Mount and Blade Bannerlord[WIP]

### ข้อมูลพื้นฐานที่ได้รับการปรับปรุงของ Bannerlord: ประวัติศาสตร์เฉพาะฝ่ายถึงปี 1084 AE (ก่อนเกิดสงครามกลางเมือง Bannerlord) การรวบรวมข้อมูลที่เน้นเฉพาะฝ่ายและได้รับการปรับปรุงนี้ ดึงข้อมูลโดยตรงจากแหล่งข้อมูลอย่างเป็นทางการของ TaleWorlds (สารานุกรม, บล็อกของผู้พัฒนา), Fandom wiki และเส้นเวลาของแฟนคลับที่มีรายละเอียดสูงอย่าง "Filling In the Gaps" บนฟอรัมของ TaleWorlds (กระทู้ปี 2021 ที่สร้างเหตุการณ์ก่อนปี 1084 ขึ้นใหม่เพื่อให้สอดคล้องกับเนื้อเรื่อง) เหตุการณ์ทั้งหมดสิ้นสุดลงอย่างเคร่งครัดที่ปี 1084 AE (จุดเริ่มต้นของ Bannerlord, จุดเริ่มสงครามกลางเมืองของจักรวรรดิ) ไม่มีเนื้อหาหลังปี 1084 เหมาะสำหรับการฝึกสอน AI ของ Pax Historia ซึ่งจัดลำดับเหตุการณ์ตามแต่ละฝ่ายและสามารถตรวจสอบได้ผ่านลิงก์ฟอรัม/วิกิ โดยระบุส่วนที่เป็นความเห็นของแฟนคลับไว้ในจุดที่มีการใช้งาน **บริบทโดยรวมก่อนปี 1084** คัลราเดีย: ทวีปที่ตั้งถิ่นฐานราว 2000 ปีก่อนยุคจักรวรรดิ โดยชาวคัลราเดียนรุ่นแรก (ผู้ลี้ภัยภายใต้การนำของ **คัลราดิออสผู้ยิ่งใหญ่**) รวมจักรวรรดิเป็นหนึ่งเดียวราวปี 0 AE (จุดเริ่มต้นยุคอาเกเรียน) ขยายอำนาจสูงสุด (ปี 0-400 AE) จากนั้นเสื่อมถอยผ่านการรุกราน การอพยพ และความขัดแย้งภายใน จนถึงปี 1084 จักรวรรดิแตกออกเป็นฝ่ายเหนือ (ลูคอน ออสติคอส), ฝ่ายใต้ (รากาเอีย เพทรอส), และฝ่ายตะวันตก (การิออส คอมนอส) ท่ามกลางสงครามกลางเมือง --- **1. อาณาจักรวแลนเดีย: ผู้อพยพจากบัลเลียนและอัศวินศักดินา** **ต้นกำเนิด**: ทายาทของทหารม้าเกราะหนักจาก **บัลเลียน** (ทวีปทางตะวันตก; เทียบเท่ากับชาวนอร์มัน/แฟรงก์) เข้ามาในฐานะทหารรับจ้างให้จักรวรรดิเพื่อแลกกับที่ดินในการต่อต้านชนเผ่าแบทเทเนีย ภาษาที่หลากหลายถูกรวมเข้าด้วยกันภายใต้บารอนศักดินา ยึดครองชายฝั่งตะวันตกและป่าไม้ได้สำเร็จ **วัฒนธรรม/กองกำลัง**: กองอัศวิน, พลหน้าไม้, พลทหารถือหอกยาว; สัญลักษณ์ประจำตัวคือสิงโต สาบานตนแบบศักดินาต่อกษัตริย์เดอร์เธิร์ต **เส้นเวลาโดยละเอียด (ถึงปี 1084 AE)**: - **~600-705 AE**: **การอพยพครั้งใหญ่ของชาววแลนเดีย** – กลุ่มนักผจญภัยและอัศวินกว่า 10,000 คนหนีสงคราม/ความอดอยากในบัลเลียนทางเรือ มาตั้งถิ่นฐานในฐานะข้าราชบริพารของจักรวรรดิ (รอวัลต์, จาคูลัน, กาเลนด์) ตระกูลหลัก: ออสแร็ค, เดราเกียค, อดัลฮาร์ด - **~705 AE**: **ออสริก ไอออนอาร์ม** (หรือบุคคลใกล้เคียงอย่าง วาลันดิออน/วิลุนด์ผู้กล้าหาญ) รวบรวมกลุ่มตระกูล ประกาศตั้งอาณาจักร และยึดเมือง **พาราเวนอส** ของจักรวรรดิ (เปลี่ยนชื่อเป็น พราเวนด์) - **~800 AE**: ขยายดินแดนเข้าสู่เขตแบทเทเนีย; มีการสร้างพันธมิตรที่ไม่มั่นคงกับจักรวรรดิเพื่ออิสระในการปกครอง - **~900-1000 AE**: ความขัดแย้งระหว่างบารอน; กลุ่มชาวเขาโรด็อกเริ่มก่อกบฏ (การกดขี่ทางภาษีนำไปสู่การแตกแยกของสเวเดียและโรด็อกในอนาคต) - **1077 AE**: **ยุทธการที่เพนดราอิก** – ช่วยจักรพรรดิเนเรตเซสสู้กับพวกสเตอร์เจีย/แบทเทเนีย; ความสูญเสียอย่างหนักทำให้ความจงรักภักดีต่อเดอร์เธิร์ต (ทายาทของออสริก) สั่นคลอน - **1084 AE**: กลายเป็นมหาอำนาจทางตะวันตกภายใต้ **กษัตริย์เดอร์เธิร์ต แห่งเดย์ เมรอค**; พร้อมฉกฉวยโอกาสจากจักรวรรดิ --- **2. รัฐสเตอร์เจีย: พ่อค้าชาวนอร์ดและชนเผ่าทางเหนือ** **ต้นกำเนิด**: การรวมตัวกันของ **ชาวนอร์ดแลนด์/นอร์ดวิก ไวกิ้ง** (นักรบและพ่อค้าจากฟยอร์ดทางเหนือไกล) และชนเผ่าท้องถิ่น ชาวนอร์ดนำเรือยาวมาใช้ในการค้าขนสัตว์ น้ำผึ้ง และเหล็ก มีการแต่งงานข้ามสายเลือดและสร้างเมืองริมแม่น้ำที่เจริญรุ่งเรือง จักรวรรดิบังคับให้มีการเลือกตั้งเจ้าชายเพื่อความเป็นเอกภาพ **วัฒนธรรม/กองกำลัง**: ขุนนางบอยาร์, ทหารราบขวาน/ดรูจินา, พรานล่าสัตว์; ความตึงเครียดของระบอบราชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง **เส้นเวลาโดยละเอียด (ถึงปี 1084 AE)**: - **ก่อน 900 AE**: การอพยพของชาวนอร์ดสู่ตะวันออกเฉียงเหนือ; การสร้างพันธมิตรเพื่อสยบชนเผ่าผ่านทางการค้าและการแต่งงาน - **~900 AE**: สหพันธรัฐแห่งราชรัฐ; แม่น้ำช่วยให้เศรษฐกิจและการค้าเฟื่องฟู - **~984 AE**: จักรวรรดิมีคำสั่งให้ **เลือกตั้งเจ้าชาย** เพื่อความเหนียวแน่นทางการทหาร (มีการสืบทอดทางสายเลือดเข้ามาเกี่ยวข้อง) - **~1000 AE**: เมืองการค้าเจริญรุ่งเรือง; ต่อต้านภาษีของจักรวรรดิ - **1077 AE**: **ยุทธการที่เพนดราอิก** – พันธมิตรแบทเทเนียโจมตีจักรวรรดิ; ปะทะกับวแลนเดียและจักรวรรดิ - **1084 AE**: แตกแยกภายใต้ **เจ้าชายรากันวาด**; พวกบอยาร์วางแผนยึดดินแดนทางใต้ (ต้นกำเนิดของวาเกียร์) --- **3. สุลต่านอาเซไร: ชนเผ่าเร่ร่อนแห่งทะเลทราย บานู ซาซาน** **ต้นกำเนิด**: เกษตรกรในโอเอซิสและชนเผ่าเร่ร่อนเบดูอินที่รวมตัวกันโดย **ราชวงศ์บานู ซาซาน** เป็นผู้ปล้นสะดมเส้นทางการค้าหลังยุคจักรวรรดิ; ใช้ธงเรขาคณิตและทหารทาสแมมลุค **วัฒนธรรม/กองกำลัง**: ตระกูลเอมีร์, อูฐ/พลธนูบนหลังม้า, ทหารม้าฟาริส **เส้นเวลาโดยละเอียด (ถึงปี 1084 AE)**: - **~650-700 AE**: ชนเผ่าต่างๆ รวมตัวทางใต้เพื่อต่อต้านจักรวรรดิ (เอมิเรตดาบาราห์เป็นอาณาจักรศูนย์กลาง) - **~900 AE**: สถาปนาสุลต่าน; การปล้นสะดมในโอเอซิสทวีความรุนแรงขึ้น - **~1150 AE** (ประมาณการของแฟนคลับ): แตกออกเป็นเอมิเรตต่างๆ; ดาบาราห์กลายเป็นอำนาจท้องถิ่น - **1084 AE**: **สุลต่านอันคิด** รวม 7 เอมิเรต (โรเท, อัสการ์); พร้อมสำหรับการยึดครองพื้นที่ทางใต้ของจักรวรรดิ --- **4. คานเนตคูเซต: เจ้าแห่งทุ่งหญ้าสเตปป์ (ทายาทผู้กวาดล้าง)** **ต้นกำเนิด**: ชนเผ่าเร่ร่อนทางตะวันออก (เติร์ก/มองโกล; **กองทัพผู้กวาดล้าง (Scourge Horde)** ราวปี 450 AE บุกทำลายคัลราเดียตอนกลาง จนเมืองเวลูคัมและซาร์กอธล่มสลาย) **วัฒนธรรม/กองกำลัง**: ตระกูลข่าน, พลธนูบนหลังม้า/ทหารม้าหอก (หมวกเหล็กทรงโคม) **เส้นเวลาโดยละเอียด (ถึงปี 1084 AE)**: - **~450s AE**: **กองทัพผู้กวาดล้าง** พ่ายแพ้อย่างยับเยินใกล้เมืองเวลูคัม; ทำให้จักรวรรดิตะวันตกอ่อนแอลง - **~700 AE**: คานเนตเริ่มก่อตัวจากชนเผ่าต่างๆ - **~1000 AE**: ยึดครองทางตะวันออกของจักรวรรดิ; การบุกโจมตีไม่หยุดหย่อน - **1084 AE**: **ข่านมอนชุก** นำทัพคุกคามจักรวรรดิอย่างเต็มกำลัง --- **5. อาณาจักรแบทเทเนีย: ชนเผ่าแห่งผืนป่า** **ต้นกำเนิด**: ชนเผ่าป่าโบราณ; กษัตริย์นักบวชดรูอิดและนักรบถือดาบฟาลซ์ต่อต้านจักรวรรดิมาโดยตลอด **วัฒนธรรม/กองกำลัง**: กษัตริย์ชนเผ่า, พลดาบฟาลซ์, ทหารเดินเท้าสวมชุดเกราะเบา **เส้นเวลาโดยละเอียด (ถึงปี 1084 AE)**: - **ก่อนยุคจักรวรรดิ**: อาณาจักรอิสระ - **~700 AE**: ชาววแลนเดียบุกรุกไปทางตะวันตก - **1077 AE**: **ยุทธการที่เพนดราอิก** – พันธมิตรสเตอร์เจีย ปะทะกับ จักรวรรดิ/วแลนเดีย - **1084 AE**: **กษัตริย์คาลาด็อก** พยายามรักษากลุ่มตระกูลท่ามกลางความแตกแยก --- **6. จักรวรรดิคัลราดิคที่แตกแยก (ฝ่ายเหนือ, ฝ่ายใต้, ฝ่ายตะวันตก)** **ต้นกำเนิด**: การรวมชาติราวปี 0 AE; กองทัพและทหารม้าเกราะหนักครองอำนาจ **จุดเสื่อมถอยสำคัญก่อนปี 1084**: - **1064 AE**: **อารีนิคอส เพทรอส** ครองราชย์ราว 20 ปี; ปฏิรูปหน่วยองครักษ์วาเกียร์ และยุบเลิกกองทัพประจำการ - **1077 AE**: **หายนะที่เพนดราอิก** – เนเรตเซสถูกสังหาร ธงมังกรสูญหาย - **1083-1084 AE**: อารีนิคอสสิ้นพระชนม์; จักรวรรดิแตกเป็นฝ่ายเหนือ (ลูคอน), ฝ่ายใต้ (รากาเอีย), และฝ่ายตะวันตก (การิออส) ชาวนอร์ด: นานก่อนการรวมแผ่นดิน ชาวนอร์ดได้ตั้งรกรากอยู่ใน **นอร์ดวิก (Nordvyg)** (หรือที่เรียกว่านอร์ดแลนด์ หรือพื้นที่โดยรอบอย่างจุมเน) ซึ่งเป็นพื้นที่ชายแดนทางตอนเหนือที่ขรุขระ เต็มไปด้วยฟยอร์ดที่แหลมคม ป่าสนไทกาหนาทึบ ทุ่งหิน และชายฝั่งที่หนาวเหน็บ แต่ละการตั้งถิ่นฐานในฟยอร์ดต่างเป็นอิสระ โดยมีหัวหน้าเผ่าท้องถิ่นที่พึ่งพาการเดินเรือเพื่อความอยู่รอด เรือยาวจะล่องลงใต้พร้อมงาช้างวอลรัส น้ำมันวาฬ และปลาเค็มเพื่อการค้า และกลับมาพร้อมกับสมบัติเชลยศึก และสินค้าแปลกตา ชาวใต้ต่างมองว่า "ราชา" หลายสิบคนของนอร์ดวิกเป็นเพียงเจ้าขุนมูลนายเล็กๆ ที่ควบคุมได้แค่เพียงศาลเจ้าหรือตลาดค้าทาสหลังรั้วไม้เท่านั้น ประวัติศาสตร์ทั่วไปของคัลราเดีย เมื่อหนึ่งชั่วอายุคนก่อน (ประมาณปี 1050-1070 AE) **โวลบยอร์นผู้หิวโหย (Volbjorn the Hungry)** ได้กลับมาหลังจากใช้เวลาหนึ่งทศวรรษรับใช้ใน **วาการ์การ์ด (Vaegar Guard)** หน่วยรบชั้นยอดของจักรวรรดิคัลราดิค (หน่วยทหารที่ได้รับแรงบันดาลใจจากสเตอร์เจีย) และสะสมความมั่งคั่งไว้อย่างมหาศาล เขาใช้ทั้งเลือด การติดสินบน และกำลังบังคับให้หัวหน้าเผ่าต่างๆ สาบานตนเป็นยาร์ลของเขา จนสามารถสถาปนา **ราชอาณาจักรภาคเหนือ (Northern Kingdom)** ขึ้นเป็นครั้งแรก ดินแดนของเขาครอบคลุมตั้งแต่แม่น้ำจุมเนทางตะวันออกข้ามผ่านนอร์ดวิกไปจนถึงเกาะเบนแลนด์ทางตะวันตก โดยมีที่ตั้งถิ่นฐานสำคัญอย่าง **ฮาร์การ์ด (Hargard)** (ศูนย์กลางการค้าสำหรับชาวนอร์ด ชาวแวนนี และชาวสเตอร์เจีย) **ธรอนเดอร์แลก (Thronderlag)** (เมืองหลวง) **เกรทีสฟยอร์ด (Gretysfjord)** และ **ฮวาลวิก (Hvalvik) ความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์กับคัลราเดีย: ชาวนอร์ดได้รับเชิญจากจักรวรรดิให้มาเป็นลูกเรือบนเรือแกลเลีย์ และได้รับรางวัลเป็นที่ดินชายฝั่งทางตอนเหนือ หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิ * 1000 BE (ก่อนยุคจักรวรรดิ): อนุทวีปที่จะถูกเรียกว่าคัลราเดียในเวลาต่อมานั้นเป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่าต่างๆ มากมาย ทางตะวันตกส่วนใหญ่อาศัยอยู่โดยกลุ่มชนเผ่าแบตเทเนีย ส่วนทางใต้และตะวันออกเป็นที่อยู่ของชาวพาเลอิก (Palaics) โดยชาวพาเลอิกดรายแอติกและชาวลาโคเนียนอาศัยอยู่ใจกลางทวีป และชาวไอเอลิกอาศัยอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ทางตอนเหนือคือชาววัคเค็น (Vakkens) และชาวโปรโต-สเตอร์เจีย นอกเหนือจากแผ่นดินใหญ่คัลราเดีย ข้ามทะเลทางเหนือคือดินแดนหิมะจุมเน ซึ่งเป็นบ้านของชาวนอร์ด ชาวโปรโต-วแลนเดีย และชาวโปรโต-สวาดียา ทางตะวันออกข้ามทะเลสาบใหญ่คือที่ราบสูงเดฟเซกซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวอิลทันลาร์ ทางใต้ถัดจากทะเลเพราสซิกคือทะเลทรายนาฮาซา ซึ่งถูกแบ่งเป็นสองส่วนโดยแม่น้ำดามาร์ พวกเร่ร่อนชาวจาวาลอาศัยอยู่ทั่วนาฮาซา นาฮาซาตะวันตกถูกครอบครองโดยชาวคานนิคผู้ควบคุมสาธารณรัฐพ่อค้าทางทะเลโดยมีเมืองหลวงอยู่ที่คูยาซ ในขณะที่นาฮาซาตะวันออกเป็นบ้านของอาณาจักรเทเมเชียอันเก่าแก่และทรงอำนาจ ซึ่งพลเมืองได้ตั้งถิ่นฐานอย่างหนาแน่นบนแนวหน้าผาจาร์จารามานานนับพันปี ถัดไปทางตะวันออกเฉียงใต้คือชาวโปรโต-เอเซไรและชาวดาร์ชี ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในจักรวรรดิอันกว้างใหญ่ที่ปกครองโดยเหล่าชาห์และปาดีชาห์ สุดท้ายทางข้ามมหาสมุทรตะวันตกคือหมู่เกาะบาเลียน ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่าที่เกี่ยวข้องกับชาวแบตเทเนีย ชาวพาเลอิกและชาวแบตเทเนียได้สร้างเมืองการค้าขนาดใหญ่ทั่วทวีป ชนเผ่าในภูมิภาคไลเคเรียนได้ทำสงครามยาวนานกับชาวพาเลอิกในภูมิภาคคูกา ซึ่งจบลงด้วยการทำลายล้างเมืองท่าอันยิ่งใหญ่แห่งคูกาโบราณ ซึ่งจะเป็นที่รู้จักในนามสงครามคูกัน และยังคงหลงเหลือเรื่องราวในบทกวีมหากาพย์ที่เกินจริง * คริสต์ทศวรรษที่ 900 BE: ตามตำนานของนาฮาซา ราชินีเอโชราได้กักขังจินน์ชั่วร้ายไว้ในถ้ำรอบๆ ควาสิราด้วยตราประทับเวทมนตร์ ตำนานของเดฟเซกยังกล่าวด้วยว่ากษัตริย์อาห์ฮัก ราชาอสรพิษ ได้ปกครองโอโดห์คในช่วงเวลานี้ * คริสต์ทศวรรษที่ 750 BE: บุคคลในตำนานที่ชื่อคัลราดิออส กล่าวกันว่าเป็นผู้นำชนเผ่าของเขาขึ้นไปทางเหนือจากสถานที่ที่ไม่ทราบแน่ชัด เพื่อไปอาศัยอยู่ในเขตเนินเขาระหว่างทะเลทางใต้และป่าแบตเทเนีย เขาสถาปนาเมืองโรเท (Rhotae) บนเนินเขาระหว่างแม่น้ำสองสาย ชนเผ่าของเขาจะถูกเรียกตามชื่อเขาในเวลาต่อมาว่า: คัลราดอย (Calradoi) * คริสต์ทศวรรษที่ 600 BE: ชนเผ่าสวาดิกเริ่มอพยพข้ามทะเลเหนือจากมาตุภูมิของพวกเขาที่จุมเนในจำนวนน้อย และอาศัยอยู่ในพื้นที่โรวาลาทิส (โรวาลต์) และออสติกัน กล่าวกันว่านักรบในตำนานอย่างฮอร์ซาได้ปักหอกของเขาลงบนชายหาดของหมู่บ้านที่จะกลายเป็นฮอร์สเกอร์ * คริสต์ทศวรรษที่ 550 BE: จักรวรรดิดาร์เชียอันยิ่งใหญ่พิชิตอาณาจักรเทเมเชีย ยุติอธิปไตยที่มีมานานนับพันปี ชาวดาร์ชีได้กระจายตัวไปทั่วนาฮาซาตะวันตก ในฮับยาร์ กษัตริย์ทูรานผู้โหดเหี้ยมได้สร้างบ้านพักล่าสัตว์ซึ่งต่อมาได้เติบโตกลายเป็นเมือง * คริสต์ทศวรรษที่ 500 BE: เอเซรา บรรพบุรุษของกลุ่มชนดาร์ชีหลายกลุ่ม สังหารกษัตริย์ทูรานเพื่อแก้แค้นให้กับการตกเป็นทาสของครอบครัวเขา เอเซราจะกลายเป็นชื่อเรียกของเหล่าผู้คนที่สืบเชื้อสายมาจากเขา นั่นคือชาวเอเซไร (Aserai) * คริสต์ทศวรรษที่ 450 BE: วีรบุรุษเอเชเรียนสังหารทรราชไซเพกอส ยุติระบอบกษัตริย์คัลราดิค ชาวคัลราดอยที่เป็นอิสระได้จัดตั้งรัฐบาลที่อิงตามสภาประชาชนที่มีวุฒิสมาชิกตัวแทน เรียกว่าสาธารณรัฐคัลราดิค พันธมิตรของไซเพกอสในหมู่ชนเผ่าจัลมารีที่อยู่ใกล้เคียงได้ทำสงครามขนาดเล็กต่อสาธารณรัฐใหม่เป็นเวลาหลายทศวรรษ * คริสต์ทศวรรษที่ 400 BE: ตามตำนาน ราชินีกลานิสแต่งงานกับมหากษัตริย์แห่งแบตเทเนียห้าพระองค์ โดยมอบอธิปไตยให้กับพวกเขาแต่ละคน ลูกชายทั้งเจ็ดของนางถูกสังหารในเวลาต่อมาโดยวีรบุรุษชาวแบตเทเนียที่ชื่อโอชไลกัน สาธารณรัฐสามารถเอาชนะชาวจัลมารีและยึดดินแดนในแผ่นดินใหญ่แห่งแรกได้สำเร็จ นั่นคือรัฐเมืองจัลมารี ปาดีชาห์ฮอชตาร์แห่งจักรวรรดิดาร์เชียสร้างป้อมปราการอักกาลาตระหว่างความพยายามที่จะพิชิตที่ราบสูงเดฟเซก * คริสต์ทศวรรษที่ 350 BE: อลิกเซนัสผู้ยิ่งใหญ่ ผู้นำที่มีชื่อเสียงและนักยุทธศาสตร์เลื่องชื่อได้ถือกำเนิดขึ้น เมื่อเติบใหญ่เขาได้รับมรดกเป็นอาณาจักรไอเอลิกเล็กๆ ของบิดา และในชุดการรณรงค์ที่รวดเร็วอย่างน่าตกใจ เขาสามารถเอาชนะจักรวรรดิที่ใหญ่ที่สุดในยุคนั้น (จักรวรรดิดาร์เชีย) และพิชิตดินแดนเดิมได้เพียงพอที่จะสร้างจักรวรรดิที่ทอดยาวจากโปรอสและรอบชายฝั่งเพราสซิกไปจนถึงราซิห์ ควาสิรา ฮุสน์ฟูลก์ และไกลออกไปถึงดินแดนอันห่างไกลของล็อกติ * คริสต์ทศวรรษที่ 300 BE: หลังจากอลิกเซนัสคอหักโดยอุบัติเหตุในการทะเลาะวิวาทขณะมึนเมาและเสียชีวิต จักรวรรดิของเขาก็แตกสลายอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกับที่สร้างมา สาธารณรัฐได้สถาปนาอาณานิคมแห่งแรกบนชายฝั่งเพราสซิก นั่นคือออร์ติตเซีย ตามมาด้วยการผนวกที่ตั้งถิ่นฐานคัลราดิคแห่งอิลตาริกา (ต่อมาคือซีโอนิกา) ในอีกหนึ่งทศวรรษต่อมา * คริสต์ทศวรรษที่ 250 BE: ชาวคัลราเดียล่องเรือจากออร์ติตเซียและสถาปนาอาณานิคมแห่งแรกนอกภูมิภาคเพราสซิกที่ชาราเซีย (ชาราส) มันกลายเป็นเมืองหลวงระดับภูมิภาคของดินแดนใหม่ของพวกเขาในทางตะวันตก ในทศวรรษต่อมา อาณานิคมของพาราเวนอส (เดิมชื่อ "พาร์ซีโอเนเรีย" ซึ่งหมายถึง "เมืองของผู้ที่ปกครองตามเจตจำนงแห่งสวรรค์") และจาคูลันก็ได้ถูกจัดตั้งขึ้นเช่นกัน * คริสต์ทศวรรษที่ 200 BE: สงครามคานนิคเกิดขึ้น เมื่อชาวคัลราเดียที่ออร์ติตเซียเข้าแข่งขันกับเมืองคูยาซของชาวคานนิคเพื่อควบคุมทะเลเพราสซิก สงครามดำเนินไปๆ มาๆ เป็นเวลาหลายทศวรรษ โดยที่ชาวคัลราเดียสามารถยึดคูยาซได้ในที่สุด และครอบครองไว้อย่างต่อเนื่องตลอดหลายศตวรรษ ชาวคัลราเดียยังบันทึกการติดต่อครั้งแรกกับชนเผ่าที่จะเป็นที่รู้จักในนามชาวสเตอร์เจียและชาววัคเค็นที่อาศัยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ความสัมพันธ์ในตอนแรกเป็นไปอย่างฉันมิตร * คริสต์ทศวรรษที่ 150 BE: ผลจากสงครามคานนิค ทำให้สาธารณรัฐควบคุมการค้าทางทะเลเพราสซิกตะวันตกได้ และมีกองทัพที่พัฒนาอย่างดีซึ่งกำลังมองหาเป้าหมายใหม่ ในทางตะวันตก เมืองกาลนด์ถูกพิชิตและเมืองที่เรียกว่าเวลูคัม (ต่อมาเป็นที่รู้จักในนามซาร์กอต) ถูกก่อตั้งขึ้น ในขณะที่ลาเกตาถูกยึดมาจากเจ้าของเดิมชาวพาเลอิกด้วยการทรยศ ในทางเหนือ นักอัจฉริยะทางการทหารผมยาวผู้แปลกประหลาดอย่างซาราพิออสได้ยึดเมืองเอพิโครเตียมาจากชาวแบตเทเนีย ในภูมิภาคพาเลอิกตะวันออก เมืองอามิตาทิสได้ตกเป็นของสาธารณรัฐเนื่องจากแผ่นดินไหวทำลายกำแพงเมืองลงอย่างพอเหมาะ และโปรอสยอมจำนนหลังจากนั้นไม่นาน * คริสต์ทศวรรษที่ 100 BE: ลิคาออนเจรจาพันธมิตรกับสาธารณรัฐอย่างสันติและถูกผนวกในที่สุด ซาเนโอปาถูกชาวคัลราเดียพิชิต ภูมิภาคไดแอธมาเป็นพื้นที่ถัดไปที่ล่มสลาย เนื่องจากชาวดรายแอติกที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เสียชีวิตจากการต่อสู้กับกองทหารสาธารณรัฐจนถึงคนสุดท้าย เมืองหนึ่งจึงถูกสร้างขึ้นในที่ที่พวกเขาเสียชีวิต ดินแดนนาฮาซาของสาธารณรัฐขยายจากคูยาซไปถึงซานาลา * คริสต์ทศวรรษที่ 50 BE: ชาวลาโคเนียนแห่งอาร์กอรอนยินดีรวมเข้ากับสาธารณรัฐ โดยมองว่าเป็นผู้ปกป้องจากชาวพาเลอิกที่นิยมสงครามมากกว่า ไฟคาออน เมืองที่ใหญ่ที่สุดของชาวพาเลอิก ในตอนแรกได้นำแนวร่วมพันธมิตรเมืองรัฐพาเลอิกในการต่อต้าน แต่ต่อมาได้ยอมจำนน โดยเห็นว่าการขยายตัวของสาธารณรัฐนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ * 45 BE: พอร์ติกซิเนียส ไคซาร์ (Portix Scinius Kaisar) ถือกำเนิดในตระกูลขุนนางคัลราดิคผู้มีอิทธิพล ต่อมาเขาได้รับราชการเป็นนายทหารระหว่างการยึดครองควาสิราของสาธารณรัฐและได้รับเกียรติยศ ก่อนจะเกษียณอายุเพื่อเป็นวุฒิสมาชิกเมื่ออายุ 31 ปี สาธารณรัฐในการโจมตีสองทางยังบังคับให้ราซิห์ ฮับยาร์ และฮุสน์ฟูลก์ต้องจ่ายส่วยอีกด้วย * 12 BE: สงครามแบตเทเนียเริ่มต้นขึ้น เป็นชุดการรบที่นองเลือดและยากลำบากอย่างยิ่ง ซึ่งส่งผลให้กองทัพคัลราเดียขนาดใหญ่ถูกทำลายล้างไปพร้อมกับนายพลส่วนใหญ่ * 10 BE: ชาวแบตเทเนียรุกคืบถึงขั้นล้อมเมืองชาราส ท่ามกลางความตื่นตระหนก วุฒิสภามอบอำนาจของอิมเพอเรเตอร์ (ในหมู่ชาวคัลราเดีย เป็นชื่อที่หมายถึงอำนาจสูงสุดเหนือหน่วยทหารคัลราเดีย รวมถึงอำนาจฉุกเฉินเหนือรัฐบาล) ให้กับวุฒิสมาชิกที่มีประสบการณ์ทางทหารมากที่สุดในบรรดาพวกเขา นั่นคือซิเนียส ไคซาร์ * 6 BE: ด้วยทักษะการบังคับบัญชาที่ยอดเยี่ยมและการใช้ประโยชน์จากธรรมชาติที่แตกแยกของชาวแบตเทเนีย ซิเนียสสามารถเอาชนะชาวแบตเทเนียได้อย่างเหี้ยมโหดในเวลาสามปี กองทัพของเขาถึงกับยึดดินแดนได้มากขึ้นรอบๆ ลลิน โมดริส (ต่อมาเป็นที่รู้จักในนามออคส์ฮอลล์) ซิเนียสได้รับการประกาศให้เป็นผู้กอบกู้คัลราเดียและได้รับความนิยมจากกองทัพมากจนพวกเขายังคงเรียกเขาว่าอิมเพอเรเตอร์แม้จะเกินขีดจำกัดทางกฎหมายของชื่อนี้แล้ว ซึ่งจุดชนวนความโกรธแค้นในวุฒิสภา * ประมาณ 5 BE: อำนาจของสาธารณรัฐถูกแบ่งระหว่างสองคน คือ ซิเนียสซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกองทัพ และคู่แข่งคนสำคัญของเขา วอนตัส ลาเกตัส ผู้บัญชาการกลุ่มอำนาจในวุฒิสภาที่แข็งแกร่ง ซิเนียสถูกกล่าวหาโดยผู้สนับสนุนของวอนตัสว่าแสวงหาตำแหน่งราชาแห่งคัลราเดียทั้งหมด หลังจากความพยายามลอบสังหารไคซาร์ล้มเหลวระหว่างการประชุมวุฒิสภา เขาและพันธมิตรทางทหารได้ประกาศสงครามกับกองกำลังของวอนตัสและวุฒิสมาชิกส่วนใหญ่ สงครามปะทุขึ้นทั่วทั้งจักรวรรดิ * 0 AE (หลังยุคจักรวรรดิ): หลังจากสงครามยาวนาน ซิเนียส ไคซาร์ นำกองทหารของเขาเข้าสู่โรเท และเอาชนะแนวร่วมวุฒิสภาในยุทธการชี้ขาด วอนตัสฆ่าตัวตายด้วยดาบของตนเอง วุฒิสมาชิกที่เหลือถูกซิเนียสข่มขู่ให้เปลี่ยนกฎหมายเพื่อให้เขาเป็นอิมเพอเรเตอร์ เปอร์เปตูโอ (Imperator Perpetuo) ซึ่งเป็นการสร้างตำแหน่งจักรพรรดิถาวรที่ผู้ปกครองคัลราเดียทุกคนหลังจากเขาจะใช้ แม้ว่าซิเนียสจะไม่ได้ประกาศตัวว่าเป็นราชาอย่างชัดเจน แต่นี่คือช่วงเวลาโดยพฤตินัยที่มีการสร้างจักรวรรดิคัลราดิคขึ้น และปีนี้จะถูกใช้เป็นจุดหมายโดยนักประวัติศาสตร์คัลราเดียในอนาคต โอนิรา ราซิห์ และฮุสน์ฟูลก์ หลังจากรักษาความเป็นอิสระมาหลายปี ก็ถูกยึดครองโดยจักรวรรดิใหม่ ทำให้การโอบล้อมทะเลเพราสซิกทั้งหมดสมบูรณ์ จักรวรรดิคัลราดิคจะปกครองทวีปนี้เป็นเวลา 500 ปี และจะถูกจดจำไปอีกนานหลังจากที่มันล่มสลายลง * ปี 50 หลังยุคเอ (AE): เมืองเล็กๆ อย่างวอสตรัมถูกสร้างให้เป็นนครรัฐโดยอาร์คาคอส แม่ทัพรับจ้างชาวแคลราเดียผู้แตกแยก ซึ่งสถาปนาตนเองเป็นเทพราชา ราชวงศ์ของเขาคงอยู่เพียงไม่กี่ชั่วอายุคนก่อนจะถูกจักรวรรดิกวาดล้าง เมืองไซโรเนียก็ถูกก่อตั้งขึ้นในช่วงเวลานี้เช่นกัน และจักรวรรดิได้เปิดฉากการรุกรานบาลีออนข้ามทะเลตะวันตก ซึ่งส่งผลให้ดินแดนส่วนหนึ่งถูกพิชิต ตกเป็นอาณานิคม และถูกทำให้เป็นวัฒนธรรมแคลราเดีย * ทศวรรษ 100: จักรวรรดิซื้อดินแดนในชัยคานด์และจัดตั้งรัฐในอารักขาในพื้นที่โดยรอบ นอกจากนี้ยังสามารถยึดเพ็นคานน็อคได้ชั่วคราวแต่ก็ถูกผลักดันกลับไป ไมเซียถูกโน้มน้าวให้เข้าร่วมกับจักรวรรดิอย่างสันติโดยวุฒิสมาชิกลิทอส ซึ่งต่อมาได้พยายามสถาปนาเมืองนี้ให้เป็นหน่วยงานอธิปไตยตามแบบสาธารณรัฐเก่าแต่ก็ล้มเหลว แพทย์ผู้โด่งดังอย่างกาเลเรียนได้มีชีวิตอยู่ในช่วงเวลานี้และเขียนตำราทางการแพทย์ไว้มากมาย * ทศวรรษ 150: ด้วยการพิชิตทางทหารและรัฐในอารักขา จักรวรรดิแคลราเดียได้ขยายอำนาจถึงขีดสุด: ไกลที่สุดทางเหนือคืออาณานิคมวาร์โนวาโพลที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่, ไกลที่สุดทางใต้คืออัสการ์, ไกลที่สุดทางตะวันออกคือชัยคานด์ และทางตะวันตกคือกาเลนด์ ข้ามทะเลตะวันตกไปจนถึงบาลีออนก็ตกเป็นอาณานิคมบางส่วน มีเพียงเมืองของชาวแบตเตเนียและสตาร์เจียอย่างโรวาลต์, ออสติแคน, ฮับยาร์ และเมืองส่วนใหญ่ที่อยู่เลยชัยคานด์ไปเท่านั้นที่ยังคงเป็นอิสระ * ทศวรรษ 200: คาร์ซอส แม่ทัพชาวจาลมารยันก่อรัฐประหารเพื่อยึดอำนาจการควบคุมทางใต้และตะวันออกของจักรวรรดิจากจักรพรรดิเพโทรเนสและประกาศตนเป็นจักรพรรดิ ซึ่งเป็นการเริ่มต้นยุคอนาธิปไตยแคลราเดีย เพโทรเนสยังคงรักษาอำนาจควบคุมส่วนใหญ่ของภาคเหนือและภาคตะวันตกเอาไว้ และย้ายราชสำนักไปยังเมืองหลวงระดับภูมิภาคทางตะวันตกที่ชาราเซีย (ชาราส) แม้ว่าวุฒิสภายังคงตั้งอยู่ที่โรเทีย สงครามระหว่างเพโทรเนสและคาร์ซอสยังคงดำเนินต่อไปอีกหลายปี * ทศวรรษ 250: คลื่นผู้อพยพชาวสวาเดียครั้งที่สองที่ใหญ่กว่าได้อพยพข้ามทะเลมาจากจุมเนเพื่อมาตั้งถิ่นฐานในดินแดนชายฝั่งของจักรวรรดิโดยไม่ได้รับอนุญาต จักรวรรดิที่ตึงเครียดจากความขัดแย้งภายในไม่มีขีดความสามารถที่จะป้องกันเรื่องนี้ได้ ทั้งฝ่ายคาร์ซอสและเพโทรเนสที่อ่อนแอลงจึงตกลงทำสันติภาพ โดยปกครองดินแดนคนละครึ่งร่วมกันในระบบที่เรียกว่าทวิรัฐ เมืองหลวงระดับภูมิภาคทางตะวันตกถูกย้ายจากชาราเซีย (ชาราส) ไปยังพาราเวนอส (ปราเวนด์) * ทศวรรษ 300: จักรพรรดิดานิคัสยกเลิกระบบทวิรัฐและรวมดินแดนจักรวรรดิทั้งสองส่วนให้กลับมาเป็นหนึ่งเดียวภายใต้การปกครองของพระองค์ หลังจากสงครามกลางเมืองและการอพยพของคนเถื่อน ดินแดนทางตะวันตกของจักรวรรดิอ่อนแอลง ดานิคัสจึงย้ายเมืองหลวงไปยังท่าเรือการค้าที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ในภูมิภาคแคลซี โดยเปลี่ยนชื่อเป็นดานุสติกา ฐานอำนาจของจักรวรรดิขยับไปทางตะวันออก แม้ว่าพาราเวนอสจะยังคงเป็นเมืองหลวงระดับภูมิภาคทางตะวันตก อิทธิพลของโรเทียก็เริ่มลดน้อยลง * ทศวรรษ 350: จักรวรรดิพยายามประคองตนเองด้วยความยากลำบาก และต้องทำสงครามกับ "คนเถื่อน" ในหลายแนวรบ ทั้งชาวคูซัยต์, ชาห์และปาดิชาห์ชาวดาร์ชี, ชาวแบตเตเนีย, ชาวสวาเดีย และชาวอาเซไร ด้วยกำลังพลท้องถิ่นที่ไม่เพียงพอ จึงมีการเริ่มนโยบายจ้างวานคนเถื่อนมาเป็นทหารรับจ้างเพื่อต่อสู้กับคนเถื่อนด้วยกันเอง จักรวรรดิถอนตัวจากค่ายทหารที่อัสการ์อย่างถาวรเนื่องจากขาดกำลังพลประจำการ จึงถูกชาวอาเซไรเข้ายึดครอง อาณานิคมของบาลีออนถูกกองทหารของจักรวรรดิละทิ้งไป * ทศวรรษ 400: วิลุนด์ผู้กล้าหาญ ขุนศึกชาวสวาเดีย ได้รับสัญญาว่าจ้างจากจักรวรรดิให้ทำงานเป็นทหารรับจ้างในภูมิภาคนาฮาซาและเดฟเซก เมื่อสัญญาของเขาสิ้นสุดลงและจักรวรรดิไม่เต็มใจที่จะจ่ายค่าจ้าง เขาจึงนำกองทัพก่อกบฏต่อผู้ว่าจ้างและสามารถเข้ายึดเมืองโรเทียได้ จักรวรรดิตัดสินใจยุติสถานการณ์โดยจ่ายเงินให้กับวิลุนด์และผู้ติดตามด้วยการมอบที่ดินในภาคตะวันตก พวกเขาจึงตั้งถิ่นฐานและเพิ่มจำนวนประชากรมากขึ้น วิลุนด์ หรือวาแลนดิออนตามที่เรียกในภาษาแคลราเดีย กลายเป็นที่มาของชื่อเผ่าของเขา คือชาววแลนเดีย ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของชาวสวาเดีย * ทศวรรษ 450: ฝูงบินสเคิร์จ ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวคูซัยต์ อาละวาดไปทั่วใจกลางทวีปจนถึงดินแดนทางตะวันตกของจักรวรรดิ และพ่ายแพ้อย่างหวุดหวิดใกล้เมืองเวลูคัมในการรบที่ดุเดือด อย่างไรก็ตาม ชัยชนะครั้งนี้ต้องแลกมาด้วยความสูญเสียอย่างหนัก: เวลูคัม (ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อซาร์กอต) เหลือเพียงซากปรักหักพังหลังถูกทำลาย และกองกำลังจักรวรรดิจำนวนมากสูญเสียไป นำไปสู่การล่มสลายของอำนาจเกือบทั้งหมดในภาคตะวันตก ในนาฮาซา จักรวรรดิที่อ่อนแอยังสูญเสียการควบคุมเมืองกูยาซ, ซานาลา และคาซิรา ให้กับเหล่าผู้รุกรานชาวเถื่อน * ทศวรรษ 500: ถึงเวลานี้ ดินแดนชายฝั่งตะวันตกส่วนใหญ่มีชาววแลนเดียอาศัยอยู่ ซึ่งได้กลืนกินวัฒนธรรมชาวแบตเตเนียและแคลราเดีย สถาปนาราชอาณาจักรเล็กๆ ของตนเอง และแทบไม่ได้แสร้งทำเป็นว่าอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิอีกต่อไป "วุฒิสภาเก่า" แห่งโรเทียกลายเป็นเพียงสภาการปกครองท้องถิ่น ส่วนวุฒิสภาใหม่ตั้งอยู่ที่ซานีโอปาเพื่อให้ใกล้ชิดกับจักรพรรดิมากขึ้น * ทศวรรษ 550: จักรวรรดิผ่านช่วงเวลาของการฟื้นฟู เนื่องจากจักรพรรดิ "ผู้ทรงธรรม" หลายพระองค์สามารถยึดซานาลาและคาซิรากลับคืนมาได้ และฟื้นฟูอำนาจจักรวรรดิในพาราเวนอส, ชาราเซีย, จากูลัน และกาเลนด์ * ทศวรรษ 600: เลดี้ซีโอนาปกครองจักรวรรดิในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สำหรับบุตรชาย เมืองอิลทาริกาถูกเปลี่ยนชื่อเป็นซีโอนิกาเพื่อเป็นเกียรติแก่พระนาง * ทศวรรษ 650: ชัยชนะของจักรพรรดิผู้ทรงธรรมในภาคใต้กลับตาลปัตรอย่างรวดเร็ว: ราซิห์ถูกชาวอาเซไรพิชิต และไม่นานหลังจากนั้นก็เป็นคิวของคาซิราและซานาลา อย่างไรก็ตาม ยาชิออส (อิยาคิส) ยังคงรักษาความเป็นอิสระไว้ได้ * ทศวรรษ 700: อิทธิพลของจักรวรรดิในทะเลจางหายไป ทิ้งให้เกิดช่องว่าง ซึ่งถูกแทนที่โดยชาวนอร์ดผู้เริ่มกระจายตัวออกนอกบ้านเกิดบรรพบุรุษในจุมเนเพื่อปล้นสะดมและทำการค้าไปตามแนวชายฝั่งแคลราเดีย แม้กระทั่งไกลไปถึงดินแดนอาเซไรและบาลีออน (ที่พวกเขาเข้ายึดเป็นอาณานิคม) * ทศวรรษ 750: ชาวนอร์ดขึ้นฝั่งใกล้กับบัลการ์ดและเรียกร้องบรรณาการจากเผ่าวัคเคนและสตาร์เจียนในพื้นที่ ซึ่งทั้งสองเผ่าได้ทำพันธมิตรกันและเอาชนะชาวนอร์ดได้ หลังจากนั้น ของรางวัลจากการรบทำให้เผ่าต่างๆ ทะเลาะเบาะแว้งกัน ชาวนอร์ดอีกคนหนึ่งที่ชื่อว่ากันดาร์เสนอตัวช่วยแบ่งของรางวัลที่ได้จากเพื่อนร่วมชาติที่ตายไปอย่างยุติธรรม ชนเผ่าต่างๆ ที่พึงพอใจจึงเลือกเขาเป็นผู้นำในที่สุด ผู้สืบเชื้อสายกุนดาร์โรวิงของเขาจะกลายเป็นผู้ปกครองราชรัฐสตาร์เจียในเวลาต่อมา * ทศวรรษ 800: ชาวนอร์ดเผ่าอื่นล่องเรือมายังสตาร์เจียในฐานะพ่อค้าหรือทหารรับจ้าง และเริ่มแต่งงานข้ามสายเลือดกับชาวสตาร์เจียรวมถึงตั้งถิ่นฐาน เผ่าอิลตันลาร์ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องที่อาศัยอยู่บนภูเขาของชาวคูซัยต์ ได้อพยพลงมายังที่ราบเพื่อสร้างนิคมบัลทาขานด์ * ทศวรรษ 850: จักรวรรดิสูญเสียฮุสน์ ฟุลก์ ให้กับชาวอาเซไร แต่การป้องกันที่แข็งแกร่งของดานุสติกาช่วยยันแนวรบเอาไว้ไม่ให้ชาวอาเซไรบุกรุกเข้ามาในดินแดนจักรวรรดิได้อีก * ทศวรรษ 900: เกิดช่วงว่างระหว่างรัชกาลในจักรวรรดิ ออสแร็ค แขนเหล็ก ขุนศึกชาววแลนเดีย ซึ่งเป็นทวดของเดอร์เธิร์ต ได้ฉวยโอกาสจากความขาดแคลนผู้นำเข้ายึดป้อมปราการของจักรวรรดิที่เหลืออยู่ และพิชิตเมืองบารอาเวนอส (ปราเวนด์), กาเลนด์, ชาราเซีย (ชาราส) และจากูลัน จักรวรรดิที่ขาดความเป็นระเบียบถูกบีบให้ต้องยอมรับเขาเป็นกษัตริย์เพื่อแลกกับสันติภาพ ด้วยเหตุนี้ ราชอาณาจักรวแลนเดียจึงถูกสถาปนาขึ้น และดินแดนทางตะวันตกไกลได้สูญเสียไปให้กับจักรวรรดิอย่างถาวร * ทศวรรษ 950: โอคา ขุนศึกชาววแลนเดีย พิชิตหุบเขาลิลน์ โมดริส และผลักดันชาวแบตเตเนียที่ถูกทำให้เป็นชาวแคลราเดียให้ถอยร่นเข้าไปในแผ่นดินใหญ่ เมืองออคส์ฮอลล์ถูกสร้างขึ้นที่นั่นและตั้งชื่อตามเขา เผ่ามัสซา ซึ่งเป็นเผ่าพันธมิตรกับวแลนเดียที่เข้าร่วมในการรุกราน ได้สร้างเมืองชื่อซาร์กอตขึ้นบนซากปรักหักพังของเมืองเวลูคัมของชาวแคลราเดีย * ประมาณปี 980: เหล่าโบยาร์ของสตาร์เจียรวมตัวกันอย่างเป็นทางการเป็นราชรัฐเพื่อแสดงความเป็นเอกภาพในการต่อต้านจักรวรรดิ * ประมาณปี 994: จักรพรรดิดารูซอส จักรพรรดิวัยรุ่นผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมแต่ไร้ความสามารถ ถูกโค่นล้มโดยแม่ทัพของเขาเอง ลัทธิหนึ่ง (กลุ่มเถ้าถ่านแห่งเปลวเพลิง) ได้ถือกำเนิดขึ้นโดยมีความเชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิดของพระองค์ * ทศวรรษ 1020: "สองชั่วอายุคนก่อน" การผงาดขึ้นของนักพิชิตจากแดนตะวันออกไกลบีบให้เผ่าคูซัยต์ต้องอพยพเข้ามาในดินแดนของจักรวรรดิ ภายใต้การนำของข่านเออร์คุน พวกเขาได้รวมตัวกันเป็นสมาพันธรัฐซึ่งพิชิตเมืองโอโดคห์, อัคคาลัต, ออร์ทอนการ์ด และรัฐในอารักขาของจักรวรรดิอย่างชัยคานด์ได้อย่างรวดเร็ว * ปี 1034: ป้อมปราการอิยาคิส ซึ่งครั้งหนึ่งเคยรู้จักกันในชื่อยาชิออส ไม่สามารถรักษาความเป็นอิสระไว้ได้อีกต่อไป จึงตัดสินใจแปรพักตร์จากจักรวรรดิไปเข้าร่วมกับชาวอาเซไร * ปี 1044: กองกำลังของข่านเออร์คุนรุกคืบขึ้นเหนือและยึดบัลทาขานด์และมาเคบ บารอนชาววแลนเดียส่งกองทัพบุกไปยังบาลีออนและพิชิตชาวนอร์ดที่นั่น จนสถาปนาราชอาณาจักรเล็กๆ ของตนเองขึ้น ผลที่ตามมาคือวัฒนธรรมของบาลีออนจะมีลักษณะคล้ายกับสวาเดียในอีก 200 ปีต่อมา * ปี 1077: ยุทธการเพนดรายค์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิแคลราเดีย ชาวคูซัยต์ และชาวอาเซไรในฝ่ายหนึ่ง และฝ่ายวแลนเดีย สตาร์เจีย และคูซัยต์อีกฝ่ายหนึ่ง สงครามส่งผลให้จักรพรรดิเนเรทเซสสิ้นพระชนม์ ตามมาด้วยการเลือกวุฒิสมาชิกอารีนิคอส ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ได้รับความไว้วางใจ ขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งแคลราเดีย * ประมาณปี 1083: จักรพรรดิอารีนิคอสถูกลอบปลงพระชนม์ และสงครามกลางเมืองแคลราเดียจึงเริ่มต้นขึ้น โดยมีบุคคลสำคัญชาวแคลราเดีย 3 คนและผู้สนับสนุนของพวกเขาต่างอ้างสิทธิ์ในการเป็นผู้ปกครองจักรวรรดิ ได้แก่ ปรินเซปส์ ลูคอน โดยได้รับการสนับสนุนจากวุฒิสภาในภาคเหนือ, บาซิเลีย ราเกีย โดยได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นสูงในภาคตะวันออกเฉียงใต้ และโดมินุส การิออส โดยได้รับการสนับสนุนจากกองทัพในภาคตะวันตก