950: รุ่งเรืองและร่วงโรย

# โลกในปี ค.ศ. 950 ## ยุโรปตะวันตกและยุโรปกลาง อาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกและแฟรงก์ตะวันออก ราชอาณาจักรแห่งอิตาลีเคียงคู่ไปกับรัฐอิสระกึ่งอิสระในอิตาลี ราชอาณาจักรเบอร์กันดี/อาร์ล ราชอาณาจักรเลออน ราชอาณาจักรปัมโปลนา รัฐคริสเตียนและเคาน์ตีแห่งไอบีเรีย อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซอน ดัชชีแห่งโบฮีเมียของราชวงศ์เปรมีสลิดภายใต้ โบเลสลอธที่ 1 และชุมชนชนเผ่าสลาฟตะวันตกรวมถึงชาวโพลัน ก่อให้เกิดภูมิประเทศที่แตกแยกกัน โบฮีเมียจะต้องเริ่มต้นด้วยดัชชีที่มีชื่อของตัวเองและช่องแผนที่เช็กเกียที่ถูกกำหนดให้ โดยไม่เป็นจังหวัดที่ปกครองโดยตรงจากแฟรงก์ตะวันออก และยังไม่เป็นราชอาณาจักร ในปี 950 ยังไม่มีราชอาณาจักรแห่งโปแลนด์ที่รวมศูนย์อย่างมั่นคง ให้แสดงชาวโพลันและชุมชนสลาฟตะวันตกที่อยู่ใกล้เคียงในฐานะภูมิทัศน์ทางการเมืองแบบชนเผ่า แทนที่จะคาดการณ์ราชวงศ์เปียสต์ในยุคหลังย้อนกลับไป ผู้ปกครองราชวงศ์อุมัยยัดแห่งกอร์โดบาประกาศตนเป็นเคาะลีฟะฮ์ในปี 929 ดังนั้นชื่อที่ถูกต้องในปี 950 คือ รัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา ไม่ใช่เอมิเรตแห่งกอร์โดบา โดยควบคุมส่วนใหญ่ของอัล-อันดาลัสแต่ไม่ใช่ทุกรัฐคริสเตียนและรัฐท้องถิ่นในไอบีเรีย จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ยังไม่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการในยุคหลังในปี 950; ออตโตที่ 1 คือกษัตริย์แห่งแฟรงก์ตะวันออก ราชวงศ์กาเปเตียงยังไม่ได้ขึ้นครองบัลลังก์ฝรั่งเศส ราชอาณาจักรสตราธไคลด์และราชอาณาจักรเวลส์แห่งกินเนดด์ยังคงเป็นอำนาจระดับภูมิภาคที่แตกต่างออกไป เคาน์ตีแห่งอูร์เกลแยกออกจากบาร์เซโลนาในมาร์ชแห่งฮิสปาเนียตะวันออก ไอซ์แลนด์มีรัฐสภาอัลธิงงีตั้งแต่ปี 930 และมีการปกครองโดยหัวหน้าเผ่าแบบกระจายอำนาจ ไม่ใช่กษัตริย์ พระเจ้าเอ็ดเรด (ครองราชย์ ค.ศ. 946–955) เป็นผู้นำในการรวมอำนาจของชาวแซกซอนตะวันตกในอังกฤษ เดนมาร์กและนอร์เวย์ประกอบด้วยราชอาณาจักรระดับภูมิภาคและหัวหน้าเผ่าที่มีผู้ปกครองซึ่งมีการบันทึกไว้อย่างไม่สม่ำเสมอ ส่วนสวีเดนมีการรวมศูนย์น้อยกว่า เวนิสถูกนำเสนอเป็นดัชชีแห่งเวนิสที่โดดเด่นภายใต้ดอจ เปียโตรที่ 3 กันดิอาโน แต่ยังคงอยู่ภายนอกแผนที่เนื่องจากช่องอิตาลีไม่สามารถแยกพื้นที่ลากูนของเวนิสออกมาได้ ดัชชีแห่งรูอ็องหรือที่มักเรียกกันในชื่อดัชชีแห่งนอร์มังดีในภายหลัง ก็ถูกนำเสนอภายนอกแผนที่เช่นกัน: ในปี 950 ริชาร์ดที่ 1 ยังเป็นผู้ปกครองที่ยังเยาว์วัยและรัฐกำลังรวมอำนาจอยู่รอบรูอ็องและแม่น้ำแซนตอนล่าง ไม่ใช่ทั้งหมดของนอร์มังดีในปัจจุบัน อย่าพรรณนาเวนิสในปี 950 ว่าเป็นสาธารณรัฐทางทะเลที่มีอาณาจักรบนแผ่นดินกว้างขวางเหมือนในยุคหลัง ช่องพื้นที่ออสเตรียเป็นตัวแทนของพื้นที่ชายแดนตะวันออกภายในดัชชีแห่งบาวาเรียและอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ไม่ใช่ดัชชีออสเตรียที่เป็นอิสระในปี 950 ## พรมแดนไบแซนไทน์ บอลข่าน และทุ่งหญ้าสเตปป์ จักรวรรดิไบแซนไทน์อยู่ภายใต้การปกครองของ คอนสแตนตินที่ 7 พอร์ฟีโรเกนิตุส จักรวรรดิบัลแกเรียยังคงเป็นอำนาจหลักภายใต้พระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 ในบอลข่านตะวันตก ราชอาณาจักรโครเอเชียภายใต้ ไมเคิล เครชีมีร์ที่ 2 เป็นอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาตัวแสดงระดับภูมิภาคทั้งสามที่นำเสนอในการตั้งค่าแผนที่นี้ ส่วนราชรัฐเซอร์เบียและซาฮุมลเยยังคงเป็นรัฐเพื่อนบ้านที่แตกต่างออกไป ช่องพื้นที่โครเอเชีย เซอร์เบีย และบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาเป็นการประมาณการทางภูมิศาสตร์สมัยใหม่ที่หยาบๆ ไม่ใช่พรมแดนที่ถูกต้องในศตวรรษที่สิบ และซาฮุมลเยไม่ได้ควบคุมบอสเนียสมัยใหม่ทั้งหมด ชาวเพเชเน็กยึดครองทุ่งหญ้าสเตปป์พอนติก-แคสเปียนทางตอนเหนือของทะเลดำ อำนาจของชาวมักยาร์รวมศูนย์อยู่ในลุ่มแม่น้ำคาร์เพเทียนและถูกนำเสนอโดยราชรัฐมักยาร์ ไม่ใช่ราชอาณาจักรฮังการีที่เป็นคริสเตียนในยุคหลัง สมาพันธรัฐคิเมก–คิปชักอยู่ในทุ่งหญ้าสเตปป์ทางตอนเหนือและตะวันออกของคาซัคสถาน รัฐโอกุซ ยับกู ยึดครองบางส่วนของแม่น้ำเซอร์ดาร์ยาตอนล่าง ภูมิภาคทะเลอารัล และทุ่งหญ้าสเตปป์คาซัคสถานตะวันตก หลีกเลี่ยงการคาดการณ์สมาพันธรัฐคูมาน–คิปชักที่พัฒนาเต็มที่ในยุคหลังย้อนกลับไปโดยไม่มีเงื่อนไข รัฐข่านคาซาร์ บัลแกเรียแห่งวอลกา รัฐรุส ราชอาณาจักรบักราติดแห่งอาร์เมเนีย ราชวงศ์ชีร์วานชาห์ ราชอาณาจักรคับคาเซีย และราชอาณาจักรไอบีเรีย (เตา-คลาร์เจตี) อยู่ในระบบพรมแดนที่กว้างกว่า ไม่มีราชอาณาจักรจอร์เจียที่รวมเป็นหนึ่งเดียวในปี 950; เอมิเรตแห่งทบิลิซี ราชรัฐคาเคตี และอำนาจอื่นๆ ในคอเคซัสยังคงแยกจากกัน รุสแห่งเคียฟอยู่ภายใต้การสำเร็จราชการของ โอลกา หลังจากที่อิกอร์เสียชีวิตในปี 945; สเวียโตสลาฟยังเป็นเด็ก ## อิสลามทางตะวันตกและแอฟริกาเหนือ รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมิดอยู่ภายใต้การปกครองของ อัล-มันซูร์ บิ-นัศร์ อัลลอฮ์ และมีศูนย์กลางอยู่ที่อิฟริกียา; ยังไม่ได้พิชิตอียิปต์ และไคโรยังไม่ใช่เมืองหลวง อิทธิพลของฟาฏิมิดรวมถึงอิฟริกียาและอำนาจที่ผันผวนไปทางตะวันออกสู่บางส่วนของมาเกร็บตอนกลาง แต่อย่าอนุมานว่ามีการควบคุมโดยตรงในทุกจังหวัดของแอลจีเรียในปัจจุบัน ตารางแผนที่ปัจจุบันไม่มีช่องพื้นที่สำหรับแอลจีเรีย ดังนั้นการเข้าถึงทางตอนเหนือของแอลจีเรียจึงไม่สามารถระบายสีแยกต่างหากได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนเรขาคณิตของแผนที่ ในอนาโตเลียตะวันออก ราชรัฐอาร์เมเนียแห่งทารอนถูกแทนด้วยการกำหนดพื้นที่ตุรกี · 2 อย่างคร่าวๆ; นี่เป็นการประมาณการสำหรับการเล่นเกม ไม่ใช่การอ้างสิทธิ์ว่าช่องสมัยใหม่นี้ทำซ้ำพรมแดนที่แน่นอนของทารอน ราชวงศ์อิคว์ชีดิดปกครองอียิปต์และซีเรียตอนใต้จากฟุสตัด ราชวงศ์ฮัมดานิดถูกแบ่งออกเป็นสองสาขาที่แตกต่างกันทางการเมือง: เอมิเรตแห่งอเลปโปของ ซัยฟ์ อัล-เดาลา ในซีเรียตอนเหนือ และเอมิเรตแห่งโมซุลของ นาซีร์ อัล-เดาลา ในเมโสโปเตเมียตอนเหนือ พวกเขาใช้ราชวงศ์ร่วมกันแต่รักษาศาล รายได้ กองทัพ และผลประโยชน์ทางการเมืองแยกจากกัน รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซิดยังคงอยู่ในแบกแดด แต่อำนาจที่แท้จริงถูกจำกัดโดยราชวงศ์ระดับภูมิภาค ราชวงศ์บูยิดเข้าสู่แบกแดดในปี 945 และครอบงำสภาพแวดล้อมทางการเมืองของเคาะลีฟะฮ์ ราชวงศ์ซามานิดครอบงำทรานโซเซียนาและส่วนใหญ่ของอิหร่านตะวันออก; ช่องพื้นที่ของเติร์กเมนิสถานถูกกำหนดให้กับขอบเขตของซามานิดในแผนที่ชั้นนี้ แม้ว่ากลุ่มชาวโอกุซจะปรากฏตัวอยู่ทั่วทุ่งหญ้าสเตปป์ด้วยเช่นกัน ราชวงศ์ซัฟฟาริดยังคงรักษาฐานที่มั่นที่ลดลงในซิสถาน ราชวงศ์อิดริซิดยังคงอยู่รอดในรูปแบบที่แตกแยกในโมร็อกโกตอนเหนือเคียงคู่ไปกับรัฐท้องถิ่นชาวอมาซีฆและรัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบาแห่งราชวงศ์อุมัยยัด เอมิเรตแห่งเนคอร์ในริฟ ซิจิลมาซาในฐานะรัฐการค้าโอเอซิส และเครือข่ายชาวซันฮาจา อมาซีฆ เป็นตัวแสดงระดับภูมิภาคที่แตกต่างกัน อย่ากำหนดโมร็อกโกทั้งหมดให้กับใครคนใดคนหนึ่งหรือนำราชวงศ์อัลโมราวิดในยุคหลังเข้ามาในปี 950 สมาพันธรัฐบาร์ฆาวาตาเป็นอำนาจทางศาสนาและการเมืองที่แตกต่างกันของชาวเบอร์เบอร์/อมาซีฆบนชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งถูกระบุไว้นอกแผนที่เพราะช่องพื้นที่โมร็อกกวนั้นกว้างเกินกว่าจะแสดงดินแดนชายฝั่งของพวกเขาโดยไม่กำหนดโมร็อกโกทั้งหมดให้โดยมิชอบ รัฐการ์มาเทียนยังคงเป็นอำนาจหลักในอาระเบียตะวันออก โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่อัล-อาซาและบาห์เรน; ช่องพื้นที่กาตาร์เป็นเพียงตัวแทนหยาบๆ เพราะแผนที่ไม่มีช่องบาห์เรน/อัล-อาซา อาระเบียตอนกลางถูกแบ่งระหว่างเครือข่ายชนเผ่าที่กระจายอำนาจ: บานู ฮานีฟา ถูกกำหนดให้เป็นช่องพื้นที่ริยาดเพื่อเป็นตัวแทนของอัล-ยามามาอย่างคร่าวๆ บานู อะซัด ได้รับช่องพื้นที่ฮาอิล และ บานู ตะมีม ได้รับช่องพื้นที่เขตแดนตอนเหนือ สาขาของบานู อามีร์ รวมถึง คิลาบ และ อุคัยล์ ถูกนำเสนอภายนอกแผนที่เพราะเขตการเคลื่อนไหวของพวกเขามีความคล่องตัวและไม่มีช่องใดแยกพวกเขาออกมาได้ การกำหนดเหล่านี้เป็นการประมาณการสำหรับการเล่นเกม ไม่ใช่พรมแดนที่ถูกต้องในศตวรรษที่สิบ ในเยเมน ราชวงศ์ซิยาดิดที่มีฐานอยู่ที่ซาบิดเป็นรัฐราชวงศ์หลักที่นำเสนอในระดับมาตราส่วนที่หยาบของแผนที่นี้ในปี 950 แต่การควบคุมพื้นที่ราบสูงและภูมิภาคนอกเขตนั้นไม่สม่ำเสมอ อำนาจท้องถิ่นของชาวไซดี ชนเผ่า และอำนาจอื่นๆ จะต้องไม่ถูกลบเลือนหรือถือว่าได้รับการจัดการโดยราชวงศ์ซิยาดิดอย่างสม่ำเสมอ ในโอมานชายฝั่ง ราชวงศ์วาจิฮิดที่มีฐานอยู่ที่ซูฮาร์เป็นตัวแทนช่องพื้นที่เดียวที่ดีที่สุดสำหรับ มหาอำนาจชายฝั่งที่โดดเด่นในภูมิภาคนี้ ส่วนอิมามัตแห่งอิบาดียะฮ์ในเขตแผ่นดินยังคงเป็นอำนาจที่แตกต่างออกไปและถูกนำเสนอในฐานะตัวแสดงนอกแผนที่ เนื่องจากแผนที่ไม่มีช่องสำหรับโอมานในส่วนชายฝั่งและตอนในแยกจากกัน ราชวงศ์อัฆลาบิดไม่มีสถานะเป็นอิสระอีกต่อไปหลังจากการพิชิตของราชวงศ์ฟาฏิมิด ส่วนราชวงศ์ซีริดยังไม่ได้เป็นราชวงศ์ที่เป็นอิสระในปี 950 ## อิหร่าน เอเชียกลาง และพื้นที่ทุ่งหญ้าสเตปป์ อาณาจักรควาริซึมของราชวงศ์อาฟริฆิดยังคงเป็นราชวงศ์ระดับภูมิภาคในพื้นที่ตอนล่างของแม่น้ำอามูดาร์ยา โดยมีความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดกับราชวงศ์ซามานิด การปกครองแบบโทมาราแห่งดิลลีกา/เดลีถูกรวมไว้อย่างระมัดระวังเนื่องจากลำดับเวลาในช่วงต้นและขอบเขตอำนาจยังเป็นที่ถกเถียงกัน อาณาจักรอนุราธปุระยังคงเป็นรัฐใหญ่ของชาวสิงหลในศรีลังกา ส่วนราชวงศ์จันทรวงศ์เป็นตัวแสดงในบังกลาเทศตะวันออกเฉียงใต้ ไม่ใช่ผู้ปกครองเบงกอลทั้งหมด อามีร์แห่งราชวงศ์ซามานิดคือ นูห์ที่ 1 (ครองราชย์ ค.ศ. 943–954) อำนาจของราชวงศ์บูยิดถูกแบ่งออกเป็นสาขาตามภูมิภาคต่างๆ ได้แก่ แบกแดด ฟาร์ส และเรย์ เคอร์มานถูกปกครองโดยท้องถิ่นโดยราชวงศ์อิลยาสิด (บานู อิลยาส) ในปี 950 ห้ามกำหนดช่องพื้นที่เคอร์มานให้กับราชวงศ์บูยิด ณ วันที่เริ่มต้น รัฐฆัซนาวิดยังไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นเป็นจักรวรรดิอิสระ ผู้บัญชาการชาวเติร์กยังคงดำเนินงานภายในโครงสร้างของราชวงศ์ซามานิด ราชวงศ์การาข่านเป็นอำนาจใหม่ของชาวเติร์กที่เกิดขึ้นรอบคัชการ์และทุ่งหญ้าสเตปป์ตะวันออก พวกเขายังคงแยกออกจากอาณาจักรพุทธแห่งโขตานที่เป็นอิสระ ซึ่งควบคุมระเบียงโอเอซิสทางตอนใต้ของทาริมในปี 950 โขตานยังไม่ได้ถูกพิชิต ณ วันที่เริ่มต้น แรงกดดันและความขัดแย้งจากราชวงศ์การาข่านจะทวีความรุนแรงขึ้นในภายหลังช่วงศตวรรษที่สิบ ขณะที่การพิชิตจะเสร็จสมบูรณ์ในช่วงต้นศตวรรษที่สิบเอ็ดเท่านั้น อาณาจักรอุยกูร์แห่งกานโจวรอบจางเย่ ระบอบกุ้ยอี้จวินที่ซาโจว/ตุนหวงภายใต้ตระกูลเฉา และอาณาจักรโคโชรอบตูร์ฟาน คือตัวแสดงที่โดดเด่นเพิ่มเติมบนเส้นทางสายไหม ซึ่งนำเสนอไว้ภายนอกแผนที่เนื่องจากกระดานไม่มีช่องที่สามารถแยกพื้นที่หลักของพวกเขาออกจากกันได้ ช่องพื้นที่ซินเจียงถูกกำหนดให้กับโขตานเพื่อเป็นตัวแทนในการเล่นเกมอย่างคร่าวๆ เท่านั้น และห้ามตีความว่าเป็นดินแดนที่แท้จริงของพวกเขา พรมแดนและลำดับเวลาภายในของราชวงศ์การาข่านยังคงมีความไม่แน่นอน ราชวงศ์ซัลลาริดภายใต้ มาร์ซูบัน อิบนุ มูฮัมหมัด มีความเคลื่อนไหวในโลกการเมืองแถบอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือและคอเคซัส แม้ว่าการกำหนดพื้นที่บนแผนที่ที่เซมนานจะเป็นการประมาณการระดับภูมิภาคที่หยาบๆ แทนที่จะเป็นศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของพวกเขาก็ตาม ห้ามนำราชวงศ์เซลจุคเข้ามาในฐานะรัฐใหญ่ในปี 950 ## เอเชียใต้ เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อนุทวีปอินเดียไม่ได้เป็นรัฐเดียวกัน อำนาจหลักประกอบด้วยอาณาจักรปราตีหาระทางตอนเหนือ ราชวงศ์ปาละในเบงกอลและพิหาร จักรวรรดิราษฎรกูฏในที่ราบสูงเดกกัน และอาณาจักรโจฬะในทางตอนใต้ของชาวทมิฬ ตัวแสดงระดับภูมิภาคที่โดดเด่นอื่นๆ ได้แก่ อาณาจักรปารามาราแห่งมาลวา อาณาจักรจันเดลาแห่งเจจากาภุกติ อาณาจักรกลาจูรีแห่งตริปุรี อาณาจักรจาลุกยะตะวันออกแห่งเวงกี อาณาจักรคงคาตะวันตก อาณาจักรแคชเมียร์ อาณาจักรฮินดูชาฮี เอมิเรตแห่งมุลตาน เอมิเรตแห่งมันซูเราะฮ์ อาณาจักรจาลุกยะแห่งคุชราต ตระกูลจาฮามานาและกูฮิลา อาณาจักรฐากุรีแห่งเนปาล อาณาจักรปาณฑยะ อาณาจักรเชราเปรูมาล และราชวงศ์ในอินเดียตะวันออก เช่น ภัวมะ-การาส, โสมวงศ์, คงคาตะวันออก และอาณาจักรคามารูปา สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีอำนาจเท่าเทียมกันหรือถูกบันทึกไว้อย่างดีเท่ากันในปี 950 โปรดแสดงลำดับเวลาที่ไม่แน่นอนและการซ้อนทับกันของอำนาจเหนือดินแดนอย่างระมัดระวัง ช่องพื้นที่การบริหารสมัยใหม่เป็นการประมาณการที่หยาบๆ ไม่ใช่พรมแดนในศตวรรษที่สิบ ห้ามเปลี่ยนให้เป็น "อินเดีย" ที่รวมเป็นหนึ่งเดียว และอย่าปฏิบัติกับทุกราชวงศ์ที่ระบุไว้ว่าควบคุมจังหวัดสมัยใหม่ทั้งจังหวัด จีนในขณะนี้ถูกแบ่งแยกออกเป็นยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร ราชวงศ์ฮั่นหลังปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของจีนตอนเหนือ ณ ช่วงต้นปี ค.ศ. 950 โดยการเข้ามาแทนที่ของราชวงศ์โจวหลังนั้นเกิดขึ้นในปี 951 ไม่ใช่ ณ วันเริ่มต้นนี้ สีของแผนที่ของราชวงศ์นี้มีความแตกต่างจากสีเทาสเลทของชาวคีตันราชวงศ์เหลียวที่ยังคงเดิม รัฐทางตอนใต้ประกอบไปด้วยอาณาจักรวูเย่, ถังใต้, ฮั่นใต้, จิงหนาน และราชสำนักระดับภูมิภาคอื่นๆ ที่เหมาะสมกับช่วงเวลานี้ จิงหนานเป็นรัฐขนาดเล็กที่มีศูนย์กลางอยู่ที่เจียงหลิง โดยช่องฮูเป่ยเป็นเพียงตัวแทนแบบหยาบๆ เท่านั้น อาณาจักรตาลีถูกก่อตั้งขึ้นในยูนนานเมื่อปี 937 หลังจากการล่มสลายของน่านเจ้าและถูกแทนด้วยช่องยูนนาน ราชวงศ์เหลียวที่นำโดยชาวคีตันก่อตั้งขึ้นในปี 907 และเป็นมหาอำนาจหลักทางตะวันออกเฉียงเหนือแล้ว โปรดอย่าสร้างรัฐ "เหลียวตะวันออกและตะวันตก" ขึ้นมาใหม่ ทิเบตแตกแยกออกเป็นรัฐสืบทอดระดับภูมิภาคหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิทิเบต ญี่ปุ่นอยู่ในช่วงยุคเฮอัน โดยมีผู้สำเร็จราชการตระกูลฟูจิวาระทรงอิทธิพลในราชสำนัก ช่องฮอกไกโดถูกกำหนดแยกต่างหากให้กับชุมชนพื้นเมืองไอนุ (ซึ่งเป็นตัวแทนโดยอ้อมผ่านวัฒนธรรมซัตสึมอน/โอค็อตสค์) ไม่ใช่ราชสำนักเฮอัน นี่เป็นการปรับลดทอนเพื่อการเล่นเกมและไม่ได้สื่อว่ามีอาณาจักรไอนุที่เป็นปึกแผ่นในปี 950 แด่โฝเวียดมีมาตั้งแต่ปี 939 ภายใต้ราชวงศ์โง ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป อาณาจักรพุกามกำลังก่อตัว อำนาจของเขมรมีศูนย์กลางอยู่รอบๆ นครวัด และจามปายังคงมีความสำคัญ รัฐทวารวดีเป็นตัวแทนของเครือข่ายเมืองพุทธที่พูดภาษามอนในภาคกลางของไทย แม้ว่าการขยายอำนาจของเขมรและผู้ปกครองท้องถิ่นจะทำให้เขตแดนในศตวรรษที่ 10 มีความเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด ช่องไทยนั้นกว้างเกินกว่าจะแทนขอบเขตที่แน่ชัดของทวารวดี และอาณาจักรหริภุญชัยทางเหนือต้องไม่ถูกเข้าใจว่าเป็นรัฐเดียวกัน ในหมู่เกาะอินโดนีเซีย อาณาจักรเมดัง (มาตาราม) ภายใต้ราชวงศ์อิสยานามีศูนย์กลางอยู่ที่ชวาตะวันออกหลังจากการเปลี่ยนผ่านทางการเมืองรอบปี 929 ในขณะที่ศรีวิชัยเป็นมหาอำนาจทางทะเลที่นับถือพุทธและมีศูนย์กลางอยู่ที่สุมาตราและช่องแคบมะละกา อิทธิพลของรัฐเหล่านี้ดำเนินผ่านท่าเรือ รัฐบรรณาการ เส้นทางการค้า และอำนาจเหนือดินแดนที่ไม่เท่ากัน ไม่ใช่พรมแดนสมัยใหม่แบบปัจจุบัน ซุนดาและกาลูห์ถูกนำเสนอเป็นรัฐระดับภูมิภาคที่แยกจากกันในชวาตะวันตกซึ่งมีเขตแดนในช่วงต้นศตวรรษที่ 10 ที่ไม่แน่นอน การปกครองของราชวงศ์ในบาหลียุคแรกแยกออกจากชวา หริภุญชัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีปตอนบนและละโว้รอบๆ ลพบุรีถูกเพิ่มเข้ามาในฐานะราชสำนักระดับภูมิภาค แต่เขตแดนที่แน่ชัดในศตวรรษที่ 10 ของพวกเขายังคงไม่แน่นอน แผนที่ปัจจุบันมีเพียงช่องอินโดนีเซียและช่องมาเลเซียอย่างละหนึ่งช่อง: ช่องอินโดนีเซียถูกกำหนดให้กับเมดัง/มาตาราม และมาเลเซียใช้เป็นเพียงตัวแทนแบบหยาบๆ ของขอบเขตอำนาจทางทะเลของศรีวิชัยเท่านั้น โปรดอย่าสรุปว่ารัฐใดรัฐหนึ่งปกครองประเทศหรือหมู่เกาะสมัยใหม่ทั้งหมดโดยตรง ## แอฟริกานอกเหนือจากแถบเมดิเตอร์เรเนียน แอฟริกาตะวันตกประกอบด้วยกานา/วากาดู รัฐลุ่มแม่น้ำเซเนกัลอย่างตักรูร์ ศูนย์กลางระดับภูมิภาคอย่างคอว์คอว์/กาวบนแม่น้ำไนเจอร์ และเครือข่ายการค้าในเขตซาเฮล ตักรูร์ได้รับมอบหมายช่องเซเนกัลไว้เพียงเพื่อเป็นตัวแทนหยาบๆ เท่านั้น เขตแดนและความเป็นอิสระจากกานา/วากาดูนั้นมีความผันผวนและไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน คอว์คอว์/กาวเป็นตัวแสดงระดับภูมิภาคนอกแผนที่เนื่องจากกระดานเกมไม่มีช่องที่แยกส่วนโค้งของแม่น้ำไนเจอร์ออกมา โปรดอย่าคาดการณ์จักรวรรดิซองไฮในยุคหลังย้อนกลับไปในปี 950 อาณาจักรคาเนมถูกนำเสนออยู่รอบๆ ภูมิภาคทะเลสาบชาด แต่แกนกลางที่แท้จริงอยู่ทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบ และช่องบอร์โนในปัจจุบันเป็นเพียงตัวแทนแบบหยาบๆ เท่านั้น ในแถบจะงอยแอฟริกา รัฐสุลต่านเชวาซึ่งเป็นมุสลิมที่ก่อตั้งขึ้นในปี 896 เป็นรัฐสำคัญในศตวรรษที่ 10 บนที่ราบสูงเอธิโอเปีย การกำหนดให้เชวาอยู่ในช่องอัมฮาราเป็นเพียงการแทนที่เพื่อการเล่นเกมอย่างคร่าวๆ เท่านั้น เนื่องจากแกนกลางทางประวัติศาสตร์ของเชวาอยู่ไกลออกไปทางใต้และตะวันออก โปรดอย่าคาดการณ์ราชวงศ์ซากเวในยุคหลังย้อนกลับไปในปี 950 อาฟาร์ จิบูตี และเอริเทรียถูกนำเสนอเป็นอำนาจท้องถิ่นและระดับภูมิภาคแทนที่จะเป็นรัฐซากเวที่เป็นปึกแผ่นเพียงรัฐเดียว อาณาจักรคริสเตียนนูเบียรวมถึงมาคูเรียและอาโลเดีย การตั้งถิ่นฐานชายฝั่งสวาฮีลีมีส่วนร่วมในการค้าในมหาสมุทรอินเดียแต่ไม่ใช่รัฐที่เป็นปึกแผ่นเพียงหนึ่งเดียว ลุ่มแม่น้ำคองโกตอนกลางถูกนำเสนอโดยชุมชนริมแม่น้ำและในป่าแทนที่จะเป็นอาณาจักรที่เป็นปึกแผ่นที่ถูกสร้างขึ้นมา สังคมในแถบเกรตเลกส์และแอฟริกากลางจะต้องมีความหลากหลายในระดับภูมิภาค โดยต้องปฏิบัติกับเขตแดนอย่างระมัดระวัง ## รายละเอียดระดับภูมิภาคเพิ่มเติมและตัวแสดงทางการเมือง รายชื่อตัวละครประกอบด้วยบุคคลทางการเมือง ผู้ปกครอง ทายาท ผู้บัญชาการ เจ้าหน้าที่ราชสำนัก และตัวแสดงระดับภูมิภาค ตัวแสดงระดับรัฐประกอบด้วยราชอาณาจักรวัสปูรากัน, ราชวงศ์ซิยาริด, ราชวงศ์ซูหลัง, อาณาจักรฉู่, จิงหนาน, รัฐเอมิเรตคัลบิดแห่งซิซิลี, เคาน์ตีแห่งบาร์เซโลนา, ราชอาณาจักรเลออน, ราชอาณาจักรแห่งอัลบา, ราชอาณาจักรไอเลค / นอร์เทิร์น อู เนลล์, บริตทานี, อากีแตน, ตูลูส, ราชอาณาจักรดับลิน และดัชชีแห่งบาวาเรียภายในอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก บาร์เซโลนาถูกนำเสนออย่างถูกต้องในฐานะเคาน์ตีแทนที่จะเป็นดัชชีที่เป็นทางการในปี 950 โดยมีบอร์เรลล์ที่ 2 และมิโรที่ 1 ร่วมกันปกครอง กอฟรัยด์ แมค ซิทริอุก ถูกนำเสนอในฐานะกษัตริย์แห่งดับลินในปี 950 ตัวบุคคลในราชสำนักและทหารของไบแซนไทน์ประกอบด้วยลีโอ โฟกัสผู้เยาว์, โจเซฟ บริงกัส, บาซิล เปเทนอส และมานูเอล คูร์ติเกส โดยตำแหน่งและอิทธิพลถูกกำหนดตามอาชีพจริงของพวกเขา ไม่ใช่คาดการณ์ย้อนหลังไป แผนที่มีอยู่ใช้ช่องทางภูมิศาสตร์สมัยใหม่แบบหยาบๆ ไม่ใช่รูปทรงหลายเหลี่ยมที่แม่นยำในยุคกลาง ช่องสเปนและไอร์แลนด์ถูกทำเครื่องหมายว่ามีการโต้แย้ง/ซ้อนทับกันเนื่องจากมีหลายรัฐที่เกิดขึ้นจริงซึ่งไม่สามารถแยกออกเป็นดินแดนที่แตกต่างกันในตัวแก้ไขนี้ได้ ช่องเมโทรโพลิแทนฝรั่งเศสยังคงเป็นของแฟรงก์ตะวันตก โดยมีบริตทานี, อากีแตน และตูลูสแยกตัวออกมาและวางไว้ที่ศูนย์กลางภูมิภาคของตน แผนที่ไม่สามารถเติมเต็มเขตย่อยแยกกันได้ ช่องสหราชอาณาจักร · 1 ใช้เป็นตัวแทนคร่าวๆ ของอัลบา และสหราชอาณาจักร · 2 สำหรับอัลสเตอร์/ไอเลค ไม่ใช่เวลส์ รูปทรงหลายเหลี่ยมฝรั่งเศส · 2 คือเฟรนช์เกียนา และฝรั่งเศส · 3 คือคอร์ซิกา ดังนั้นทั้งสองจึงไม่ได้ถูกกำหนดให้กับรัฐแฟรงก์ในศตวรรษที่ 10 เครื่องหมายวาน-คาร์ส/ที่ราบสูงอาร์เมเนียตะวันออกและตัวแสดงวัสปูรากันยังคงเป็นการประมาณการภายในช่องอาร์เมเนียที่มีอยู่ ส่วนฮาทาย-แอนติออกถูกนำเสนอด้วยเครื่องหมายชายแดน และรายการโมซุลของฮัมดานิดครอบคลุมขอบเขตโมซุล-เออร์บิล-ดูฮอค ตัวแก้ไขไม่สามารถสร้างหรือแยกรูปทรงหลายเหลี่ยมของแผนที่ได้ ดังนั้นการกำหนดเหล่านี้จึงเป็นการประมาณการเชิงดินแดน ไม่ใช่พรมแดนที่วาดขึ้นใหม่ ## ความสมบูรณ์ทางประวัติศาสตร์ ผู้นำ การสืบทอด สงคราม และการทูตจะต้องผูกติดกับวันที่ เขตแดนเป็นการประมาณการในจุดที่มีการควบคุมแบบซ้อนทับกัน ข้อพิพาท หรือตามฤดูกาล อย่าคาดการณ์พรมแดนแห่งชาติสมัยใหม่ย้อนกลับไป แยกแยะข้อเรียกร้องตามกฎหมาย (de jure) ออกจากการควบคุมที่มีประสิทธิภาพ (effective control) รัฐบรรณาธิการออกจากรัฐในอารักขา และการยึดครองชั่วคราวออกจากการผนวกดินแดน ในที่ที่หลักฐานเบาบาง ให้ใช้คำอธิบายที่ระมัดระวังแทนความแม่นยำที่ผิดพลาด การกระทำของผู้เล่นสามารถเปลี่ยนประวัติศาสตร์ได้ แต่สถานะเริ่มต้นจะต้องสะท้อนถึงปี ค.ศ. 950 ลาดักถูกกำหนดให้กับราชอาณาจักรแคชเมียร์สำหรับการตั้งค่าที่เล่นได้ตามคำขอ แต่นี่ไม่ใช่การอ้างสิทธิ์เขตแดนทางประวัติศาสตร์ที่เคร่งครัด แกนกลางของแคชเมียร์คือหุบเขาแคชเมียร์ และลาดักมีความสัมพันธ์ทางการเมืองที่แตกต่างและเปลี่ยนแปลงไป พรมแดนอัลไต/มองโกเลียตะวันตกถูกกำหนดให้กับกลุ่มชนเผ่าคีร์กีซเพื่อเป็นตัวแทนการเล่นเกมแบบหยาบๆ ช่องไบคาล-บูเรียเทียเป็นตัวแทนของเมอร์กิตและกลุ่มป่า-ทุ่งหญ้าสเตปป์แบบมองโกลอื่นๆ โดยไม่ได้หมายความว่ามีอาณาจักรเมอร์กิตที่เป็นศูนย์กลางในปี 950 ช่องที่ชื่อว่าอิตาลีทั้งสามช่องไม่ครอบคลุมทั่วอิตาลีแผ่นดินใหญ่ทั้งหมด: อิตาลี · 1 ยังคงเป็นช่องอาณาจักรอิตาลีในวงกว้าง, อิตาลี · 2 คือซิซิลีทางเรขาคณิตและถูกกำหนดให้กับรัฐเอมิเรตคัลบิด, และอิตาลี · 3 คือซาร์ดิเนียทางเรขาคณิตและถูกกำหนดให้กับตุลาการท้องถิ่นของซาร์ดิเนีย รัฐสันตะปาปา, รัฐเจ้าชายเบเนเวนโต, รัฐเจ้าชายซาแลร์โน, ดัชชีแห่งเนเปิลส์ และดัชชีแห่งอามาลฟียังคงเป็นตัวแสดงนอกแผนที่เพราะไม่มีรูปทรงหลายเหลี่ยมอิตาลีตอนใต้แยกต่างหาก; พวกเขาจะต้องคงความเป็นอิสระทางการเมืองแม้จะมีการสลับขั้วพันธมิตรและอิทธิพลที่ซ้อนทับกัน เคาน์ตีแห่งอองฌูก็เป็นตัวแสดงระดับภูมิภาคของแฟรงก์ตะวันตกที่ชัดเจนเช่นกัน แต่แผนที่ปัจจุบันไม่สามารถแยกเขตแดนทางประวัติศาสตร์ของมันออกมาได้ รัฐอิมามอิบาดิแห่งโอมานก็เป็นตัวแสดงนอกแผนที่เช่นกันเพราะช่องโอมานช่องเดียวถูกกำหนดให้กับราชวงศ์วาจิฮิดชายฝั่ง ทารอนยังคงเป็นตัวแสดงนอกแผนที่เพราะช่องตุรกีปัจจุบันมีศูนย์กลางอยู่ใกล้คอนสแตนติโนเปิลมากกว่าอนาโตเลียตะวันออก ตัวแก้ไขไม่สามารถเพิ่มหรือแยกรูปทรงหลายเหลี่ยมของแผนที่ได้ ดังนั้นสิ่งเหล่านี้คือการกำหนดช่องที่มีอยู่เดิม ไม่ใช่พรมแดนที่แม่นยำที่วาดขึ้นใหม่