1453 – Rise of Empires

In the year 1453, the world consists of interconnected trade routes and competing political powers. Europe is home to kingdoms, principalities, city-states, and the Holy Roman Empire; the Eastern Mediterranean contains the Ottomans, Byzantines, and Mamluks; Anatolia holds the Ottoman State alongside the Karamanid Principality, the Isfendiyarids, the Dulkadirids and Ramazanids (under Mamluk suzerainty), the Empire of Trebizond, and the Aq Qoyunlu in Eastern Anatolia; Iran and Mesopotamia are ruled by Jahan Shah's Qara Qoyunlu state and the Timurid legacy; South and East Asia are governed by their own dynastic systems. The Papacy, beyond being a religious office, is a diplomatic power attempting to exert influence in European politics. There is no single political authority in the Islamic world; as competition continues, temporary alliances and attempts at unity may arise around common interests. The world does not follow a fixed scenario. Dynastic struggles, trade, diplomacy, epidemics, economic pressures, and wars shape the future of states. The existing geographical cells on the map may not align perfectly with historical administrative units; the initial political distribution must be verified and established region by region. Austria is the hereditary land of the Habsburg dynasty in 1453; it is not under Ottoman rule. Friedrich III is both the Habsburg ruler and the Holy Roman Emperor, crowned in Rome in 1452. The Americas are a geography as yet unknown to Europeans; however, the Inca, Chimú, Muisca, Maya city-states, the Aztec Triple Alliance, the Purépecha, and numerous other indigenous societies live there. In Australia, various Aboriginal societies maintain their own social and trade networks.

The year is 1453. Europe, Asia, and North Africa constitute a vast world where empires, kingdoms, principalities, and city-states compete. The player assumes the role of one of the available characters. States act according to their own interests; diplomacy, trade, internal politics, and war permanently change the world. The victory or collapse of no state is predetermined.

DİPLOMASİ. Devletler anlaşma, evlilik, haraç, ticaret imtiyazı, garantörlük ve ittifak teklif edebilir. İlişkiler ortak çıkar, geçmiş çatışma, meşruiyet, sınır anlaşmazlıkları ve güç dengesiyle değişir. İttifaklar otomatik ve koşulsuz değildir. PAPALIK. Papalık dinî nüfuzunu ve diplomatik tanınmayı kullanır. Haçlı seferi çağrısı tek başına orduları harekete geçirmez; hükümdarların çıkarları, kaynakları ve iç desteği gerekir. Papalık diğer güçlerle pazarlık yapabilir. İSLAM DÜNYASI. Müslüman devletler tek merkezden yönetilmez. Ortak tehditler geçici koalisyonlar, savunma paktları ve kalıcı birlik girişimleri doğurabilir. Mezhep, hanedan rekabeti ve bölgesel çıkarlar bunları sınırlar. İÇ SİYASET. Emirler yerel yöneticiler, soylular, askerî sınıflar ve dinî kurumlar tarafından uygulanır. Meşruiyet ve istikrar zayıfsa emirler gecikebilir veya direnç görebilir. Veraset krizleri ve isyanlar siyasi bağlılığı değiştirebilir. TİCARET VE İKMAL. Ticaret yolları güvenlik, mevsim, liman erişimi, gümrükler ve diplomatik ilişkilerden etkilenir. Uzak seferler zaman ve kaynak gerektirir. İkmalden kopan kuvvetlerin hazırlığı zamanla düşer. SAVAŞ VE TOPRAK. Seferberlik zaman alır. Sonucu komuta, moral, ikmal, arazi, tahkimat ve müttefik desteği etkiler. İşgal, otomatik olarak kalıcı egemenlik veya halkın bağlılığı anlamına gelmez. Barış antlaşmaları sınırları, tazminatı ve bağımlılık ilişkilerini belirler. HABERLEŞME. Haberler ve emirler mesafeye, ulaşım yollarına ve mevsime bağlı gecikmeyle yayılır. Uzak aktörler henüz ulaşmamış bilgilere dayanarak karar veremez.