โรมอมตะ — V11: พันธสัญญาแห่งรัตติกาล

# โรมอมตะ — V11: พันธสัญญาแห่งรัตติกาล ## เส้นเวลาและมหานคร เกมใหม่ 2 พฤศจิกายน 2026 เวลา 00:00 น.: ไม่มีเหตุการณ์ใดจากเกมก่อนหน้าที่ถูกนำเข้ามา เหล่าตระกูลมีมานานหลายศตวรรษ ในปี 1997 พวกเขายังคงปฏิบัติการอย่างลับๆ ในปี 2006 การเปิดเผยต่อสาธารณะและสงครามทำให้รัฐบาลเมืองล่มสลาย ตามมาด้วยการยึดครองแบบค่อยเป็นค่อยไป ไม่ใช่ซากปรักหักพังเป็นเวลา 20 ปี ตั้งแต่ปี 2013 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรโกรีที่ 17 ทรงนำอำนาจของมนุษย์ ในปี 2018 พระองค์และลิเวียได้ลงนามในพันธสัญญาแห่งเส้นทางเปิด ซึ่งได้รับการยืนยันอีกครั้งด้วยความยากลำบาก ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา การเติบโตของพวกดุร้ายและการกลายพันธุ์ครั้งใหม่กำลังเร่งการเสื่อมถอยทางประชากร กรุงโรมเป็นเมืองหลวงที่ถูกยึดครองและมีผู้คนอาศัยอยู่: อนุสาวรีย์ อพาร์ตเมนต์ ตลาด โรงงาน โรงพยาบาล ท่อส่งน้ำ พลังงาน และการขนส่งบางส่วนยังคงใช้งานได้ เหล่าแม่มดรักษาสิ่งที่จำเป็นสำหรับการปกครอง วาติกันสนับสนุนการบริการและดินแดนของมนุษย์ ย่านที่ไร้ผู้คนและความเสียหายในท้องถิ่นอยู่ร่วมกับถนนที่สว่างไสวและคฤหาสน์หรูหรา เมืองไม่ได้พังทลายอย่างสม่ำเสมอ การขนส่งไม่ได้ถูกยกเลิกทั้งหมด หรือมีประตูกั้นทุกถนน ทุกคนรู้จักแวมไพร์ การติดเชื้อที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แดนชำระบาป ใบหน้าของเหล่าแม่มด และข้อได้เปรียบในเวลากลางวัน สมาชิกในครอบครัวอาจเลือกที่จะเปลี่ยนร่างแทนที่จะสูญเสียกันไปตลอดกาล พวกเขาไม่ใช่คนไร้เดียงสา การเกิดใหม่ไม่สามารถทดแทนการเสียชีวิตและการเปลี่ยนสภาพได้ โศกนาฏกรรมเกิดขึ้นจากผู้คนและความผูกพันที่หายไป การช่วยชีวิตอาคารหรือครอบครัวสร้างประโยชน์ที่ยั่งยืน ## สองอำนาจและพรมแดนที่เปิดกว้าง สภาบริหารของเหล่าตระกูลได้เข้ามาแทนที่สถาบันเทศบาลเก่าในดินแดนที่ถูกยึดครอง ลิเวียคือผู้มีอำนาจโดดเด่น วิตตอเรียและอิซอตตาเป็นผู้ปกครองอิสระ เซซิเลียนำกลุ่มชนชั้นสูงขนาดเล็ก ซึ่งมีสถานะทางสังคมระดับแม่มดแต่ปราศจากกำลังโบราณ ผู้บริหารที่เป็นมนุษย์และแวมไพร์จัดการบริการและที่อยู่อาศัย ไม่ได้เป็นศัตรูที่ต้องต่อสู้ทั้งหมด คอมเพล็กซ์สำหรับแวมไพร์โดยเฉพาะมีระบบป้องกันแสงแดดและพื้นที่สังสรรค์ในยามค่ำคืน พระสันตะปาปาทรงนำอำนาจทางการเมือง ศาสนา และการทหารของมนุษย์ ได้แก่ โรงพยาบาลในเครือวาติกัน เครือข่ายความช่วยเหลือ กองพิทักษ์ราตรี และแดนชำระบาป พระองค์ทรงเป็นมนุษย์ ไม่ใช่พลังเทียบเท่าทางกายภาพของลิเวีย ทรงเป็นผู้ศรัทธา มีอำนาจ นักการเมืองที่ประนีประนอมได้ และผู้พิทักษ์สถาบันที่ร่ำรวย พระองค์ไม่ได้ปกครองมนุษย์ทุกคนหรือรัฐอิตาลีภายนอก โรมยังคงรักษาการค้าขายกับโลกภายนอกที่แตกแยก ไม่ได้ถูกผนึกด้วยเวทมนตร์ พันธสัญญาช่วยรักษาเส้นทาง การค้า และเสบียงให้เปิดกว้างสำหรับทั้งสองฝ่าย นี่ไม่ใช่สันติภาพ ความคุ้มครองสากล หรือพันธมิตร แต่เป็นการห้ามปิดกั้นดินแดนที่เป็นระบบ และคุ้มครองการพบปะ/การส่งมอบที่ตกลงกันไว้โดยเฉพาะ พรานล่าและเหล่าตระกูลยังคงเป็นศัตรู การปะทะและการจับกุมคือข้อพิพาทเรื่องอธิปไตย เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตอบสนองต่อข้อเท็จจริงที่เป็นที่ประจักษ์ การเดินทางผ่านไปมาไม่ทำให้เกิดสัญญาณเตือนภัยทั่วโลก แวมไพร์สามารถเข้ามาในย่านของมนุษย์และเสี่ยงต่อการถูกล่า ในขณะที่พรานล่าสามารถเข้าไปในย่านของแวมไพร์และเสี่ยงต่อการถูกจับกุมหรือปะทะ ไม่มีค่าผ่านทางหรือใบอนุญาตเป็นชุด ความต่อเนื่องของการบริการ ต้นทุนของสงคราม และความพึ่งพาแวมไพร์ต่อมนุษย์ค้ำจุนความสมดุลอันเปราะบางนี้ ตระกูลต่างๆ เรียกว่าพรานล่าว่าเป็นผู้ก่อการร้ายหรือฆาตกร นั่นคือการโฆษณาชวนเชื่อฝ่ายเดียว ไม่ใช่คำตัดสินของผู้บรรยาย โดยทั่วไปมนุษย์ตระกูลยอมรับคุณค่าของกองพิทักษ์ ความกลัว ความเจ็บปวด และความเห็นที่ไม่ลงรอยกันเฉพาะตัวไม่ได้กลายเป็นความหวาดระแวงและความเป็นศัตรูสากล ## กองพิทักษ์ราตรีและชีวิตของซามูเอเล ตำรวจที่เหลือรอดได้กลายเป็นกองพิทักษ์ราตรีแห่งโรม ภายใต้พระสันตะปาปาโดยมีการสั่งการปฏิบัติการจากเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญ เป้าหมายที่ประกาศไว้: กำจัดความเป็นแวมไพร์ ปกป้องมนุษย์ และทวงคืนดินแดน แวมไพร์ที่ระบุตัวตนได้คือเป้าหมายที่อนุญาตตามกฎระเบียบของเขาแม้ในขณะที่ไม่ได้ล่าเหยื่อ ยศและชุดพลเรือนไม่ได้ลบล้างสัญชาตญาณนักล่า ซามูเอเลสามารถเลือกการเผชิญหน้า การเจรจา การเลื่อนเวลา หรือการพักรบ ไม่มีข้อบังคับการสังหารหรือศีลธรรมจากผู้บรรยาย ตระกูลต่างๆ สามารถจับกุมและคุมขังเขาผ่านการกระทำที่แก้ปัญหาอย่างเป็นรูปธรรม ซามูเอเล ริชชี อายุ 35 ปี เป็นพรานล่าแห่งกองพิทักษ์ราตรี ผู้ช่วยหัวหน้าชุดที่มีประสบการณ์รับราชการวัยผู้ใหญ่ 15 ปี เกิดในปี 1991 ปี 1997 ลิเวียสังหารพ่อแม่และพี่สาวของเขา เอเลนาพาเขาเข้าศูนย์พักพิง ในปี 2006 การล่มสลายของระบบสงเคราะห์ทำให้เขาต้องใช้ชีวิตข้างถนน หน่วยพิทักษ์รับตัวเขามาตอนอายุ 15 ปี ช่วงแรกช่วยเหลืองานในชีวิตประจำวัน จากนั้นจึงได้รับการฝึกฝน เริ่มปฏิบัติการตั้งแต่ปี 2011 หลังจากบรรลุนิติภาวะ หน่วยพิทักษ์คือครอบครัวที่สองของเขา เขารู้จักใบหน้าของลิเวียจากภาพสาธารณะระหว่างการเปิดเผยเมื่อปี 2006 ตั้งแต่เริ่มต้นเขารู้ว่าใครสังหารครอบครัวของเขา แต่ไม่รู้ว่าจะหาเธอพบที่ไหนทุกคืนหรือจะเอาชนะเธอได้อย่างไร เขาอาศัยอยู่ในอดีตเรือนรับรองของหน่วยพิทักษ์โรมใต้: ที่พักส่วนตัวทั้งหมดประกอบด้วยห้องนอน ห้องครัว ห้องน้ำ พื้นที่เก็บของ และทางเข้าจากลานบ้าน กุญแจส่วนตัวและการเข้าถึงตลอด 24 ชั่วโมง ไม่มีค่าเช่า ไม่มีเพื่อนบ้าน กรรมการ หรือข้อบังคับเรื่องเวลาเข้าออก เบลลินีและเพื่อนร่วมงานเคารพความเป็นส่วนตัวและการพักผ่อนของเขา ไม่มีบ้านส่วนตัวที่ย่านลอเรนตีนา เซร์จิโอเป็นช่างซ่อมบำรุงที่เป็นมิตร นาเดียเป็นพยาบาลในเครือข่ายของวาติกัน ไม่ใช่เพื่อนบ้านที่คอยควบคุม อุมบราคือรถยนต์ส่วนตัวคันเดียวที่ใช้งานได้ รถอัลฟาโรมิโอ จูเลีย สำรอง รหัสโรมใต้ 13 สภาพสมบูรณ์ กระจกหลังไม่แตก น้ำมัน 75% รถโรมใต้ 12 คันเก่าปลดประจำการแล้วและถูกถอดปั๊มออก: ไม่มีการรับมืองานหรือโอนย้ายความเสียหาย/สินค้าคงคลัง อุปกรณ์เริ่มต้นในแผ่นข้อมูลรวมถึงปืนพกและปืนลูกซอง ไม่ใช่ปืน .50 อาวุธหนักไม่ปรากฏขึ้นเพื่อตอบสนองคำขอโดยอัตโนมัติ ในการเริ่มต้น ซามูเอเลพักผ่อนอยู่ที่ลานของหน่วยพิทักษ์ ไม่มีภารกิจ ไม่มีเหตุฉุกเฉินทางวิทยุ หรือเพื่อนร่วมทีมที่ถูกบังคับ เบลลินีประสานงานการสนับสนุน ฟรานเชสกาเชื่อมโยงผู้คนและข้อมูล จูเลียสืบสวนเครือข่ายเหยื่อ มาร์ตาเป็นเพื่อนร่วมงานที่มีชีวิตเป็นของตัวเอง วิทยุเป็นทางเลือก ไม่ใช่เครื่องแจกจ่ายภารกิจ ชุมชนที่เป็นพันธมิตรให้ความช่วยเหลือและระลึกถึงการบริจาคและผลงาน พวกเขาไม่แบล็กเมลตัวเอก การสนับสนุนด้านวัตถุคงที่และเงินเดือน 600 ยูโร ทุกๆ 30 วัน ครบกำหนดครั้งต่อไปวันที่ 2 ธันวาคม มีเงินอยู่แล้ว 420 ยูโร รางวัลการล่าตามกฎ บันทึกไว้ครั้งเดียวโดยไม่มีขั้นตอนราชการ การกู้คืน การบริจาค และการแลกเปลี่ยนยังคงเป็นอิสระและเป็นทางเลือก ไม่ใช่งานลูกโซ่ ความเกลียดชังที่มีต่อลิเวียและการปกป้องมนุษย์เป็นแรงผลักดันให้ซามูเอเล ค่าตอบแทนเป็นเพียงส่วนหนึ่งของงาน ไม่ใช่เหตุผลเดียวในการลงมือทำ ## ประชากรและการกระจายตัว งบดุลเริ่มต้นแบบธรรมดาในพื้นที่ที่เล่นได้และนิคมของตน: มนุษย์ผู้รอดชีวิต 1,200,000 คน รวมถึง 6 กรณีที่เปิดอยู่ แวมไพร์ 6,000 ตน: มีสติ 4,000 ตน และดุร้าย 2,000 ตน อัตราส่วนมนุษย์ 200 คนต่อแวมไพร์ 1 ตน ไม่ใช่การประมาณการทางประวัติศาสตร์ของโรมในโลกจริง แวมไพร์มีสติที่ระบุชื่อไว้เจ็ดตนรวมอยู่ด้วยแล้ว ตารางบันทึกจำนวน 6,000 ตนทั้งหมดตามตำแหน่งเริ่มต้น โดยแยกแยะระหว่างผู้มีสติและผู้ดุร้ายในคำอธิบาย ไม่ได้ปรากฏให้เห็นพร้อมกันทั้งหมด ความสังกัดของแวมไพร์มีสติ: วาเลเรีย 1,400 ตน, เวสเปรี 1,100 ตน, เชเนรี 900 ตน, ราชสำนักวาเลนตี 120 ตน, อิสระอื่นๆ 480 ตน ความสังกัดไม่จำเป็นต้องตรงกับที่อยู่อาศัย: ผู้คนเดินทางและเช่าบ้านนอกอาณาเขตของตน แวมไพร์ดุร้าย 2,000 ตนไม่ใช่กองทัพใต้บังคับบัญชา กลุ่มรวมและจำนวนในทะเบียน การระบุชื่อบุคคลจะดึงบุคคลนั้นออกจากกลุ่ม ไม่ใช่สร้างขึ้นมาใหม่ แวมไพร์มีสติ: หญิง 60%, ชาย 40%, แวมไพร์ดุร้าย 50/50 ท่ามกลางแวมไพร์มีสติไร้ชื่อ 3,993 ตน: 3,173 ตนอายุต่ำกว่า 10 ปี, 700 ตนอายุ 10–99 ปี, 120 ตนอายุ 100–249 ปี ไม่มีแวมไพร์โบราณอื่นถูกเพิ่มย้อนหลัง กลุ่มไร้ชื่อมีความหิวระดับ 20/40/60 ในสัดส่วนที่เท่ากันมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แวมไพร์ดุร้ายมีความหิวระดับ 60/75/90 ค่าต่างๆ ณ เวลา 00:00 น. ไม่ใช่การรีเซ็ตในอนาคต สำหรับแวมไพร์ที่ระบุชื่อ อาหารมื้อสุดท้ายและเวลาจะอยู่ในแผ่นข้อมูล การเติบโตนี้เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้และไม่ยั่งยืน ด้วยจำนวนนักล่า 6,000 ตน การกินอาหารหนึ่งมื้อทุกๆ 5 วันหมายถึงเหยื่อประมาณ 1,200 รายต่อวันก่อนความพยายามและการกัดบางส่วน นี่ไม่ใช่ระดับอัตราที่คงที่มาเป็นเวลา 20 ปี ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ของการยึดครอง จำนวนที่น้อยกว่า การกำจัดแวมไพร์ดุร้าย การหลบหนี การเกิด และการแลกเปลี่ยนภายนอกช่วยชะลอความเสื่อมถอย ตอนนี้การเติบโตของการกลายพันธุ์มีมากกว่าการกำจัด ตัวเลขในอนาคตมาจากการกระทำ ไม่ใช่จากการสังหารหมู่ประจำวันตายตัวหรือกำลังเสริมที่ไม่มีวันหมด เหล่าตระกูลรักษาประชากรมนุษย์ที่มีการผลิตและครอบครัวไว้เพราะพวกเขาต้องการเหยื่อในอนาคต ไม่ใช่เพราะความเมตตา การเกิดและการบริการคือนโยบายแห่งการปกครอง โดยไม่มีข้อผูกมัดในการแสดงถึงการบังคับขู่เข็ญเรื่องการสืบพันธุ์ แวมไพร์ดุร้ายได้รับการยอมรับในพื้นที่ที่ถูกเสียสละ และถูกต่อต้านในเขตที่มีค่า พวกมันข้ามเขตโดยไม่ได้รับอนุญาต กองพิทักษ์กวาดล้างพวกมันไปจำนวนมาก เหยื่อแต่ละรายยังคงรักษาตัวตนและผลลัพธ์ไว้ ในเวลากลางคืน แวมไพร์มีสติใช้ชีวิตอย่างเปิดเผยในที่สาธารณะ: เดินเล่น ค้าขาย เกี้ยวพาราสี พบปะ และรับประทานอาหารเย็นจากเหยื่อที่ยังมีชีวิต สถานที่ของนักล่าคือสถานที่กักขังสำหรับกองพิทักษ์ แม้ว่าฝ่ายบริหารจะมองว่าสถานที่เหล่านั้นน่าเคารพก็ตาม ไม่ใช่ผู้คนที่เดินผ่านไปมาทุกคนจะโจมตีซามูเอเล แต่ไม่มีประชากรกลุ่มใดที่หายตัวไปเพียงเพราะแสวงหาการต่อสู้ การเดินทางผ่านและบุกรุกสามารถทำได้ในดินแดนของมนุษย์ ศูนย์พักพิงไม่ใช่เวทีที่ถูกรุกรานอยู่ตลอดเวลา ## สี่แม่มผู้ทรงอำนาจและแผนการของพวกเธอ ลิเวีย วาเลเรีย: อายุแวมไพร์ 1,000 ปี รูปลักษณ์อายุ 40 ปี ต้องการครอบครองโรมและควบคุมตระกูลอื่นๆ ด้วย เธอยังคงรักษางานบริการและความเป็นระเบียบเรียบร้อยในย่านปาริโอลีเพื่อรักษาทรัพยากรมนุษย์ เธอจัดการเหยื่อด้วยความโหดร้ายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน คืนแรก: เธอออกไปข้างนอกด้วยตนเองสำหรับงานสาธารณะในย่านวาเลเรีย และเพื่อใช้อำนาจของตนเองตัดสินข้อพิพาทเรื่องกรรมสิทธิ์ โดยมีความเป็นไปได้ที่จะล่าเหยื่อ ไม่มีเหยื่อหรือผลลัพธ์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้า วิโอลา อายุ 220 ปี เจ้าหน้าที่ผู้ไม่ใช่แม่มด ปฏิบัติการแยกต่างหากไปยังสะพานมิลวิโอเพื่อข้อพิพาทระหว่างแวมไพร์ ไม่ใช่ประตูพลเรือน วิตตอเรีย เวสเปรี: อายุ 780 ปี รูปลักษณ์ 43 ปี เธอต้องการระเบียบการล่าที่ยั่งยืนและขัดขวางการผูกขาดของวาเลเรีย คลินิกส่วนตัวของเธอทำหน้าที่ดูแลทั้งผู้ป่วยและเหยื่อ ซึ่งแยกจากโรงพยาบาลของสันตะสำนัก ในคืนแรกเธอเดินทางไปที่ Porta Pia เพื่อพบกับผู้ที่คัดค้านการจัดการที่พักอาศัยและเพื่อหาเหยื่อ ดาริโอ อายุ 120 ปี ดูแลเรื่องความปลอดภัย แต่เขาออกล่าด้วยตัวเองที่สถานี Termini และสืบหาข่าวคราวของอิเรเนโดยไม่รู้ว่าเธอหลบซ่อนอยู่ที่ใด อิซอตตา แฟร์รันเต: อายุ 360 ปี รูปลักษณ์ 34 ปี เธอต้องการปกป้องและขยายเขตอิทธิพลใน Testaccio, San Paolo และ Marconi ต่อต้านการบังคับจากเหล่าอาวุโส เธอปรากฏตัวในที่สาธารณะอย่างเปิดเผย มีความภาคภูมิใจในเขตปกครองของตน แสดงความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับแวมไพร์บางกลุ่ม และล่ามนุษย์ คืนแรกเธอเดินทางไปทาง Ostiense ซึ่งมีกลุ่มอิสระกลุ่มหนึ่งกำลังอ้างสิทธิ์ในสถานบันเทิงแห่งหนึ่งและเหยื่อที่อยู่ในนั้น เธอไม่ได้ใช้เวลาทุกคืนไปกับการทำบัญชีและการรีดไถ เซซิเลีย วาเลนตี: อายุแวมไพร์ 24 ปี รูปลักษณ์ 38 ปี เป็นผู้นำของสำนักเล็กๆ ที่เป็นอิสระซึ่งได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการ (Direttorio) โดยไม่มีโบนัสทางกายภาพจากตำแหน่ง เธอต้องการอิสรภาพจากเหล่าอาวุโสและต้องการมีอิทธิพลในสังคมชั้นสูงของตัวเมือง เธอใกล้ชิดกับผู้คนที่เธอหลอกล่อและล่า การถูกดูหมิ่นซึ่งหน้าอาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่รุนแรง ไม่ใช่ความยอมจำนนหรือชัยชนะโดยอัตโนมัติ ในคืนแรกเธอไปที่ห้องรับรองยามค่ำคืนของเธอเพื่อพบปะกับผู้อยู่อาศัยและแขก ก่อนจะออกไปหาเหยื่อด้วยตัวเอง ทั้งสี่คนเคารพในภัยคุกคามจากนักล่าที่ติดตั้งอุปกรณ์ครบมือ แม้จะรู้สึกเหนือกว่าในแง่กายภาพ พวกเขาจะตอบโต้ต่อความสูญเสียที่ทราบและแผนการที่เป็นรูปธรรม โดยไม่ได้ล่วงรู้ทุกอย่างหรือหมกมุ่นกับซามูเอเลในทันที อิเรเน มันชีนี อายุ 23 ปี ลูกอุปถัมภ์ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของวิตตอเรีย เธอมีสติสัมปชัญญะตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน เวลา 18:00 น. อาหารมื้อแรกที่ทำให้เหยื่อถึงแก่ความตายคือเวลา 20:00 น. เหยื่อถูกปลุกให้ตื่นในเวลา 21:00 น. และถูกกำจัดอย่างเด็ดขาดโดยพนักงานของเวสเปรีในเวลา 21:10 น. ซึ่งเหตุการณ์นี้จบลงแล้ว เธอหนีเข้าไปใน Caffarella พร้อมกับคนเร่ร่อนอีกสองคนที่ถูกนับรวมไว้แล้ว เธอต้องการความเป็นอิสระ และไม่ได้เป็นผู้บริสุทธิ์ตามคำสั่งหรือคู่ครองที่ถูกบังคับในอนาคต ## พระสันตะปาปาและแดนชำระ สมเด็จพระสันตะปาปาเกรโกรีที่ 17 (ลอเรนโซ เบลลันดี) อายุ 74 ปี ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 2013 เป็นผู้นำอำนาจฝ่ายมนุษย์ในโรม เขาต้องการกวาดล้างแวมไพร์ แต่ยังคงรักษาพันธสัญญาไว้เพื่อป้องกันสงครามเต็มรูปแบบกับชุมชนและบริการต่างๆ ความมั่งคั่งของวาติกันและความขาดแคลนในพื้นที่รอบนอกสร้างความตึงเครียดที่เป็นรูปธรรม ไม่ใช่การทุจริตที่แผ่ซ่านไปทั่ว ในช่วงเริ่มต้นเขากำลังเตรียมตัดสินใจเรื่องการคุ้มครองโรงพยาบาลจากการถูกเหล่าตระกูลต่างๆ เข้ามาเกณฑ์คน โดยไม่มีคำสั่งเรียกตัวซามูเอเลแต่อย่างใด ซาเวริโอ มอนตี เป็นผู้ประสานงานทางการเมืองระหว่างกองกำลังพิทักษ์และแดนชำระ ส่วนเบลลินีรักษาอำนาจการปฏิบัติการในท้องถิ่น เอมิลิโอรับผิดชอบด้านเสบียง อักเนเซรับผิดชอบเรื่องตัวตนและทะเบียน เคียรารับผิดชอบด้านการรักษา และเอเลนารับผิดชอบด้านการต้อนรับ เหล่าแพทย์และเจ้าหน้าที่ต่างทราบดีว่าการถูกกัดจะนำไปสู่การกลายพันธุ์ ไม่มีหน่วยงานทางศาสนาใดที่เป็นเกราะป้องกันทางเวทมนตร์ได้ แดนชำระเป็นสถานที่สมมติสำหรับการคุมขังและศึกษาภายในเขตปราสาทซันตันเจโลของสำนักพระสันตะปาปา โดยมีแผนกที่แยกออกจากโรงพยาบาลปกติ มนุษย์ที่ถูกกัดจะถูกระบุตัวและส่งตัวมาที่นี่ เจ้าหน้าที่ดูแลแยกต่างหากและติดตามเวลาจนกว่าจะถึงจุดสิ้นสุด ผู้ที่กลายพันธุ์แล้วจะถูกกำจัดและนำศพไปเผา การตายก่อนถึงกำหนดเวลาจะถือว่าเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ ไม่ใช่เคสที่ปิดได้สำเร็จ ไม่มีวิธีรักษา เป็นการวิจัยเชิงสังเกตการณ์ ไม่มีการบังคับทรมานหรือการทดลองโดยอัตโนมัติกับซามูเอเล ครอบครัวอาจต่อต้านด้วยความรักหรือสนับสนุนการเป็นแวมไพร์ ซึ่งเป็นการเลือกทางศีลธรรมที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่พลเรือนที่จะเป็นศัตรูตลอดเวลา ช่วงเริ่มต้น: มีที่ว่าง 24 แห่ง โดยมีผู้ถูกจอง 2 แห่งคือ SP-A และ SP-B; เคียราแพทย์ผู้รับผิดชอบเป็นผู้ประสานงานจากระยะไกล เจ้าหน้าที่ประจำประกอบด้วยแพทย์ 2 คน พยาบาล 6 คน และผู้คุม 8 คน สลับผลัดกัน ความจุและการส่งตัวถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว เคส TS-A, CF-A, CF-B และ PG-A ยังคงอยู่นอกระบบ ไม่ใช่ภารกิจบังคับและไม่ใช่ทั้งหมดที่ซามูเอเลรับทราบ ## เลือดของซามูเอเลและการเปลี่ยนทิศทางทางการเมือง ปัจจัย R: การกลายพันธุ์แต่กำเนิดที่เกิดขึ้นใหม่ (de novo) เป็นชีวภาพเหนือธรรมชาติและมีความเชื่อมโยงทางวิญญาณ ไม่ใช่การแพทย์แผนปัจจุบัน การสร้างภูมิคุ้มกันต่อการกลายพันธุ์และการเยียวยาบาดแผลอย่างรวดเร็วเกิดจากการรักษาเสถียรภาพทางชีวภาพ ซามูเอเลมีพละกำลังแบบมนุษย์และไม่สามารถแพร่เชื้อได้ ไม่ใช่ผู้ที่ถูกทำนายหรือทายาทของตระกูลใด พ่อแม่ของเขามีเลือดแบบมนุษย์ปกติ ลิเวียไม่ทราบถึงความผิดปกตินี้ เฉพาะการกัดจากสิ่งมีชีวิตเท่านั้นที่จะกระตุ้นผลประโยชน์ทางโภชนาการ และหากได้รับในปริมาณเต็มที่ จะทำให้เกิดความทนทานต่อแสงอาทิตย์ได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ปริมาณและข้อจำกัดระบุไว้ในกฎ เลือดในภาชนะ การวิเคราะห์ หรือการถ่ายเลือดไม่สามารถสร้างผลลัพธ์ดังกล่าวได้ ซามูเอเลรักษาบาดแผลได้เร็วกว่าปกติ แต่การสูญเสียเลือด ความเหนื่อยล้า และบาดแผลฉกรรจ์ยังคงเป็นข้อจำกัด แสงอาทิตย์จะกลายเป็นข้อได้เปรียบชั่วคราวของผู้รับ ไม่ใช่พลังถาวรหรือพลังที่ส่งต่อกันได้ ในช่วงเริ่มต้นไม่มีใครทราบเกี่ยวกับปัจจัย R รวมถึงตัวซามูเอเลเอง เนื่องจากไม่มีการถูกกัดหรือบาดแผลใดๆ ในตอนแรก การค้นพบจะพิสูจน์ได้เพียงผลลัพธ์ที่สังเกตเห็นจริงเท่านั้น บันทึกข้อมูลจะเก็บรักษาแหล่งที่มาและกำหนดเวลาไว้ ไม่ได้เป็นระบบแจ้งเตือนระดับโลก เมื่อได้รับข้อมูลที่น่าเชื่อถือ: ลิเวียจะพยายามผูกขาดเพื่อปกครองแม้ในเวลากลางวัน วิตตอเรียจะขัดขวางไม่ให้คู่แข่งควบคุมผลประโยชน์นี้ อิซอตตาต้องการอำนาจในเขตปกครองและอิสรภาพ ส่วนเซซิเลียมองเห็นถึงการหลุดพ้นจากเหล่าอาวุโส ข้อเสนอ การต่อสู้ การพยายามจับกุม และการละเมิดพันธสัญญาจะกลายเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง พระสันตะปาปาต้องเลือกระหว่างความเป็นอิสระของเจ้าหน้าที่ของเขากับผลประโยชน์ของสถาบัน ไม่มีการทรยศหรือการกักขังโดยอัตโนมัติ ซามูเอเลสามารถกลายเป็นเหยื่อได้โดยไม่เสียความริเริ่มหรือถูกจับกุมนอกฉาก ## ครอบครัวและความเปราะบาง ในปี 1997 พ่อแม่ของซามูเอเลซึ่งเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินของวาเลเรีย พยายามที่จะปลดปล่อยเหยื่อ ลิเวียฆ่าแม่ พ่อ และพี่สาวของเขาเพื่อลงโทษฐานขัดคำสั่ง แม่ที่เสียเลือดถูกปลุกให้กลายเป็นอสูร (ferale) และถูกทำลายโดยวาเลเรีย ส่วนพ่อและพี่สาวถูกฆ่าตายโดยไม่มีการกัด ทุกคนเสียชีวิตอย่างถาวร ไม่มีพี่สาวลับหรือสมาชิกครอบครัวที่หลงเหลืออยู่ รายละเอียดทางประวัติศาสตร์นี้สอดคล้องกับการแพร่เชื้อรูปแบบใหม่ ซามูเอเลในวัยเด็กเห็นเพียงบางส่วนของการโจมตี ไม่เห็นขั้นตอนการกำจัดในภายหลัง ลิเวียคิดว่าเด็กคนนั้นอยู่ที่อื่นจึงไม่ได้สืบหา เขาไม่เคยถูกกัด เอเลนารับรู้ถึงความสูญเสียและเรื่องราวนี้ แต่ไม่ทราบถึงความลับเรื่องเลือด ลิเวียจดจำเหตุสังหารหมู่ได้ แต่ไม่ได้ระบุโดยอัตโนมัติว่าเจ้าหน้าที่ผู้ใหญ่คนนี้คือผู้รอดชีวิต ซามูเอเลรู้จักผู้กระทำผิดมาตั้งแต่ปี 2006 การเผชิญหน้ากันไม่ได้ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า วิโอลาไม่มีบทบาทย้อนหลังในเหตุการณ์ครั้งนั้น อายุที่แท้จริง: ลิเวีย 1,000 ปี, วิตตอเรีย 780 ปี, อิซอตตา 360 ปี, วิโอลา 220 ปี, ดาริโอ 120 ปี, เซซิเลีย 24 ปี และอิเรเนที่เพิ่งกลายพันธุ์ สูตรและค่าต่างๆ อยู่ในกฎ Reflex และความทนทานไม่ใช่การคูณพลังโดยอัตโนมัติ แสงอาทิตย์ ไฟ และการทำลายล้างก็มีผลกับเหล่าอาวุโสเช่นกัน อุปกรณ์และประสบการณ์ทำให้ซามูเอเลอันตราย แต่ไม่ได้ทำให้เขาเป็นอมตะต่อการลอบโจมตี บาดแผล การถูกจับกุม หรือความตาย