นินจา: ยุคเซ็งโงกุ

บรรดาแคว้นต่าง ๆ ถูกปกครองด้วยระเบียบยุคเซ็งโงกุแบบผสมผสานที่มีอยู่ ตระกูล สันนิบาต อำนาจท้องถิ่น และเขตอำนาจศาลเริ่มต้นที่กำหนดไว้ถือเป็นจุดตั้งต้นทางการเมือง แม้ว่าจะมีความแตกต่างจากปี ค.ศ. 1495 ตามประวัติศาสตร์ที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ก็ตาม ตำแหน่งในราชสำนัก บรรดาศักดิ์ทางสายเลือด การครอบครองจริง และคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย เป็นแหล่งที่มาของอำนาจที่แตกต่างกัน สถาบันอาชิกางะยังคงรักษาเกียรติยศไว้ในเกียวโต ครอบครัวขุนนางระดับจังหวัดต่างรักษาผลประโยชน์รายได้ การแต่งงาน ตัวประกันเครือข่ายผู้ติดตามและความทะเยอทะยานของตนเอง ท่าเรือการค้า หมู่บ้านเกษตรกรรม และศาสนสถานยังคงรักษาตำแหน่งเดิมของตนในระเบียบนั้น เอโสะมีชุมชนชาวไอนุและนิคมการค้าทางตอนใต้ตั้งอยู่ การไม่มีผู้ควบคุมส่วนกลางที่กำหนดไว้ไม่ได้ทำให้พวกเขาหายไป พื้นที่ชายฝั่งเกาหลีคงการกำหนดอำนาจท้องถิ่นที่จัดไว้ พร้อมบริบทการบริหารแบบราชวงศ์โชซอน ความสัมพันธ์ของตระกูลทะเกะดะที่อยูโดดเดี่ยวทางตะวันออกของเอโสะยังคงเป็นส่วนหนึ่งของการกระจายตัวในตอนเริ่มต้นแบบผสมผสาน และเป็นเสมือนดินแดนวงล้อมโพ้นทะเล โดยไม่ได้มอบอำนาจเหนือกำลังชุมชนเพื่อนบ้านแต่อย่างใด จักระคือโครงสร้างพื้นฐานเหนือธรรมชาติของสถาบันนักรบ ผู้ติดตามที่เป็นนินจา หน่วยลาดตระเวน ผู้ส่งสาร ย N รักษความปลอดภัย เจ้าของที่ดินติดอาวุธ และนักรบจากวัดหรือสันนิบาตต่างรวมตัวกันเป็นกองทัพ ไม่มีชนชั้นทางสังคมของซามูไรที่แยกต่างหาก คาเงะปกครองภูมิภาคผ่านโครงสร้างครัวเรือน ตระกูล และผู้ติดตามที่มีอยู่ คาเงะดำรงตำแหน่งทางการเมืองเทียบเท่าไดเมียวและเป็นหนึ่งในนินจาที่ทรงพลังที่สุดในภูมิภาค คาเงะทำหน้าที่แทนตำแหน่งไดเมียวและโชกุนในรูปแบบการหลอมรวมนี้ การบริหารยังคงมีรากฐานอยู่ในปราสาท ทรัพย์สินของตระกูล วัดวาอาราม และเครือข่ายครัวเรือน เกะนิน จูนิน และโจนิน คือยศรับใช้ที่เป็นที่ยอมรับ โดยมีผู้เชี่ยวชาญและผู้บัญชาการที่ได้รับการแต่งตั้งจากสถาบันของตน ผู้บัญชาการนินจาเป็นผู้นำกองกำลัง ผู้ติดตามนินจารับใช้ผู้อุปถัมภ์ และนินจาประจำตระกูลขึ้นตรงต่อตระกูลของตน ความเป็นผู้นำของตระกูลยังคงเป็นส่วนหนึ่งในภูมิหลังของแต่ละบุคคล นินจาเร่ร่อนเดินทางอย่างอิสระ นินจาถอนตัวคือนินจาอาชญากร เซนนินคือเซียนที่มีโหมดเซียนและฝึกฝนวิชาเซียน ซานินคือชื่อเรียกนินจาในตำนานที่แตกต่างออกไป และไม่ใช่คำพ้องความหมายกับเซนนิน ร่างสถิตคือผู้กักเก็บสัตว์หางที่ถูกผนึกไว้ พลังงานทางกายภาพและจิตวิญญาณรวมกันกลายเป็นจักระของมนุษย์ทั่วไป อาการบาดเจ็บ อายุ การบำรุงร่างกาย การพักผ่อน และสมาธิ ล้วนส่งผลต่อการผลิตจักระ ความจุสำรองและการควบคุมคือสิ่งที่แยกออกจากกัน การเปลี่ยนคุณสมบัติธรรมชาติจะเปลี่ยนคุณสมบัติธาตุของจักระ การเปลี่ยนรูปร่างจะกำหนดรูปแบบ ความหนาแน่น และการเคลื่อนไหวของมัน ไฟ ลม สายฟ้า ดิน และน้ำ เป็นไปตามวัฏจักรการปฏิสัมพันธ์ที่กำหนดไว้ วิชาหยินและหยาง ธาตุผสม เนตร วิชาอัญเชิญ วิชาเซียน การแพทย์ และการผนึก ต้องอาศัยการฝึกฝนหรือสรีรวิทยาเฉพาะตัว การแสดงออกของขีดจำกัดสายเลือดมีความเฉพาะเจาะจง การมีชื่อตระกูลเพียงอย่างเดียวไม่ได้ปลุกเนตรหรือทำให้ความสามารถทางสายเลือดกลายเป็นเรื่องสากลสำหรับทุกคน หลักสูตรของแต่ละตระกูลรักษาการมอบหมายจากเอกสารต้นฉบับไว้ ตระกูลทะเกะดะรักษาประเพณีเนตรสีขาวและมวยอ่อน สถาบันของอุเอสุงิและนางาโอะรักษาขีดจำกัดสายเลือดวิชาคาถาธาตุน้ำแข็งของยูกิ ตระกูลโมริสืบทอดพลังชีวิตที่เกี่ยวข้องกับเซ็นจูและวิชานินจาที่หลากหลาย ส่วนวิชาคาถาไม้ถือเป็นเรื่องพิเศษ อำนาจของตระกูลโฮโจสืบทอดประเพณีเงาของตระกูลนาระจากอิเซะ ชิมะสึสายหลักรักษาระดับพลังสำรอง พลังชีวิต และการผนึกที่เกี่ยวข้องกับอุซึมากิ ตระกูลโอดะรักษาหลักสูตรคาถาไฟและลมของซารุโตบิ มัตสึไดระรักษาประเพณีถ่ายโอนจิตของยะมะนะกะภายในภูมิทัศน์ทางการเมืองที่มีอยู่ การมีอยู่ของมันไม่ได้เปลี่ยนโฉมดินแดนของโอดะ ดาเตะรักษาขีดจำกัดสายเลือดการควบคุมกระดูกของคางูยะ อิมางาวะรักษาอาณานิคมแมลงและความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกันของอะบุระเมะ อาซากุระรักษาศิลปะการควบคุมแคลอรี่และการขยายร่างของอะคิมิจิ โชโซคาเบะรักษาพันธมิตรสุนัขชินโนเกะของอินุซุกะ ไซโตะรักษาคาถาไฟของอุจิวะและการเบิกเนตรวงแหวนแบบคัดเลือก อาซาอิรักษาสายเลือดธาตุผสมที่เกี่ยวข้องกับเทรุมิ โดยเลือกใช้วิชาคาถาไอเดือดหรือคาถาลาวาสำหรับแต่ละบุคคล โฮโซคาวะรักษาคาถาหลอมละลายที่หายาก สาขาโอซูมิของชิมะสึรักษาคาถาแม่เหล็กทรายเหล็กแยกต่างหาก บุคคลจะได้รับชุดความสามารถของสาขานั้นหรือชุดความสามารถของสายหลัก ฮาตาเกะยามะรักษาโรงเรียนวิชาคาบดาบจักระและสายฟ้าที่เกี่ยวข้องกับฮาตาเกะ โดยไม่มีพลังเนตรทางพันธุกรรมโดยอัตโนมัติ อาชินะรักษาวิชาแปลงร่างเป็นน้ำและคาถาธาตุน้ำของโฮซึกิ ประเพณีการดูดซับพลังงานธรรมชาติของมัตสึ나가ยังคงหลับใหลอยู่ ณ จุดเริ่มต้น คิกุจิรักษาคาถาสายฟ้าสีดำที่มีการคุ้มกันอย่างเข้มงวด สถาบันย่อยเหล่านั้นสามารถดำรงอยู่ภายใต้ผู้ควบคุมหลักที่กำหนดโดยไม่ต้องครอบครองผืนดินผูกขาดใหม่ในตอนเริ่มต้น ไม่มีชุดความสามารถพิเศษใดถูกสร้างขึ้นสำหรับตระกูลที่ไม่มีข้อมูลระบุไว้ในแผนที่ ประเพณีเฉพาะตัวคือทรัพย์สินทางการเมือง ผู้ฝึกสอน การเข้าถึงคลังข้อมูล การคัดกรองครอบครัว การจัดการแต่งงาน ตัวประกัน การรับบุตรบุญธรรม และข้อพิพาทเรื่องการสืบทอด เป็นตัวกำหนดว่าใครจะได้รับการฝึกฝนและปกป้อง การแต่งงานและการรับใช้เปลี่ยนแปลงภาระผูกพัน ไม่ใช่การถ่ายทางชีวภาพ นินจาอิสระสามารถรับการฝึกอบรมทั่วไป การอุปถัมภ์ และเทคนิคต่าง ๆ ได้โดยไม่ต้องเริ่มต้นด้วยชุดความสามารถพิเศษที่ระบุไว้ในแผนที่ สายสัมพันธ์การอัญเชิญคือพันธมิตรที่เป็นอิสระ ความสัมพันธ์ของครอบครัวโอดะไม่ได้การันตีว่าจะได้ทำสัญญาลิงโดยอัตโนมัติ สุนัขชินโนเกะของโชโซคาเบะคือพันธมิตรที่มีชีวิตเป็นรายบุคคล อาณานิคมแมลงต้องการอาหาร การเพาะพันธุ์ และสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม แคมเปญของอะคิมิจิขึ้นอยู่กับเสบียงและยารักษาโรคเช่นเดียวกับจักระของแต่ละบุคคล ที่พักพิงที่มีการป้องกัน ป้อมปราการบนภูเขา วัด ฉางข้าว ท่าเรือ ด่านตรวจ และจุดข้ามแม่น้ำ ใช้ระบบตรวจจับด้วยเซนเซอร์ ขั้นตอนการตรวจสอบสิทธิ์ กับดัก ตราประทับ และทีมตอบสนองอย่างรวดเร็ว ประสิทธิภาพขึ้นอยู่กับบุคลากร การบำรุงรักษา การเข้าถึง และความลับ ถนนหนทาง เรือ สภาพอากาศ การเก็บเกี่ยว และโรคภัยไข้เจ็บยังคงเป็นตัวกำหนดกลยุทธ์ จักระช่วยเสริมการลาดตระเวน การแพทย์ การแทรกซึม และความคล่องตัวในในสนามรบ แต่ไม่ได้ลบเลือนความจำเป็นในการเคลื่อนย้ายเสบียงอาหาร การบำรุงรักษาอุปกรณ์ หรือการโน้มน้าวผู้ใต้บังคับบัญชาตัวจริง การค้าและการเข้าถึงปืนคาบศิลาคงเป็นไปตามระบบผสมผสานที่กำหนด รวมถึงการติดต่อกับชาวหนานบัง วันที่ที่เลือกจะไม่เข้าไปแทนที่เทคโนโลยีเริ่มต้นหรือบริบททางการค้าเดิมอย่างเงียบ ๆ ปืนยังคงเป็นอาวุธที่อันตรายต่อร่างที่ไร้การป้องกัน และจักระไม่ได้มอบภูมิคุ้มกันโดยอัตโนมัติ สัตว์หางทั้งเก้าคือสิ่งมีชีวิตพลังจักระโบราณที่มีจิตสำนึก ในปัจจุบันพวกมันยังคงเป็นอิสระ โดยไม่มีร่างสถิตที่ถูกควบคุมหรือโครงการร่างสถิตที่สมบูรณ์ซึ่งเป็นที่รับรู้ต่อสาธารณะ ตำแหน่งเริ่มต้นที่มีชื่อระบุไว้เป็นการกำหนดสถานที่ตั้ง ไม่ใช่ความรู้ที่ทุกฝ่ายสามารถเข้าถึงได้ ชุกาคุอยู่ในเนินทรายทตโตริและชายฝั่งซันอิงตะวันตก มะตะบะทิส freq ประจำการแถบที่ราบสูงหิมะเดวะ-เอจิโกะ อิโซบุอาศัยอยู่ในทะเลสาบบิวะและน่านน้ำที่เชื่อมต่อกัน ซน โกคู อยู่ในเขตภูเขาไฟอะโสะ-คุจู โคะคุโอ ตามรอยความร้อนใต้พิภพฟูจิ-ฮาโกเน่ ไซเกน อาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำโนะบิและบึงอ่าวอิเซะ โจเมะย์ ครอบครองเส้นทางป่าคุมาโนะและคิอิ กิวคิ ปรากฏตัวบ่อยที่ช่องแคบนะรุโตะและทะเลในตะวันออก คุรามะ เคลื่อนไหวรอบภูเขาคุรามะและยามาชิโระตอนเหนือ แต่ละตนมีความทรงจำ การตัดสินใจ ขอบเขต และการตอบสนองต่อการบุกรุกเป็นของตนเอง การรบกวนพวกมันอาจมีลักษณะคล้ายสภาพอากาศ แต่ชุมชนมนุษย์ทำการเจรจาต่อรองหรือขับไล่บุคคล ไม่ใช่ตัวเลขภัยพิบัติที่ไร้ตัวตน แสงอุษา (อากะสึกิ) คือเครือข่ายลับข้ามตระกูลของนินจาถอนตัว ผู้เชี่ยวชาญไร้ที่ดินทำกิน นายหน้า และนักอุดมการณ์ โดยไม่มีดินแดนอธิปไตยตั้งต้น หน่วยย่อยของพวกเขาขายข่าวกรองและบริการที่ปฏิเสธความรับผิดชอบได้ ขณะเดียวกันก็มีความเห็นไม่ตรงกันในเรื่องการป้องปราม การปฏิวัติ ผลกำไร การแก้แค้น และการใช้สัตว์หาง เครือข่ายในตอนเริ่มต้นมุ่งแสวงหาเอกสารเส้นทางสัตว์หางที่เชื่อถือได้สามชุดและคลังผนึกที่ใช้งานได้จริง สันนิบาตอิกโก-อิกกี้ในท้องถิ่นยังคงเป็นพลังทางการเมืองและศาสนาตามที่ระบุไว้ในแผนที่ แทนที่จะเป็นกองทัพแห่งชาติกองเดียว พวกเขาระดมพลผ่านอาหาร คำปฏิญาณ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และสถาบันท้องถิ่น เซ็ตสึดำแสวงหาการฟื้นคืนชีพของคางูยะผ่านทางเอกสารที่ถูกบิดเบือน พงศาวดาร ความขัดแย้งเรื่องมรดก การเปิดเผยข้อมูลแบบคัดเลือก และงานวิจัยการผนึกที่ถูกขโมยมา กำเนิดของคางูยะ คำสอนของฮาโกโรมอสุ ความขัดแย้งเรื่องมรดกของอินดร้าและอัชชูระ และประวัติศาสตร์โบราณของเหล่าสัตว์หางยังคงเป็นข้อเท็จจริงทางอภิปรัชญา ไม่มีมนุษย์ตัวละครใดจากเรื่องนารูโตะที่มีชีวิตถูกเพิ่มเข้ามาในช่วงเริ่มต้น ประวัติศาสตร์โบราณเป็นตัวกำหนดแรงจูงใจและกลไก แทนที่จะเป็นลำดับเหตุการณ์ในอนาคตที่ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า ชุมชนการค้าทางเหนือและฝ่ายบริหารชายฝั่งมีผู้คุ้มกัน หมอ และผู้ดูแลที่ผ่านการฝึกฝนจักระเป็นของตนเอง สิ่งเหล่านี้คือแนวปฏิบัติทั่วไปในท้องถิ่น ไม่ใช่การผูกขาดชุดความสามารถของตระกูลนารูโตะแบบใหม่ สถานที่แลกเปลี่ยนสมมติทางตอนเหนือคือชุมชนบริเวณปากแม่น้ำ จุดข้ามแม่น้ำ และชายฝั่งในสถานการณ์จำลองนี้ พวกเขาคอยจัดหาอาหาร ความรู้เรื่องเส้นทางฤดูหนาว การแปลภาษา สถานที่หลบภัย และเส้นทางเดินทางที่เจรจาได้ โดยไม่เปลี่ยนชุมชนรอบข้างให้กลายเป็นดินแดนอธิปไตยใหม่ บุคคลที่ได้รับการฟื้นฟูแต่ละคนยังคงอยู่ในตำแหน่งเริ่มต้นเดิมและความจงรักภักดีทางการเมืองดั้งเดิม กองกำลังประจำตระกูลยังคงอยู่ภายใต้ทรัพยากรของบุคคลนั้น พงศาวดารเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1495 ปีแห่งผนึกที่แตกสลาย ตัวละครที่มีอยู่ ประวัติส่วนตัว แรงกดดันเรื่องการสืบทอด ความสัมพันธ์ทางเครือญาติ การค้าอาอาวุธ การกระจายตัวของดินแดน และทรัพยากรเริ่มต้น คือสถานะที่เป็นจริงของโลกเส้นเวลาปี ค.ศ. 1495 ทางเลือกนี้ ชื่อในประวัติศาสตร์บ่งบอกถึงคู่เทียบในที่นี้ การมีอยู่ของพวกเขาไม่ได้ทำให้ปฏิทินเดินหน้าไป โนบูนากะเป็นหนุ่มตระกูลโอดะคะเงะที่ยังคงถูกแย่งชิงอำนาจ โยชิโมโตะมีอิทธิพลเหนือโทไกโดและควบคุมโมโตยะสึผ่านข้อตกลงตัวประกัน ชินเง็นขยายอำนาจไปยังชินาโนะ เคนชินรับผู้อพยพตระกูลอุเอสุงิ โมโตนารีสร้างความสมดุลระหว่างความไร้เสถียรภาพของตระกูลโออุจิกับแรงกดดันจากตระกูลอะมาโงะ ตระกูลโฮโจขยายเครือข่ายป้อมปราการในคันโต โยชิเตรุและราชสำนักยังคงรักษาเกียรติยศไว้แต่มีขอบเขตอำนาจทางทหารที่จำกัด อิทธิพลของตระกูลมิโยชิจำกัดอำนาจในเกียวโต การสืบทอดทางเหนือ การแต่งงาน และการแข่งขันทางชายฝั่งยังคงดำเนินอยู่ เส้นทางสู่เกียวโตและการสร้างพันธมิตรเพื่อต้านทานตระกูลที่ทรงอำนาจจนเกินไปคือการแข่งขันทางการเมืองหลัก กองกำลังนินจาคือจำนวนหัวของทหารที่ผ่านการฝึกฝนภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรง ผู้ปกครองจะดูแลกองกำลังในสังกัดและกองกำลังของตระกูล วัดต่าง ๆ ก็มีผู้พิทักษ์ที่อุทิศตนของตนเอง ส่วนนินจาอิสระจะสั่งการได้เพียงทหารที่ได้รับมอบหมายให้ตนโดยตรงเท่านั้น โคคุ (Koku) จะถูกนำมาใช้สนับสนุนการรับสมัคร การจัดหาอาหาร ค่าจ้าง และอุปกรณ์ กองกำลังจะถูกส่งไปยังผู้บัญชาการและกองทัพที่แยกออกไปโดยการโอนย้ายจากกองกำลังที่มีอยู่เดิม การขาดงาน การปฏิบัติหน้าที่รักษาการณ์ การบาดเจ็บ และการฟื้นตัว ล้วนส่งผลต่อกำลังพลที่จะสามารถนำกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง กองกำลังในสังกัดของมัตสึไดระที่บันทึกไว้แยกต่างหากจะไม่ถูกนับรวมในกองกำลังอิมางาวะโดยตรงของโยชิโมโตะ แต่ภาระผูกพันด้านตัวประกันและการรับใช้ที่มีอยู่เดิมยังคงเป็นข้อจำกัดในการจัดวางกำลัง ## การต่อสู้เรื่องการสอนและการคุ้มครอง ความขัดแย้งในที่สาธารณะนั้นเกี่ยวข้องกับที่ดิน รายได้ ความเชื่อ และการรับใช้ตามกฎหมาย โดยจักระได้เพิ่มเดิมพันทางวัตถุให้กับการโต้แย้งแต่ละกรณี หมู่บ้านจำเป็นต้องมีผู้รักษาที่ผ่านการฝึกฝน มีการคุ้มกันการขนส่งผลผลิต และมีการดูแลยันต์ป้องกัน ตระกูลอาจเป็นผู้สนับสนุนการทำงานดังกล่าวเพื่อแลกกับการรับใช้ สงวนการสอนไว้ให้เฉพาะผู้ติดตามที่ได้รับอนุมัติ หรือเรียกร้องสิทธิ์ในการดูแลนักเรียนที่มีแวว ชุมชนวัดมีข้อเสนอเป็นการสอนจักระทั่วไปและให้สถานที่พักพิงผ่านทางอาจารย์และผู้บริจาคของตนเอง การอ้างสิทธิ์ในศักดิ์ศรีทางจิตวิญญาณไม่ได้ลบล้างความเชื่อในพุทธศาสนา หรือทำให้ฮาโกโรโมะกลายเป็นวัตถุแห่งการกราบไหว้ที่บังคับได้ อาจารย์บางคนตีความมรดกทางจิตวิญญาณของเขาควบคู่ไปกับความเชื่อของตน ในขณะที่บางคนปฏิเสธการสังเคราะห์เช่นนั้น แต่ความเชื่อทั้งสองแบบก็ไม่ได้มอบสายเลือดหรือวิชาลับ (Hiden) เฉพาะของตระกูลให้แก่ใคร ข้อตกลงเหล่านี้เป็นเรื่องของท้องถิ่นและมีการโต้แย้งกัน ไม่ใช่กฎหมายจักระระดับชาติ ในคางะ สมาพันธ์ต่าง ๆ ปกป้องการสอนในชุมชนและต่อต้านการบังคับเกณฑ์ทหารหรือการยึดครองผู้ดูแลสถานที่พักพิง ในเอจิเซ็น การสัญจรไปมาในเขตสถานที่พักพิงแข่งขันกับการจัดหาเสบียงของตระกูลและการรักษาความปลอดภัยบริเวณพรมแดน รอบเกียวโต ใครก็ตามที่ดูแลเขตปกครองย่อมมีอิทธิพลในการปฏิบัติจริงโดยไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของละแวกนั้น คู่แข่งสามารถโต้แย้งการอุปถัมภ์ของอาจารย์ อำนาจของผู้ส่งสาร หรือการบำรุงรักษาด่านตรวจโดยไม่จำเป็นต้องได้ครอบครองวิชาสืบทอดของผู้ดูแล แรงงานจักระในที่นี้หมายถึงเวลา แรงกาย และพลังงานที่จำกัดของคนที่มีทักษะ ไม่ใช่เครื่องจักรผลิตพลังงานอัตโนมัติจากพลเรือน ## เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่นำมาถ่ายทอดในเส้นโลกนี้ วันที่และโครงสร้างทางประวัติศาสตร์ด้านล่างนี้เป็นหลักยึดสำหรับการวิจัย สาเหตุการเกิดจักระ การดำเนินการ และความขัดแย้งที่ยังหลงเหลืออยู่ถือเป็นการปรับเปลี่ยนดั้งเดิมของสถานการณ์นี้ สิ่งเหล่านี้ช่วยเสริมแผนที่เริ่มต้นและตัวละครที่ถูกรักษาไว้ โดยไม่มีรายการทางประวัติศาสตร์ใหม่ใดที่จะมาแทนที่ผู้ควบคุม ความสัมพันธ์ ชีวประวัติ หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่เดิม บุคคลในประวัติศาสตร์ที่ระบุไว้ในภูมิหลังจะไม่กลายเป็นตัวตนที่มีชีวิตขึ้นมาใหม่ และไม่มีการกำหนดชะตากรรมของสงครามในอนาคตไว้ล่วงหน้า ### สงครามโอนิน (Ōnin War), ค.ศ. 1467–1477: การทำลายล้างการบังคับบัญชาที่เชื่อถือได้ หลักยึดทางประวัติศาสตร์: ข้อพิพาทเรื่องการสืบทอดตำแหน่งและกลุ่มพันธมิตรทางทหารที่แข่งขันกันสร้างความเสียหายให้กับเกียวโตและทำให้อำนาจส่วนกลางอ่อนแอลง การถ่ายทอดในรูปแบบพงศาวดาร: นินจาของตระกูลต่าง ๆ โต้แย้งเรื่องเส้นทางส่งสาร ที่พักอาศัยที่มีการป้องกัน และผู้ดูแลด่านกั้นในละแวกบ้าน หอจดหมายเหตุที่ถูกเผาทำลายได้ตัดขาดสายโซ่แห่งการแต่งตั้งและการรับใช้ ลายเซ็นที่มีผู้แย้งและพยานที่รอดชีวิตในปัจจุบันยังคงยืนยันคำกล่าวอ้างที่ขัดแย้งกัน ส่วนเหตุการณ์ไฟไหม้ ความอดอยาก และการพลัดถิ่นตามปกติยังคงเป็นปัจจัยชี้ขาด ในปี 1495 ผลที่ตามมาเกี่ยวข้องกับหนี้สินจากการบูรณะ อาจารย์ที่สูญหาย สิทธิ์ในการพักพิง และเอกสารที่โต้แย้งกัน งานซ่อมแซมของอายะ การค้าขายจดหมายเหตุของชิซุเอะ และการแสวงหาการยอมรับของโยชิเทรุ ต่างก็เข้าถึงมรดกเหล่านั้นในส่วนที่แตกต่างกัน ไม่มีคลังเอกสารลับเดียวที่ถูกสร้างขึ้นใหม่หรือภารกิจกู้คืนที่บังคับต้องทำ ### อิกโก-อิกกิ (Ikkō-ikki) แห่งคางะ, ค.ศ. 1474–1488: พันธมิตรกลายเป็นเป้าหมาย หลักยึดทางประวัติศาสตร์: ผู้เลื่อมใสฮงกันจิมีส่วนร่วมในการแย่งชิงสืบทอดตำแหน่งโทงาชิ การปราบปรามในเวลาต่อมาทำให้ผู้ศรัทธาต้องอพยพไปยังเอจจู และกลุ่มพันธมิตรในปี 1488 ก็เอาชนะโทงาชิ มาซาจิกะได้สำเร็จ องค์กรทางศาสนา ผู้ถือครองที่ดินในท้องถิ่น และการเมืองเรื่องการสืบทอดตำแหน่งต่างก็มีความสำคัญ การถ่ายทอดในรูปแบบพงศาวดาร: ผู้คุ้มกันของสมาพันธ์และผู้ฝึกฝนในโรงเรียนทั่วไปได้ช่วยเหลือผู้เรียกร้องสิทธิ์ จากนั้นต้องเผชิญกับข้อเรียกร้องที่ให้อาจารย์ในสถานที่พักพิงส่งมอบนักเรียนไปรับใช้ตระกูล และนำงานปกป้องชุมชนไปอยู่ภายใต้การดูแลของผู้ติดตามที่ได้รับการอนุมัติ ข้อพิพาทเรื่องภาษีเกี่ยวข้องกับข้าว เวชภัณฑ์ และเวลาของผู้ดูแลที่ผ่านการฝึกฝน การลี้ภัยได้นำอาจารย์ บันทึกครอบครัว และข้อตกลงช่วยเหลือซึ่งกันและกันข้ามเขตจังหวัด ข้อพิพาทที่ถูกสร้างขึ้นเหล่านี้อธิบายว่าเหตุใดการสนับสนุนจึงกลายเป็นการต่อต้าน โดยไม่ต้องแสร้งทำเป็นว่าการเคลื่อนไหวทางประวัติศาสตร์เกิดขึ้นจากพลังเหนือธรรมชาติเพียงอย่างเดียว การโค่นล้มในปี 1488 เป็นภูมิหลังที่กำหนดไว้สำหรับความเป็นอิสระของสมาพันธ์ในร่างนี้ ปฏิบัติการนินจาของมันรวมเครือข่ายสถานที่พักพิง ข่าวกรองท้องถิ่น เสบียงที่ถูกขัดขวาง และแรงกดดันต่อตระกูลที่ป้องกันตนเอง ไม่มีเหตุการณ์การตื่นรู้ครั้งใหญ่ที่เป็นไปไม่ได้หรือการควบคุมจิตใจแบบบังคับใด ๆ ที่ส่งผลให้ได้รับชัยชนะ ผลลัพธ์ที่ได้ทิ้งกลุ่มพันธมิตรของหมู่บ้าน นักบวช และผู้ถือครองที่ดินที่มีผลประโยชน์แตกต่างกันเอาไว้ สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เคนเนียว (Kennyo) กลายเป็นผู้บัญชาการระดับชาติที่ไม่มีใครโต้แย้ง หรือลบสถาบันทางศาสนาที่เป็นคู่แข่ง ความขัดแย้งในปัจจุบันเกี่ยวข้องกับภาษีเก็บเกี่ยว การยอมรับอาจารย์ การส่งตัวผู้ลี้ภัยกลับ และใครจะเป็นผู้เจรจาแทนชุมชนได้ โอทสึรุ (Otsuru) กังวลเรื่องการหาเลี้ยงตระกูลในท้องถิ่น ชิสะ (Chisa) พึ่งพาข้อตกลงสถานที่พักพิงที่เชื่อถือได้ เก็นอัน (Gen'an) สนับสนุนการป้องกันด้วยอาวุธ โซเบ (Sōbei) ต้องจัดหาเสบียงให้เครือข่าย ความไม่เห็นพ้องของพวกเขาเป็นเรื่องของการเมือง วัสดุ และศาสนา ไม่ใช่หลักฐานว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งควบคุมทุกคนไว้อย่างลับ ๆ ### สมาพันธ์จังหวัดยามาชิโระ, ค.ศ. 1485: การขจัดกองทัพทั้งสองฝ่าย หลักยึดทางประวัติศาสตร์: ผู้ถือครองที่ดินและผู้อยู่อาศัยในท้องถิ่นรวมตัวกันเพื่อขับไล่กองทัพฮาทาเคยามาที่เป็นคู่แข่งและจัดตั้งรัฐบาลตนเองระดับภูมิภาค สมาพันธ์ระดับจังหวัดนี้แตกต่างจากอิกโก-อิกกิของคางะ ไม่ใช่อิกกิทุกคนที่จะสังกัดฮงกันจิ การถ่ายทอดในรูปแบบพงศาวดาร: ตระกูลนินจาท้องถิ่นและหมู่บ้านต่าง ๆ ประสานงานข้อเรียกร้องให้ถอนกำลัง ปฏิเสธการยึดเสบียง และโต้แย้งการเข้าถึงเส้นทาง ท่าเรือ และผู้ดูแลเขตปกครองของทหาร ความร่วมมือขึ้นอยู่กับว่าใครสามารถจัดหาอาหารให้ผู้คุ้มกันและรับรองคำสั่งร่วมได้ ในปัจจุบันก่อนเปิดเรื่อง บรรทัดฐานของเรื่องนี้ยังคงหลงเหลืออยู่ในบันทึกและข้อโต้แย้งในท้องถิ่นเกี่ยวกับความเป็นอิสระที่เจรจาต่อรองกันมา ไม่ใช่การประกาศเป็นรัฐเอกราชใหม่บนแผนที่ ทูตของตระกูลอาจท้าทายข้อเรียกร้องเหล่านั้น ผู้รักษาอาจอ้างสิทธิ์ในสถานที่พักพิง และเสมียนอาจตรวจสอบข้อตกลงที่เป็นจริง ### การแตกแยกทางการเมืองเมโอ (Meiō), ค.ศ. 1493: ตำแหน่งและการเชื่อฟังแยกออกจากกัน หลักยึดทางประวัติศาสตร์: โฮโซคาวะ มาซาโมโตะ (Hosokawa Masamoto) ถอดถอนโชกุน โดยมีการสนับสนุนทางทหารระดับภูมิภาคที่สนับสนุนการแย่งชิงอำนาจที่ตามมา การถ่ายทอดในรูปแบบพงศาวดาร: การเข้าถึงผู้คุ้มกันตระกูล บันทึกการแต่งตั้ง ผู้ดูแลตราประทับ และข้อความที่ได้รับการรับรองเป็นตัวกำหนดว่าคำสั่งของใครจะไปถึงเจ้าหน้าที่จังหวัด การยอมรับทางการเมืองสามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยไม่ต้องมีการดวลระหว่างบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุด ในปี 1495 อาณัติเก่าและการยืนยันการแทนที่ยังคงเป็นเหตุผลของข้อพิพาทเกี่ยวกับการรับใช้และการอุปถัมภ์ นี่คือภูมิหลังที่สืบทอดมาสำหรับฉากหลังของเนื้อหาที่ตั้งขึ้นสองปีหลังจากการแตกแยก โยชิเทรุ มิโยชิ และความสัมพันธ์อื่น ๆ ที่ถูกรักษาไว้ในการเปิดเรื่อง ยังคงเป็นการผสมผสานที่ตั้งใจของร่างนี้แทนที่จะเป็นการสร้างเหตุการณ์การสืบทอดตำแหน่งทางประวัติศาสตร์ขึ้นมาใหม่ทั้งหมด ### อำนาจทางศาสนาและการยับยั้งชั่งใจหลังชัยชนะของคางะ บันทึกทางประวัติศาสตร์ยังคงเก็บรักษาคำวิจารณ์ของนักบวชที่มีต่อการมีส่วนร่วมในการก่อจลาจล การถ่ายทอดในรูปแบบพงศาวดาร: อาจารย์อาวุโสอาจปกป้องสถานที่พักพิงในขณะที่ประณามการบุกรุกเพื่อลงโทษ คำสาบานที่ถูกบังคับ หรือการเบี่ยงเบนเสบียงบรรเทาทุกข์ สมาพันธ์ติดอาวุธไม่สามารถสรุปได้ว่าการสังกัดทางศาสนาจะได้รับอนุญาตสำหรับทุกปฏิบัติการ ดังนั้นตำแหน่งปัจจุบันของเคนเนียว (Kennyo) จึงเกี่ยวข้องกับการเจรจาระหว่างผู้ดูแลท้องถิ่น นักเทศน์ที่นิยมความรุนแรง และสถาบันที่สนับสนุนผู้ศรัทธาแต่โต้แย้งวิธีการของพวกเขา สิ่งนี้สร้างพื้นที่สำหรับการไกล่เกลี่ย การปฏิรูป การต่อต้าน และการแปรพักตร์ โดยไม่ต้องกำหนดคำตอบที่ถูกต้องให้กับผู้เล่น ## หลักการตั้งต้นของแต่ละบุคคล หลักการของโลกที่ใช้ร่วมกันจะยังคงที่ เมื่อเลือกตัวละคร การเปิดเรื่องจะเน้นไปที่จังหวัด สถานี การอุปถัมภ์ ความรู้ ความสัมพันธ์ ทรัพยากร และแรงกดดันที่เกิดขึ้นทันทีของบุคคลนั้น ต่อไปนี้คือกรอบแนวทางที่เป็นไปได้ ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เสร็จสมบูรณ์ วัตถุประสงค์ที่บังคับ หรือทรัพย์สินที่เพิ่มเข้ามาในแผ่นข้อมูลของใคร - ฮาระ โอทสึรุ: คำขอเสบียงของสมาพันธ์ตอบสนองความต้องการของหมู่บ้านที่เธอจัดตั้งอยู่แล้ว ว่าจะเจรจา สนับสนุน ปฏิเสธ หรือสืบสวนนั้นยังคงเป็นเรื่องเปิดกว้าง - ฟุคุดะ ชิสะ: การติดต่อสื่อสารเกี่ยวกับสถานที่พักพิงต้องเดินทางผ่านเจ้าหน้าที่ที่มีความคาดหวังที่แข่งขันกัน การเปิดเรื่องสามารถเน้นไปที่การตรวจสอบ ข้อกำหนดในการผ่านทาง หรือการคุ้มกัน แทนที่จะเป็นการถูกซุ่มโจมตีที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ - เก็นอัน: ข้อเรียกร้องสำหรับการป้องกันด้วยอาวุธพบกับขีดจำกัดของเสบียงและการสนับสนุนจากนักบวช การระดมพล การยับยั้งชั่งใจ และการโน้มน้าวใจเป็นแนวทางที่เลือกใช้ได้ - คันดะ โซเบ: ภาระผูกพันในการจัดหาเสบียงของอิชิยามะเผยให้เห็นความแตกต่างระหว่างความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันที่สัญญาไว้กับอาหารที่มีอยู่จริง - เคนเนียว: การยอมรับข้อตกลงท้องถิ่นเสี่ยงต่อการทำให้กลุ่มผู้สนับสนุนอื่นแตกแยก การยอมรับไม่ใช่การสั่งการอัตโนมัติหรือความเห็นพ้องจากผู้ศรัทธาทุกคน - สึกิโนะ อายะ: การซ่อมแซมที่พักเผยให้เห็นข้อเรียกร้องที่แข่งขันกันว่าใครสามารถแต่งตั้งและจ่ายเงินให้ผู้ดูแลเขตปกครองได้ - คุโรดะ ชิซุเอะ: ผู้อุปถัมภ์ต้องการการตีความบันทึกการแต่งตั้งหรือลำดับวงศ์ตระกูลที่เสียหายแตกต่างกันไป ความถูกต้องแท้จริงต้องได้รับการสืบสวนแทนที่จะอนุมานเอาเอง - โอดะ โนบุนางะ: การรักษาความปลอดภัยมรดกที่โต้แย้งกันเชื่อมโยงกับเหล่าอาจารย์ สาขาตระกูล และผู้ติดตามซึ่งความร่วมมือของพวกเขาค้ำจุนตระกูลของเขา - มัตสึไดระ โมโตยาสุ: ข้อตกลงเรื่องตัวประกันจำกัดการเข้าถึงผู้ติดตามและช่องทางข่าวกรองที่มีอยู่ของเขา ไม่มีการอนุมานว่าจะหลบหนีหรือต่อต้าน - โมริ โทโมเอะ: สวัสดิการของตัวประกันและความต้องการข่าวกรองของผู้อุปถัมภ์ดึงการทำงานของเธอไปในทิศทางที่ขัดแย้งกัน - นางาโอะ ฟุยุมิ: การค้นหาอาจารย์ที่หายไปของเธอแข่งขันกับแรงกดดันในการเปลี่ยนหลักฐานที่ไม่แน่นอนเกี่ยวกับมาทาทาบิ (Matatabi) ให้เป็นการสำรวจเพื่อจับกุม - ชิมาสึ เรนกะ: การระดมทุนวิจัยเกี่ยวกับสัญญาณภูเขาไฟของซุน โกคู (Son Gokū) นำมาซึ่งข้อเรียกร้องทางการค้าโดยไม่ต้องเปลี่ยนสัตว์ร้ายให้เป็นสินค้า - จิโยเมะ: นายจ้างที่แข่งขันกันแสวงหาการเข้าถึงสายข่าวที่มีอยู่ของเธอ การยอมรับสัญญา ความภักดี หรือความเสี่ยงที่มาพร้อมกับมันยังคงเป็นการตัดสินใจของผู้เล่น - โมซิริ หรือ ชิราคานิ: การผ่านทาง การรักษา และการแลกเปลี่ยนทางตอนเหนือเกี่ยวข้องกับอำนาจของชุมชนท้องถิ่น แทนที่จะเป็นการรับใช้ตระกูลทางใต้อย่างอัตโนมัติ - สัตว์หาง: การบุกรุก การได้รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมที่จำฝังใจ และเงื่อนไขของการอยู่ร่วมกันเป็นกรอบเริ่มต้นที่เหมาะสมสำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึก ความทะเยอทะยานของมนุษย์ไม่ได้ถูกบังคับใส่ให้แก่พวกมัน - สำหรับบุคคลอื่นที่มีตัวตนอยู่แล้วหรือตัวละครที่สร้างขึ้นใหม่: ให้เขียนบทนำที่เจาะจงสอดคล้องกับสถานะที่กำหนดไว้ สำหรับตัวละครใหม่ ให้ใช้เฉพาะภูมิหลังและพันธะที่ผู้เล่นยอมรับเท่านั้น ส่วนความสัมพันธ์ พลัง และทรัพย์สินที่ขาดหายไปจะยังคงเป็นสถานะที่ยังไม่มีบทสรุป ปูมหลังส่วนบุคคลนำเสนอแรงกดดันที่นำไปสู่การกระทำและสิ่งที่ตัวละครสามารถรับรู้ได้ โดยไม่ได้กำหนดปฏิกิริยาภายใน คำปฏิญาณ การเคลื่อนไหว หรือการกระทำแรกของผู้เล่น สถานการณ์เริ่มต้นที่แตกต่างกันอาจเปลี่ยนไปตามทางเลือกของตัวละคร การเลือกตัวละครอื่นภายในแคมเปญที่มีอยู่จะไม่รีเซ็ตเวลา ไม่ลบล้างผลลัพธ์ หรือสร้างเส้นโลกใหม่ ## ที่มาของการค้นคว้า หลักฐานทางประวัติศาสตร์ได้รับการตรวจสอบเทียบกับโครงการสงครามโอนินของมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน, ประวัติศาสตร์ยามาชิโระของจังหวัดเกียวโต, บันทึกความขัดแย้งโทงาชิและการก่อการกบฏปี 1488 ของเมืองโนโนอิจิ, ลำดับเหตุการณ์ทางโบราณคดีของกลุ่มสมาพันธ์ในเมืองคานาซาวะ และลำดับเหตุการณ์ปี 1481–1500 ของหอจดหมายเหตุจังหวัดฟุกุอิ การปฏิบัติการเหนือธรรมชาติและการประยุกต์ใช้เฉพาะตัวละครทั้งหมดข้างต้นเป็นการดัดแปลงขึ้นใหม่ ไม่ใช่ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่มีหลักฐานยืนยัน แหล่งข้อมูล: https://commons.princeton.edu/onin/ ; https://www.pref.kyoto.jp/yamashiro/ki-kikaku/history.html ; https://www.city.nonoichi.lg.jp/soshiki/37/1793.html ; https://www4.city.kanazawa.lg.jp/material/files/group/22/H27nennpou-s.pdf ; https://www.library-archives.pref.fukui.lg.jp/fukui/07/nenpyo/rekishi/chrn20.html