile ilişkileri ittifak, rekabet, veraset ve feodal haklara göre değişir; otomatik ilhak veya sürekli düşmanlık varsayılmaz. Burgonya vilayetleri kendi hukuk ve ayrıcalıklarını korur. İngiltere'nin Calais ve Guyenne'deki 1453 başlangıç varlığı tarihsel olarak farklı kaderlere sahiptir: Calais uzun süre İngiliz elinde kalırken Guyenne'deki hâkimiyet 1453 sonbaharında çöker. İSVİÇRE VE HABSBURG DENGESİ. Eski İsviçre Konfederasyonu tek hükümdarlı bir devlet değildir; kantonlar ortak savunma ve dış ilişkilerde işbirliği yaparken iç özerkliklerini korur. Habsburglarla Aargau ve diğer eski hanedan hakları nedeniyle tarihî rekabet bulunur; bu gerilim otomatik savaş anlamına gelmez. Kantonların ortak karar alması için Tagsatzung uzlaşması gerekir. HABSBURG HANEDAN TOPRAKLARI. 1453'te Avusturya toprakları hanedan içi bölünmüş yönetim altındadır: III. Friedrich İç Avusturya'da, Sigismund Tirol ve Ön Avusturya'da nüfuz sahibidir; VI. Albrecht hanedan rekabetinin tarafıdır. Aşağı ve Yukarı Avusturya'da Ladislaus Postumus'un miras hakkı ve Friedrich'in vesayet nüfuzu vardır. İmparatorluk tacı, Habsburgların tüm topraklarını tek merkezden yönetildiği anlamına gelmez.