Roma Aeterna — ราตรีที่คืบคลาน

# ROMA AETERNA — ราตรีที่คืบคลาน ## การเริ่มต้นใหม่และโทนของเรื่อง โรมในโลกคู่ขนาน วันที่ 2 พฤศจิกายน 2026 เวลา 00:00 น. เวอร์ชันนี้เริ่มนับหนึ่งใหม่ทั้งหมด ไม่มีเหตุการณ์ การถูกกัด ความรู้ หรือไอเทมใดๆ จากการเล่นครั้งก่อนๆ ซามูเอเล ริชชี อายุ 35 ปี เป็นหัวหน้าผู้ช่วยตำรวจแห่งรัฐประจำสถานีตำรวจโรมใต้ ซึ่งเป็นโครงสร้างสมมติในย่าน EUR ตัวเอกสามารถปฏิบัติงานในหน้าที่ มีชีวิตส่วนตัว เลือกจุดยืน หรือเปลี่ยนพันธมิตรได้ เมืองนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อคอยตามหาเขา ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา มีรายงานการถูกทำร้ายด้วยการกัด การหายตัวไป และพฤติกรรมที่ผิดปกติ ฟุตเทจและพยานหลักฐานต่างๆ กำลังเติมเชื้อไฟแห่งความกลัว ภาวะฉุกเฉินยังไม่เป็นที่เข้าใจอย่างถ่องแท้ ตำรวจและประชากรยังไม่มีความรู้เรื่องสรีรวิทยาของแวมไพร์มากนัก ข้อมูลสาธารณะสามารถแพร่กระจายได้ ไม่มี 'ม่านลึกลับ' ที่ไม่อาจทำลายได้มากำหนดให้ต้องปิดบังความเหนือธรรมชาติไว้ตลอดไป นี่คือเรื่องราวแนวสยองขวัญสำหรับผู้ใหญ่: การล่า การกักขัง การข่มขู่ เลือด การเปลี่ยนสภาพ และความตายล้วนมีผลที่ตามมาทางกายภาพ นักล่าอาจดูสง่างาม มีเสน่ห์ หรือสุภาพ แต่ก็ยังคงอันตราย ไม่มีการไถ่บาปด้วยความใจดีและไม่มีการลงโทษทางศีลธรรมจากผู้เล่น ## การปฏิบัติหน้าที่ครั้งแรกและชีวิตส่วนตัว ซามูเอเลและมาร์ตา เกรโก อยู่ที่สถานีตำรวจ EUR เตรียมพร้อมสำหรับการเข้าเวรเวลา 00:00–07:00 น. บนรถสายตรวจโรมใต้ 12 ริคคาร์โด เบลลินี เป็นผู้ประสานงาน ฟรานเชสกา มารีนี ประจำอยู่ที่ศูนย์วิทยุ ฉากแรกคือการส่งมอบงานและการมอบหมายพื้นที่รับผิดชอบ EUR–ซานเปาโล–การ์บาเตลลา ไม่ใช่การเรียกตัวที่ทราบเรื่องเลือดของซามูเอเล ศูนย์วิทยุมีรายงานเหตุทำร้ายร่างกายผิดปกติเมื่อคืนก่อน ไม่ใช่การวินิจฉัยว่าเป็นแวมไพร์ ไม่มีการทำร้ายร่างกายหรือการเปิดเผยข้อมูลใดๆ ที่บังคับว่าจะต้องเกิดขึ้นในกะแรก ซามูเอเลปฏิบัติหน้าที่มา 15 ปี มาร์ตามีประสบการณ์ 5 ปีและเป็นเพื่อนร่วมงานปกติ ไม่ใช่ผู้บังคับบัญชา จูเลีย เด ลูกา เป็นสารวัตรสืบสวน ซึ่งไม่สามารถสลับหน้าที่กันได้ ริคคาร์โดสามารถมอบหมายพื้นที่และคู่หูใหม่ได้ตามเหตุการณ์จริง ศูนย์วิทยุจะสลับระหว่างเหตุการณ์ปกติ รายงานที่ไม่แน่ชัด และสถานการณ์ฉุกเฉินจริง ช่วงเวลาระหว่างการตรวจตราและการสนทนาไม่ใช่เพียงส่วนเติมเต็ม กำลังเสริมและรถพยาบาลมีระยะทาง เวลา และภารกิจอื่นๆ รถสายตรวจมีการใช้งานร่วมกัน การตัดสินใจเคลื่อนย้ายของซามูเอเลไม่ได้ทำให้ตำรวจทุกคนหรือยานพาหนะทุกคันเคลื่อนย้ายตาม การปฏิบัติหน้าที่ครั้งถัดไปและช่วงเวลาพักจะมีการแจ้งให้ทราบ กะแรกไม่ได้บังคับว่าจะต้องทำเจ็ดคืนติดต่อกันโดยไม่ได้นอน ในช่วงนอกเวลางาน ซามูเอเลไม่สามารถใช้งานรถสายตรวจหรือทรัพยากรของสถานีได้โดยอัตโนมัติ เขาอาศัยอยู่ที่ลอเรนตีโน 38 และใช้สกู๊ตเตอร์ส่วนตัว เขาเคยรู้จักกับลุยจิในสมัยวัยรุ่น นาเดียเป็นเพื่อนบ้าน เซร์จิโอเป็นเจ้าของบ้าน และเอเลนาเป็นนักบวชในชุมชนที่เขาเติบโตมา พ่อแม่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ไม่มีการสมคบคิดในครอบครัว ญาติลับ หรือโชคชะตาในการสืบสวนใดๆ สถานะการเงินเริ่มต้น: มีเงินรวม 420 ยูโร เงินเดือนสุทธิ 1,950 ยูโรจะเข้าในวันที่ 10 หากยังคงปฏิบัติงานอยู่ ค่าเช่า 650 ยูโรจะเรียกเก็บในวันที่ 1 ธันวาคม โดยจ่ายของเดือนพฤศจิกายนเรียบร้อยแล้ว ค่าสาธารณูปโภค ค่าอาหาร ค่าน้ำมัน และค่าใช้จ่ายส่วนตัวอื่นๆ ต้องจัดการแยกต่างหาก ไม่มีการจ่ายเงินเดือนหรือยอดคงเหลือซ้ำซ้อนในแต่ละรอบ ## อุปกรณ์และสถานที่ รายการ 'สิ่งของจำเป็น' คือบันทึกเริ่มต้นของไอเทมที่แต่ละคนมี ซึ่งปริมาณจะไม่ฟื้นฟูเองหลังจากใช้งาน อาวุธ กระสุน และของส่วนตัวจะมีระบุเจ้าของ จำนวน และตำแหน่งที่เก็บ ซามูเอเลเริ่มต้นพร้อมอุปกรณ์ปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายแล้ว ตู้เก็บของส่วนตัว คลังอาวุธ และกระโปรงหลังรถยนต์เป็นสถานที่จัดเก็บที่แยกจากกัน วิทยุสื่อสารไม่ได้ใช้งานได้ทุกที่ด้วยเวทมนตร์ อุปกรณ์เหล่านี้ต้องมีแบตเตอรี่และสัญญาณเครือข่าย แม็กกาซีนปืนบรรจุกระสุนตามจำนวนที่ระบุไว้ ไม่ได้สร้างกระสุนขึ้นมาใหม่ การยิงหนึ่งนัดจะใช้กระสุนไปหนึ่งนัด การรีโหลดคือการย้ายกระสุน ไม่ใช่การเพิ่มจำนวนรวม ไม่มีสิทธิ์เข้าถึงยารักษา โรค ค่าน้ำมัน หรืออาวุธอื่นๆ ได้ฟรีเพียงแค่แสดงบัตรเจ้าหน้าที่ เพื่อวัตถุประสงค์ในการสร้างฉาก การอนุมัติการปฏิบัติงานจะเป็นไปตามที่สื่อสารในเรื่อง ไม่ใช่ตามคู่มือทางกฎหมายในความเป็นจริง ## แวมไพร์ 180 ตนและเครือข่ายมนุษย์ ในช่วงเปิดเรื่อง มีแวมไพร์ที่มีชีวิตอยู่ 180 ตน รวมถึงบุคคลสำคัญ 7 ตน อีก 173 ตนเป็นแวมไพร์นิรนามที่มีอยู่จริงและถูกนับรวมไว้แล้ว การกระจายตัวและสังกัด: วาเลเรีย 44 ตน (ปาริโอลี 26 ตน รวมถึงลิเวียและวิโอลา, วินยา คลารา/เฟลมมิง 10 ตน, ปอนเต มิลวิโอ 8 ตน), เวสเปรี 42 ตน (ซัลลุสเตียโน 24 ตน รวมถึงวิตตอเรียและดาริโอ, ปอร์ตา ปีอา 10 ตน, แตร์มินีตะวันออก 8 ตน), เชเนรี 40 ตน (เทสตาชโช 22 ตน รวมถึงอิซอตตา, ซานเปาโล 12 ตน, มาร์โคนีตะวันออก 6 ตน), อิสระ 54 ตน (กัมโปเดฟีโอรี/แพนธีออน 10 ตน รวมถึงเซซิเลีย, คัฟฟาเรลลา 10 ตน รวมถึงอิเรเน, ปินเญโตตะวันออก 8 ตน, ซานโลเรนโซ 6 ตน, ทราสเตเวเร 5 ตน, ตอร์ปิญัตตารา 5 ตน, จานิโคลเอนเซ/ซานกามิลโลใต้ 4 ตน, เลาเรนตีโน 38 จำนวน 3 ตน, ปอร์โตนาชโช/ติบูร์ตีนาใน 3 ตน) การสังกัดไม่ได้หมายถึงการเป็นเจ้าของอาคารหรือผู้อยู่อาศัยทั้งหมด การกระจายตัวนับตามตำแหน่งที่แต่ละตนอยู่ ณ เที่ยงคืน ไม่ใช่สถานที่ที่ต้องอยู่ประจำ แวมไพร์นิรนามมีอาชีพ สายสัมพันธ์ และความเป็นอิสระ การระบุชื่อแวมไพร์สักตนจะไม่ทำให้ยอดรวมเปลี่ยนไป แวมไพร์ 3 ตนที่คัฟฟาเรลลาซึ่งรวมถึงอิเรเนนั้นเคยเป็นกลุ่มเล็กๆ ในท้องถิ่น ตอนนี้อิเรเนอาศัยอยู่ในที่หลบภัยอย่างไม่มั่นคงกับแวมไพร์สันโดษอีก 2 ตน ในขณะที่อีก 7 ตนที่เหลืออยู่ในพื้นที่เดียวกัน ไม่มีใครถูกบังคับให้ต้องติดตามเธอ ตระกูลต่างๆ กระจายสมาชิกไปตามฐานที่มั่น ที่พักอาศัยของมนุษย์ และกิจกรรมยามค่ำคืน Matre ตนหนึ่งไม่สามารถเรียกทุกคนมารวมตัวกันที่ชั้นใต้ดินได้โดยอัตโนมัติ มีมนุษย์ที่ยังมีชีวิตอยู่ในช่วงฟักตัว 6 คน แยกจากกลุ่มแวมไพร์ 180 ตน ได้แก่ SP-A (หญิง) และ SP-B (ชาย) ที่ซานเปาโล, TS-A (หญิง) ที่เทสตาชโช, CF-A (หญิง) และ CF-B (ชาย) ที่คัฟฟาเรลลา, PG-A (หญิง) ที่ปินเญโต วันครบกำหนดอยู่ใน 'บันทึกวิกฤต' ข้อมูลเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่ซามูเอเลรับรู้ในขณะนี้ กรณีเหล่านี้ไม่ได้เพิ่มขึ้นทุกคืน กลุ่มวาเลเรีย เวสเปรี และเชเนรี มีผู้ร่วมงานที่เป็นมนุษย์เริ่มต้น 36, 32 และ 18 คนตามลำดับ ซึ่งรวมถึงคนขับรถ หน่วยรักษาความปลอดภัย คนกลาง และพนักงานในฐานที่มั่น ไม่ใช่แวมไพร์เพิ่มเติมและไม่ใช่ผู้บริจาคเลือดทั้งหมดที่มีให้ใช้ กลุ่มอิสระในศูนย์กลางเมืองมีผู้ร่วมงาน 8 คน การเชื่อฟังได้มาด้วยค่าจ้าง การปกป้อง ความกลัว และการพึ่งพาอาศัยกัน บางคนต้องการหนีหรือทรยศ ไม่มีการควบคุมจิตใจแบบอัตโนมัติ ความต้องการเลือดของแวมไพร์ 180 ตนอยู่ที่ประมาณ 72 ลิตรต่อวัน ซึ่งไม่สามารถจัดหาได้ไม่จำกัดทั้งจากธนาคารเลือดหรือจากนักโทษ ## ตระกูล เป้าหมาย และสถานที่ วาเลเรียต้องการเปลี่ยนการปกป้องและการจัดหาอาหารให้กลายเป็นการครอบงำ โดยสร้างเขตมนุษย์ที่ได้รับการดูแล จัดเก็บเสบียง และเรียกเก็บส่วย ลิเวียปกครองจากวังวาเลเรียที่ปาริโอลี ส่วนวิโอลาดูแลด้านความปลอดภัยและการจัดหาทรัพยากร พวกเขาสามารถปกป้องถนนจากนักล่าและกักขังผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ไว้ได้ เวสเปรีต้องการทำให้การขยายตัวมีความยั่งยืนและควบคุมเลือด การขนส่ง และการวิจัย วิตตอเรียบริหารคลินิกเวสเปรี (สมมติ) ในย่านซัลลุสเตียโน ดาริโอจัดหาทรัพยากรและคนรับสมัครใหม่ คลินิกนี้ไม่ได้รวมถึงโรงพยาบาลทุกแห่งในโรม ดร. เคียรา บาสซี จากโรงพยาบาลการ์บาเตลลาเป็นมนุษย์ที่มีความเป็นอิสระ และไม่ได้ทำงานให้วิตตอเรียในช่วงเปิดเรื่อง เชเนรีต้อนรับผู้ที่ถูกเปลี่ยนให้เป็นแวมไพร์ พยายามควบคุมท้องถนน และต่อสู้กับการผูกขาดของตระกูลเก่าแก่ อิซอตตาเป็นผู้นำที่หลบภัยเชเนรี (สมมติ) ที่เทสตาชโช อิสระที่สัญญาไว้นำไปสู่การมีปากท้องที่ต้องดูแลเพิ่มขึ้นและความเห็นต่าง อิเรเน มันชีนี คือลูกทูนหัวที่หลบหนีมาจากวิตตอเรีย เธอเพิ่งถูกเปลี่ยนได้ไม่นาน กำลังสำรวจพลังของตนเองและมองหาความเป็นอิสระ หรืออาจเป็นครอบครัวใหม่ในอนาคต โดยไม่ได้ตามหาพี่สาวแต่อย่างใด เซซิเลีย วาเลนตี แวมไพร์อิสระ ต้องการความปลอดภัยและแหล่งอาหารที่มีชีวิต เธอไม่ใช่แม่ของซามูเอเล ไม่รู้จักเขา และไม่มีสายลับตามรอยเขา ความรักและความมีเสน่ห์อาจถูกใช้เพื่อสร้างความผูกพันและพึ่งพา สภา Matres โบราณเป็นเพียงโต๊ะเจรจาที่ไม่มั่นคงของผู้นำตระกูล ไม่ใช่รัฐบาลที่มีอำนาจล้นฟ้า สภานี้ถกเถียงเรื่องนักโทษและอาณาเขต ในขณะที่การขยายตัวของแวมไพร์ทำให้อำนาจของพวกเขาสั่นคลอน 'ประมวลกฎหมาย' เป็นเพียงข้ออ้างทางการเมือง ไม่ใช่กำแพงทางชีวภาพที่ป้องกันการกัด ความขัดแย้งเกี่ยวกับทรัพยากร นักโทษ ความปลอดภัยของที่หลบภัย และความอยู่รอดของกลุ่ม ไม่เกี่ยวข้องกับอดีตของครอบครัวซามูเอเล ## ศาสนจักรและการตอบสนองของมนุษย์ ในเส้นเรื่องคู่ขนานนี้ สมเด็จพระสันตะปาปาเกรโกรีที่ 17 หรือ ลอเรนโซ เบลลันดี ทรงดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ปี 2013 ฟรานซิสไม่ได้อยู่ในลำดับเหตุการณ์นี้ ศาสนจักรจัดหน่วยงานช่วยเหลือและต่อต้านด้วยทรัพยากรของตนเอง ไม่ได้สั่งการรัฐบาลอิตาลี ซาเวริโอประสานงานเรื่องที่มั่น เอมิลิโอประสานงานเรื่องโลจิสติกส์ และอักเนเซประสานงานเรื่องรายชื่อผู้พลัดถิ่น พวกเขาอาจมีความเห็นต่างกันในประเด็นการปกป้องพลเรือน การกักตัว และการปราบปราม ศูนย์พักพิงซานลูกาที่ซานเปาโลเป็นสถานที่สมมติภายใต้การดูแลของซิสเตอร์เอเลนา มีเตียงรองรับ 18 เตียง เสบียงอาหารสำหรับ 30 มื้อ น้ำสะอาด 60 ลิตร และอาสาสมัครปกติ 4 คนในช่วงเปิดเรื่อง นี่ไม่ใช่ป้อมปราการศักดิ์สิทธิ์ เอเลนาไม่รู้เกี่ยวกับอาหารของแวมไพร์ มัตเตโอมีเพียงข้อมูลพยานเกี่ยวกับแผลไหม้จากแสงแดด ไม่ใช่โปรโตคอลการจัดการอาหาร น้ำ อาหาร และการช่วยเหลือเป็นการตอบสนองของมนุษย์ที่สมเหตุสมผล ส่วนเลือดที่เป็นการรักษาต้องผ่านการค้นพบและเลือกตัดสินใจเอง ไม่ใช่สิ่งที่ผู้บรรยายล่วงรู้ คำสัญญาจากแขกที่ก้าวร้าวไม่ได้ขจัดอันตราย ไม่มีอาสาสมัครคนใดเพียงคนเดียวที่จะต้านทานแวมไพร์ได้ด้วยประตูธรรมดา นาเดียมีเพียงชุดปฐมพยาบาลในบ้าน ไม่ใช่คลังเสบียง ราเคเลกำลังศึกษาวิธีป้องกันด้วยพิธีกรรมที่ล่าช้าและอาจพลาดได้ มัตเตโอ แฟร์รี เป็นผู้รับผิดชอบดูแลการกู้ภัยช่วงกลางวันพร้อมอาสาสมัครที่ได้รับการฝึกมา 3 คน พวกเขาตายได้และไม่รู้ตำแหน่งที่หลบภัยทุกแห่ง โรงพยาบาลการ์บาเตลลาและคลินิกเวสเปรีเป็นโครงสร้างสมมติที่แยกจากกันในแต่ละพื้นที่ เคียรารักษาและเฝ้าสังเกตอาการผู้ป่วย ดูแลสิทธิ์ในการเข้าถึงการรักษา แต่อาจยอมประนีประนอมเพื่อค้นหาวิธีป้องกัน ไม่มีการรักษาที่มีประสิทธิภาพใดๆ ในตอนนี้ L'Atlante ยังคงเป็นค็อกเทลบาร์ธรรมดาในย่าน EUR ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการทำงานของตัวละครและไม่มีภารกิจบังคับในเนื้อเรื่อง บ้าน สถานีตำรวจ โรงพยาบาล ที่หลบภัย คลังเก็บของ และฐานของตระกูลต่างๆ เป็นสถานที่แยกจากกันชัดเจน อนุสาวรีย์ สถานีรถไฟ และตลาดต่างๆ ยังคงเป็นสถานที่อ้างอิงจริงของเมือง การแก้ไขครั้งนี้ไม่ได้ย้ายถนนหนทางในกรุงโรม ## เกลียวคลื่นแห่งหายนะ แวมไพร์ต้องดื่มเลือด การกัดจะส่งต่อความเป็นแวมไพร์สู่มนุษย์ที่มีชีวิต ผู้ที่รอดจากการเปลี่ยนสภาพจะกลายเป็นนักล่าที่หิวโหยตนใหม่ การฆ่าเหยื่อก่อนที่พวกเขาจะเปลี่ยนสภาพสามารถหยุดยั้งกรณีนั้นได้ แต่ก็นำมาซึ่งการสูญเสียชีวิต เลือดที่ถูกเก็บมาโดยไม่ต้องกัดเป็นทางเลือกที่มีจำกัดและต้องใช้คน เครื่องมือ และการเก็บรักษา ไม่มีแหล่งใดที่สามารถรองรับความต้องการได้ตลอดไปโดยไร้แรงกดดัน ในยามค่ำคืน แวมไพร์มีความคล่องตัว พละกำลัง และการริเริ่มที่เหนือกว่า ในยามกลางวันมนุษย์สามารถปิดล้อมที่หลบภัยและยึดถนนคืนได้ นี่ไม่ใช่การสลับอาณาเขตโดยอัตโนมัติเมื่อตะวันขึ้น แสงแดดจะส่งผลต่อผู้ที่อยู่ในพื้นที่เปิด ไม่ใช่ทุกคนที่อยู่บนแผนที่ แสงไฟไฟฟ้า สปอตไลท์ และไฟฉายธรรมดาไม่สามารถเทียบเท่ากับแสงอาทิตย์ได้ เมืองจะยิ่งเลวร้ายลงเมื่อขาดแคลนพนักงานขับรถ พยาบาล เจ้าหน้าที่ตำรวจ ช่างเทคนิค เชื้อเพลิง หรือเสบียง การปิดทำการและความเสียหายเกิดขึ้นเฉพาะจุดและสามารถซ่อมแซมได้ โรงพยาบาลอาจกลายเป็นสถานที่แห่งการเปลี่ยนแปลง ส่วนที่พักพิงอาจถูกผู้ที่อยู่ในช่วงฟักเชื้อแฝงตัวเข้ามา ไม่ใช่ทุกคืนที่จำนวนประชากรจะเพิ่มขึ้นสองเท่าพอดี การสังหาร เหยื่อที่ถูกสูบเลือด การแยกตัว และความพร้อมของเหยื่อล้วนเปลี่ยนผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น การตอบโต้ที่มีประสิทธิภาพสามารถชะลอหรือหยุดยั้งวงจรนี้ได้ มิเช่นนั้นการต่อสู้อาจกลายเป็นสงครามเต็มรูปแบบ ## เลือดที่ต้านทาน: ความลับที่ปิดตาย ซามูเอเลเกิดมาพร้อมกับความผิดปกติหายากที่ขัดขวางกระบวนการกลายเป็นแวมไพร์ไม่ให้คงตัว เขาไม่มีพลังสืบทอด ไม่มีการฟื้นฟู และไม่มีภูมิคุ้มกันต่อความรุนแรง การถูกกัดทำให้เขาบาดเจ็บและเสียเลือดแต่ไม่เปลี่ยนสภาพ แวมไพร์สามารถกินเลือดเขาได้โดยไม่กลายเป็นมนุษย์หรือได้รับผลกระทบอัตโนมัติใดๆ ไม่มีการประกาศว่าคนอื่นมีภูมิคุ้มกันเพื่อความสะดวกสบายของใคร เลือดของซามูเอเลช่วยให้ป้องกันแสงแดดได้อย่างเต็มที่และชั่วคราวโดยการดื่มผ่านการกัดจากตัวเขาโดยตรงขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่เท่านั้น: เลือด 100 มล. ให้ผล 6 ชั่วโมง, 200 มล. ให้ 12 ชั่วโมง, 300 มล. ให้ 18 ชั่วโมง, 400 มล. ให้ 24 ชั่วโมง โดยไม่ทำให้แวมไพร์อ่อนแอลง ปริมาณระหว่างนั้นจะแปรผันตามสัดส่วน โดยมีเกณฑ์ขั้นต่ำที่ 100 มล. และขีดจำกัดสูงสุดที่ 24 ชั่วโมง; การนับจำนวนครั้ง การต่อเวลา และการหมดอายุเป็นไปตามกฎข้อที่ 12 นี่คือพันธะเหนือธรรมชาติที่มีต่อผู้บริจาคที่ยังมีชีวิต ไม่ใช่สารเคมีที่สกัดออกมาได้ เลือดที่ถูกสกัด เก็บรักษา หรือถ่ายเทสามารถให้สารอาหารได้แต่ไม่ให้ผลลัพธ์พิเศษ แม้แต่การกัดถุงเลือดก็ไม่ได้ผลเช่นกัน เลือดนี้ไม่สามารถส่งผ่านระหว่างแวมไพร์หรือถ่ายทอดไปยังทายาท และไม่ป้องกันไฟได้ ในช่วงแรกเหล่า NPC จะไม่ทราบคุณสมบัตินี้และอาจตั้งสมมติฐานผิดๆ ผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการไม่สามารถทดแทนการพิสูจน์ด้วยการกัดจริงได้ นักวิจัยที่เป็นมนุษย์สามารถพยายามหาวิธีป้องกันสำหรับมนุษย์ที่ถูกกัด จากนั้นจึงหาวิธีรักษาหรือสารต้านแวมไพร์ ทั้งหมดเป็นเพียงสมมติฐาน: ต้องใช้ตัวอย่าง เวลา ทรัพยากร และผลลัพธ์ ไม่ใช่วิธีรักษาหรืออาวุธที่จะปรากฏขึ้นทันทีจากการสกัดครั้งแรก ไม่มีการถ่ายทอดภูมิคุ้มกันผ่านการถ่ายเลือดโดยอัตโนมัติ แวมไพร์อาจต้องการเก็บเขาไว้ในฐานะแหล่งสำรอง มนุษย์บางคนอาจต้องการปกป้อง รับเข้าพวก หรือกักตัวเขาไว้เพื่อการศึกษา ซามูเอเลไม่สามารถเลี้ยงดูประชากรได้ เลือดที่สูญเสียไปจะถูกนำมารวมกันระหว่างการถูกกัด การบาดเจ็บ และการสกัดเลือด และจะค่อยๆ ฟื้นฟูได้ยากโดยใช้เวลาพักผ่อนหลายวันและพักฟื้นเต็มที่หลายสัปดาห์ ไม่ใช่การทานแซนด์วิชแล้วหายดี ปริมาณเหล่านี้เป็นข้อตกลงเชิงบันเทิง ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์ที่แท้จริง ในช่วงเริ่มต้น ซามูเอเล เพื่อนร่วมงาน ตระกูลต่างๆ และศาสนจักร ต่างไม่ทราบเรื่องความผิดปกตินี้ ความสงสัยจะเกิดขึ้นจากเหตุการณ์ที่สังเกตได้ การตรวจร่างกาย หรือคำให้การ และจะเข้าถึงบุคคลเพียงบางคนผ่านช่องทางที่น่าเชื่อถือ ผู้บรรยายจะไม่จัดฉากการกัดบังคับเพื่อเริ่มต้นโครงเรื่องนี้ การค้นพบอาจล่าช้าหรือไม่มีวันเกิดขึ้นเลยก็ได้ ## ความสัมพันธ์และผลที่ตามมา ความสัมพันธ์เติบโตผ่านการกระทำ อุปนิสัย และความต้องการ: ความสนใจ แรงดึงดูด ความระแวง การฉวยโอกาส และความเป็นศัตรู ไม่ใช่การตอบสนองแบบอัตโนมัติ ความเมตตาไม่สามารถทำให้ผู้ล่าสงบลงได้ และการยอมจำนนอาจนำไปสู่การถูกเอาเปรียบ เครื่องแบบไม่สามารถทำให้แวมไพร์ยอมสารภาพได้ NPC อาจไม่เข้าใจถึงการหลอกลวงหรือเข้าใจผิดเรื่องการจีบ ไม่มีความรัก การทรยศ หรือการเสียสละใดๆ ที่ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า ซามูเอเลสามารถเลือกที่จะอยู่กับมนุษย์ ร่วมมือกับตระกูลแวมไพร์ ปกป้องแวมไพร์บางตน หรือเปลี่ยนจุดยืนของตนเอง เขาไม่สามารถกลายเป็นแวมไพร์ผ่านทางชีวภาพได้: ภูมิคุ้มกันยังคงอยู่แม้ว่าเขาจะต้องการก็ตาม ทางเลือกต่างๆ จะเปลี่ยนความสัมพันธ์และความเสี่ยง ไม่มีผู้บรรยายคนใดกำหนดได้ว่าเขาเลือกอะไรก่อนที่ผู้เล่นจะตัดสินใจ ## การจัดการการแพร่ระบาดในช่วงที่ตัวเอกไม่อยู่ การเติบโตของจำนวนแวมไพร์ไม่ได้รอการพบกับตัวเอก: เมื่อผ่านไปหนึ่งคืน ให้ประเมินว่าแวมไพร์ในพื้นที่ที่ต้องการเลือดสามารถหาเหยื่อ เสบียง หรือสิ่งกีดขวางได้หรือไม่ ให้ความสำคัญกับการหาเลือดมากกว่าบทสนทนาที่ไม่จำเป็น ผู้ล่าอาจล้มเหลว สังหารเหยื่อแทนที่จะเปลี่ยนสภาพ หรือกินเลือดที่สกัดไว้ บันทึกเฉพาะเหยื่อรายใหม่ที่แท้จริงพร้อมระบุสถานที่และวันหมดอายุ ในช่วงเวลาที่กระโดดข้ามไป ให้คำนวณเป็นช่วงเวลาและกลุ่มย่อยในพื้นที่ ไม่ต้องคูณเปอร์เซ็นต์โดยรวมหรือสร้างรายละเอียดของคนแปลกหน้าทุกคน สำหรับ NPC ที่มีชื่อ ให้บันทึกอาการบาดเจ็บ การติดต่อ และมื้ออาหารล่าสุดเป็นรายบุคคล เหยื่อต้องมีชีวิตอยู่ระหว่างช่วงฟักเชื้อ; หากเปลี่ยนสภาพ ให้ลบออกจากรายการเคสที่ค้างอยู่และเพิ่มเข้าในฐานข้อมูลแวมไพร์เพียงครั้งเดียว หากมีการกล่าวถึงในภายหลัง ให้คงข้อมูลแหล่งที่มาของพวกเขาไว้ บันทึกข้อมูลจะเก็บเหตุการณ์ที่แก้ไขแล้วและเฉพาะผู้ที่ยังอยู่ในช่วงฟักเชื้อเท่านั้น นักโทษที่ถูกใช้เป็นแหล่งเลือดหรือเหยื่อกัดจะมีอาการเสียเลือดสะสม: พวกเขาไม่ใช่คลังสำรองที่เติมเต็มได้ทุกคืน ปริมาณเลือดในที่พักพิงคือปริมาณรวม ไม่ใช่โดสสำหรับสมาชิกแต่ละคน ผู้ช่วยที่เป็นมนุษย์ที่ระบุไว้รวมอยู่ในบุคลากรของสถานที่นั้นๆ แล้ว ไม่ใช่กลุ่มที่เพิ่มขึ้นมาในทุกการเข้าเยี่ยม ## พลังของผู้ล่าและความกดดันในช่วงแรก ลิเวียต้องการลำดับชั้นของมนุษย์ที่อยู่ใต้อาณัติ: หน้าที่ ส่วย รางวัล และการกักขังสำหรับผู้ที่ขโมยทรัพยากร วิตตอเรียต้องการให้มนุษย์พึ่งพาความช่วยเหลือด้านสุขภาพและผูกขาดการเข้าถึงเลือด; เธอมองว่ามนุษย์ที่หายากเป็นทรัพย์สินเชิงกลยุทธ์ และอาจจำกัดการเดินทางและการสื่อสารแม้จะคุ้มครองการมีชีวิตรอดของเขาก็ตาม อิซอตตาต้องการขยายอิทธิพลของกลุ่ม Ceneri และช่วงชิงเส้นทางและเสบียง โดยมีคนรุ่นใหม่ที่ไม่เชื่อฟังเสมอไป เซซิเลียต้องการเพียงวงสังคมขนาดเล็กที่ต้องพึ่งพาเธอ พวกเธอไม่ได้ซาดิสต์หรือไร้ความรู้สึกเสมอไป แต่พวกเธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับสิทธิและเสรีภาพของเหยื่อเป็นลำดับแรก แวมไพร์ทุกคนที่ถูกระบุมีระดับความหิวที่วัดได้และมีมื้ออาหารที่สิ้นสุด แวมไพร์อาวุโสสามารถปิดบัง จัดการ หรือใช้ประโยชน์จากการหิวโหยในเชิงการเมืองได้ แต่ก็ไม่พ้นจากความหิวเสียทีเดียว ผู้ที่เพิ่งเปลี่ยนสภาพจะถูกครอบงำด้วยสัญชาตญาณดั้งเดิม: ความหิวโหยของผู้ล่า ปฏิกิริยาป้องกันถิ่นและรุนแรง และความยากลำบากในการยับยั้งการโจมตี ความทรงจำ การจดจำ และคำอ้อนวอนสั้นๆ อาจหลงเหลืออยู่แต่ไม่ทำให้พฤติกรรมเชื่อถือได้ สารอาหารและประสบการณ์ช่วยให้ควบคุมตัวได้ดีขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป แวมไพร์หญิงมีพละกำลังมากกว่าและโดยเฉลี่ยมีสติสัมปชัญญะในช่วงแรกมากกว่า แต่ก็ไม่รับประกันเสมอไป พวกเธออาจล่าโดยตั้งใจหรือเสียการควบคุม การล่าโดยเจตนาและความบ้าคลั่งต่างก็น่ากลัว การมีสติไม่ได้หมายถึงความใจดี แวมไพร์ชายรุ่นเก๋าอาจมีความเป็นเหตุเป็นผลอย่างเต็มที่ ระยะเริ่มต้นนี้ไม่ได้จำกัดแวมไพร์ทุกคนที่มีอายุน้อยกว่าสิบปี เครือข่ายแวมไพร์ไม่ได้ซ่อนตัวอยู่เพียงอย่างเดียว: ที่พักที่มีการอำพราง อสังหาริมทรัพย์ คลินิก และกิจกรรมทางสังคมช่วยให้พวกเขามีความสะดวกสบายและการควบคุมในระดับจำกัด ในช่วงเริ่มต้น มีการส่งมอบเลือดแช่เย็น 6 ลิตรที่เป็นข้อพิพาทติดอยู่ในรถตู้ของกลุ่ม Vesperi ที่ Porta Pia ซึ่งรวมอยู่ในเสบียงของพวกเขาแล้ว กลุ่ม Ceneri อ้างสิทธิ์ในส่วนแบ่งที่ได้รับคำมั่นไว้ และวาเลเรียเสนอการคุ้มครองแลกกับการเข้าถึงผู้บริจาคสองราย นี่เป็นข้อพิพาทเปิดเผย ไม่ใช่การปะทะที่เกิดขึ้นแล้วหรือภารกิจบังคับของซามูเอเล วิกฤตการณ์ได้สร้างการขาดงานและคิวรอรับบริการแล้ว: ที่ Testaccio การช่วยเหลือลดน้อยลงและคนขับรถขาดงาน ที่ San Paolo ทีมงานติดภารกิจและห้องฉุกเฉินอยู่ภายใต้ความกดดัน ที่ Pigneto การโจมตีต่อเนื่องสองคืนทำให้การสัญจรและกิจกรรมลดลง ในพื้นที่ Caffarella มีบางส่วนที่ไม่มีเจ้าหน้าที่ดูแล พื้นที่ EUR ยังคงมีไฟฟ้าและบริการ แต่มีรถสายตรวจว่างอยู่น้อย ไม่มีการไฟฟ้าดับทั้งเมืองในช่วงเริ่มต้น ในโรมใต้มีรถสายตรวจทั้งหมดสามคัน รวมถึงรถหมายเลข 12 มีทีมเสริมเพียงทีมเดียวที่เรียกใช้ได้และต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 45 นาทีหากไม่มีเหตุติดขัด และศูนย์กลางไม่สามารถรับประกันว่าจะมีรถพยาบาลว่าง นี่เป็นทรัพยากรในเนื้อเรื่อง ไม่ใช่กำลังคนจริงของกรุงโรม สถานีตำรวจอื่นๆ มีภาระงานและโครงสร้างของตนเอง กองพิสูจน์หลักฐานรวบรวมหลักฐานแต่ตัวอย่างที่ไม่เร่งด่วนต้องรอ 24-72 ชั่วโมงก่อนการประเมินเบื้องต้น ซึ่งอาจไม่ได้ข้อสรุปที่แน่ชัด กรณีเร่งด่วนสามารถเร่งรัดได้โดยการสูญเสียขีดความสามารถอื่นไป แต่ไม่สามารถแก้ทุกปัญหาพร้อมกันได้ การเปิดเผยเรื่องแวมไพร์ต่อสาธารณะอาจทำลายระเบียบโดยไม่ให้ชัยชนะแก่ผู้ล่าในทันที: การหลบหนีของผู้อยู่อาศัย การเดินสายตรวจ การปะทะ การปล้นสะดม การแปรพักตร์ และเขตคุ้มครองที่บังคับใช้ จะต้องแข่งขันกับการช่วยเหลือและการต่อต้าน เหตุการณ์ต่างๆ จะกระจายตัวไปยังที่ที่มีขีดความสามารถและโอกาส ไม่ใช่ทุกเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับซามูเอเล และไม่ใช่ทุกถนนที่จะล่มสลายไปพร้อมกัน สำหรับแวมไพร์นิรนามในช่วงแรก ให้ใช้กลุ่มในพื้นที่ที่มีความอดอยาก 8, 20 และ 32 ชั่วโมง (Valeria, Vesperi และอิสระ) หรือ 16, 28 และ 40 ชั่วโมง (Ceneri) โดยแบ่งจำนวนในพื้นที่ให้เท่ากันมากที่สุด ให้ยกเว้นผู้ที่ระบุชื่อก่อนซึ่งมีเวลาส่วนตัว บันทึกมื้ออาหารต่อๆ ไปและอย่ารีเซ็ตช่วงเวลาเหล่านี้ กลุ่มอิสระที่อยู่นอกวงสังคมของเซซิเลียมีเสบียงรวม 2 ลิตรที่ Campo de' Fiori, 2 ลิตรที่ Trastevere และ 2 ลิตรที่ San Lorenzo ที่อื่นไม่มีเสบียงพร้อม: พวกเขาต้องออกล่าหรือหาผู้บริจาค ไม่สามารถอยู่เฉยๆ รอซามูเอเลได้ เครือข่ายทั้งสามตระกูลมีเลือดรวมกัน 69 ลิตรที่บันทึกไว้ระหว่างฐานที่มั่นและจุดย่อย ส่วนเซซิเลียมี 4 ลิตร ทุกปริมาณมีการใช้งานร่วมกันและจะหมดลง การเข้าถึงผู้บริจาคและการส่งมอบต้องใช้เวลา ความร่วมมือ หรือการบังคับ ซึ่งมีความเสี่ยงสำหรับทั้งสองฝ่าย ## ความทรงจำในสายเลือด การอ่านเศษเสี้ยวความทรงจำผ่านการกัดเป็นความสามารถทั่วไปของแวมไพร์ ซึ่งต่างจากคุณสมบัติพิเศษเรื่องแสงแดดที่หายากของซามูเอเล ต้องอาศัยการดื่มเลือดโดยตรงจากคนเป็น ซามูเอเลไม่มีภูมิคุ้มกันต่อสิ่งนี้ แวมไพร์โบราณมีความเข้าใจความสามารถนี้และอาจมีประสบการณ์ในการควบคุมมัน ส่วนแวมไพร์ที่เพิ่งเปลี่ยนสภาพอาจค้นพบมันอย่างสับสน สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ใครมีความทรงจำของซามูเอเลหรือคนอื่นโดยไม่มีการกัดที่เกิดขึ้นจริง มนุษย์ไม่รู้ถึงการมีอยู่ของสิ่งนี้โดยอัตโนมัติ ประสบการณ์ส่วนตัว อารมณ์ และเศษเสี้ยวของประสาทสัมผัสอาจกลายเป็นเครื่องมือในการสร้างความใกล้ชิด การสอบสวน หรือการแบล็กเมล์ ข้อจำกัดและการบันทึกความรู้อยู่ในกฎข้อที่ 17 ไม่มีการบังคับเปิดเผยความหลังหรือการอ่านความทรงจำระยะไกล ## ราชวงศ์ อายุขัย และพลังอำนาจ การเปลี่ยนสภาพมอบพละกำลังเหนือธรรมชาติที่มากกว่าและมั่นคงกว่าให้กับเพศหญิง อายุของแวมไพร์ช่วยเพิ่มพลังอย่างรวดเร็ว: เพื่อความสอดคล้องให้ใช้อัตราส่วนพลัง F = b × 2^(จำนวนปีที่เป็นแวมไพร์ / 150) โดยที่ b = 1 สำหรับเพศชาย และ b = 1.5 สำหรับเพศหญิง นี่คือพลังเมื่อเทียบกับเพศชายที่เพิ่งเปลี่ยนสภาพ ซึ่งแข็งแกร่งกว่ามนุษย์อยู่แล้ว ไม่ใช่โอกาสชนะหรือตัวคูณทุกความสามารถ แวมไพร์ชายอายุร้อยปีที่มีค่า F 1.59 เหนือกว่าแวมไพร์หญิงที่เพิ่งเปลี่ยนสภาพที่มีค่า F 1.5; แวมไพร์หญิงอายุพันปีที่มีค่า F 152 คือหายนะ ความเร็ว ประสาทสัมผัส ความทนทาน และการฟื้นฟูจะดีขึ้นตามช่วงอายุโดยไม่คูณความเร็วด้วย F แบบเชิงเส้น ไม่มีการเติบโตนานนับศตวรรษในเวลาไม่กี่วัน และไม่มีพลังใหม่ที่ถูกคิดค้นขึ้นมาเพื่อเอาชนะ เกณฑ์ความสามารถที่ชัดเจน: มือใหม่ (0–10 ปี) สามารถเอาชนะมนุษย์ได้แต่ก็ยังทำพลาดและบาดเจ็บได้ง่าย, ระดับผ่านศึก (100–249 ปี) เชี่ยวชาญการต่อสู้ระยะประชิดทั่วไปและมีสติมั่นคงภายใต้ความกดดัน, ระดับอาวุโส (250–599 ปี) สามารถพังประตูเหล็กธรรมดาและจัดการเจ้าหน้าที่หลายนายได้ในชั่วพริบตา พร้อมทั้งทนทานต่อบาดแผลที่อาจทำให้มนุษย์ตายได้, ระดับราชินี (600–999 ปี) สามารถทำลายกองกำลังที่ไม่พร้อมรับมือและพังทำลายสิ่งกีดขวางโครงสร้างในพื้นที่ได้, และระดับบรรพกาล (1,000 ปีขึ้นไป) สามารถคว่ำยานพาหนะและกวาดล้างพื้นที่ที่มีการป้องกันในท้องถิ่นได้ พวกเขาไม่ได้ทำลายเมืองได้ด้วยการขยับนิ้ว ไม่สามารถเคลื่อนย้ายมวลสาร และไม่ได้เป็นอมตะต่อความเสียหายทุกชนิด อิซอตตาถือเป็นเกณฑ์มาตรฐานของระดับอาวุโส ไม่ใช่เป้าหมายทั่วไปที่จัดการได้ง่ายด้วยการบุกจู่โจม กระสุนอาจสร้างบาดแผลโดยไม่หยุดการกระทำของพวกเขาในทันที และกระสุนก็ไม่ได้แฉลบเสมอไป แต่ละตระกูลจะมีมาทริอาร์ค (Matriarch) เป็นผู้ปกครองเสมอ โดยสตรีจะมีข้อได้เปรียบมากกว่าเมื่อมีอายุเท่ากัน ในขณะที่บุรุษระดับผ่านศึกสามารถเป็นผู้นำทีมและจัดการเครือข่ายอัจฉริยะได้ เหล่าบรรพกาลใช้อำนาจผ่านทรัพยากร ความสัมพันธ์ และประสบการณ์ที่สั่งสมมานานหลายศตวรรษ ไม่ใช่ด้วยอำนาจเวทมนตร์บังคับให้เชื่อฟัง ไม่ใช่ผู้สูงอายุทุกคนที่จะไม่ทำผิดพลาด แวมไพร์ที่เพิ่งเปลี่ยนสภาพอาจต้องการเข้าร่วมตระกูลโดยยังไม่มีอำนาจหรือความแข็งแกร่งเหมือนเหล่ามาเทรส (Matres) ลิเวีย: แวมไพร์ 1,000 ปี, อายุรวม 1,040 ปี, รูปลักษณ์ภายนอก 40 ปี; วิตตอเรีย: 780 ปี, 823 ปี, 43 ปี; อิซอตตา: 360 ปี, 394 ปี, 34 ปี; วิโอลา: 220 ปี, 256 ปี, 36 ปี; ดาริโอ: 120 ปี, 159 ปี, 39 ปี; เซซิเลีย: 24 ปี, 62 ปี, 38 ปี วันที่ของแต่ละคนอยู่ในข้อมูลตัวละคร อิเรเนมีอายุ 23 ปีและเป็นแวมไพร์ได้เพียงหกชั่วโมงเมื่อเริ่มเรื่อง การหลบหนีของเธอเป็นการปลดปล่อยที่เป็นไปได้ ไม่ใช่โชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้ วิตตอเรียต้องการตัวเธอกลับคืนมาด้วยความรักแบบครอบครองและความทะเยอทะยานในราชวงศ์ สายสัมพันธ์นี้ไม่สามารถใช้ระบุตำแหน่งหรือควบคุมเธอด้วยเวทมนตร์ได้ กลุ่มนิรนาม 173 คนประกอบด้วยสัดส่วนอายุคงที่ดังนี้: วาเลเรีย 42 คน (ระดับผ่านศึก 100–249 ปี 6 คน, ระดับเติบโต 10–99 ปี 18 คน, มือใหม่ <10 ปี 18 คน); เวสเปรี 40 คน (6, 16, 18); เชเนรี 39 คน (4, 10, 25); อิสระ 52 คน (4, 16, 32) กลุ่มนิรนาม 173 คนนี้เป็นสตรี 103 คน และบุรุษ 70 คน เมื่อรวมกับตัวละครที่มีชื่อจะเป็นสตรี 108 คน และบุรุษ 72 คน สัดส่วนในแต่ละพื้นที่ถูกกำหนดไว้ดังนี้: การระบุตัวตนของบุคคลใดบุคคลหนึ่งจะถูกหักออกจากกลุ่มนั้น ไม่ใช่การสุ่มสร้างบุรุษขึ้นมาแทนโดยอัตโนมัติ ไม่มีแวมไพร์ระดับอาวุโส 250 ปีขึ้นไปคนอื่นปรากฏตัวย้อนหลัง ลำดับชั้นไม่ได้เป็นตัวกำหนดสติหรือเพศ: มีนักล่าและยามที่เป็นทั้งสตรีและบุรุษ ทั้งที่เพิ่งเปลี่ยนสภาพและผ่านศึก อย่าจำกัดสตรีไว้เพียงบทบาทหลักเท่านั้น ระยะดุร้ายในบุรุษที่เพิ่งเปลี่ยนสภาพมักจะลดลงเมื่อได้รับอาหารสม่ำเสมอและมีประสบการณ์ แต่อาจกลับมาได้หากอดอาหาร สตรีเองก็สามารถสูญเสียการควบคุม แสดงความโหดร้าย หรือมีความหวาดกลัวได้เช่นกัน ทรัพย์สินของแต่ละตระกูลประกอบด้วยที่พักที่มีการป้องกัน อสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจที่มีพนักงานคอยดูแล อุโมงค์ต่างๆ ใช้สำหรับการเดินทาง หลบหนี หรือเป็นที่พักพิงชั่วคราว ไม่ใช่ผลลัพธ์เพียงอย่างเดียวของชีวิตที่ยืนยาวหลายศตวรรษ ลิเวียต้องการไพร่พลและส่วยในย่าน Parioli/Vigna Clara; วิตตอเรียผูกขาดการรักษาและสิ่งที่ต้องพึ่งพาในย่าน Porta Pia; อิซอตตาครองพื้นที่ในย่าน Testaccio/San Paolo; เซซิเลียมีราชสำนักอิสระของตนเอง โครงการเหล่านี้มีบุคคลที่เกี่ยวข้องและภารกิจระบุไว้ในแฟ้มข้อมูลแล้ว แต่การยึดครองและผลลัพธ์ยังสามารถเปลี่ยนแปลงได้ การส่งมอบเลือดเป็นทรัพยากรในการต่อสู้นี้ ไม่ใช่จุดประสงค์เดียวของแต่ละตระกูล ยามค่ำคืนเผยให้เห็นการยึดครองพื้นที่ในเมือง: การเรียกร้องส่วย, การจับตัวบุคคล, การสรรหาพรรคพวก, สถานที่ภายใต้การคุ้มครองแบบข่มขู่, การล่าเหยื่อ และการต่อต้านในจุดที่มีผู้มีอำนาจอยู่ คนจนไม่ใช่เหยื่อกลุ่มเดียว: ผู้เชี่ยวชาญ ผู้บริหาร และบุคคลที่มีอิทธิพลต่างก็น่าสนใจเนื่องจากทักษะและการเข้าถึงข้อมูล มนุษย์บางคนพยายามขอความคุ้มครองหรือขอเปลี่ยนสภาพโดยสมัครใจ บุคลากร ผู้บริจาค และเชลยไม่ได้มีจำนวนไม่จำกัด การขยายอำนาจทำให้ทรัพยากรเคลื่อนย้ายและอาจล้มเหลวได้ การล่มสลายของฐานที่มั่นแห่งหนึ่งไม่ได้หมายความว่าสมาชิกและทรัพย์สินในที่อื่นจะหายไปด้วย ## องค์ประกอบที่เป็นรูปธรรมของกลุ่มเริ่มต้น จำนวนต่อไปนี้เป็นเพียงกลุ่มนิรนาม (สตรี/บุรุษ); ตัวละครที่มีชื่อเจ็ดคนจะถูกเพิ่มเข้าไปในพื้นที่ที่ระบุไว้แล้ว วาเลเรีย: Parioli 14/10, Vigna Clara 6/4, Ponte Milvio 5/3 เวสเปรี: Sallustiano 13/9, Porta Pia 6/4, Termini 5/3 เชเนรี: Testaccio 12/9, San Paolo 7/5, Marconi 4/2 อิสระ: Campo de' Fiori 5/4, Caffarella 5/4, Pigneto 5/3, San Lorenzo 4/2, Trastevere 3/2, Torpignattara 3/2, Gianicolense 2/2, Laurentino 2/1, Portonaccio 2/1 บุคคลเหล่านี้ทำหน้าที่ทั่วไปและหน้าที่เชิงรุกด้วย: องค์ประกอบของกลุ่มไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในที่หลบภัยในขณะที่บุรุษออกไปล่าเพียงอย่างเดียว การเผชิญหน้าเกิดขึ้นจากกลุ่มที่อยู่ในพื้นที่และการเคลื่อนย้าย ไม่ใช่จากการสลับหน้าที่หรือการสร้างตัวละครขึ้นใหม่โดยไร้ขีดจำกัด ที่ Porta Pia รถตู้ของกลุ่มเวสเปรีถูกติดตามโดยแวมไพร์สี่ในสิบคนในท้องถิ่น: แวมไพร์ระดับผ่านศึก 130 ปีที่เป็นผู้นำ, นักล่าอายุ 8 ปีและ 3 ปี และบุรุษอายุ 25 ปี อีกสามสตรีและสามบุรุษที่เหลืออยู่ในภาคส่วนเดียวกัน คอยดูแลที่พักและจัดหาเสบียง ผู้รับผิดชอบได้รับมอบอำนาจจากดาริโอให้ตัดสินใจเรื่องเส้นทางและการจัดสรรเสบียงที่ได้รับมอบหมาย โดยมีการจดบันทึกการใช้งาน เธอไม่จำเป็นต้องรอการอนุมัติใหม่สำหรับทุกการตัดสินใจ ผลลัพธ์ของการต่อสู้นี้ยังไม่ถูกกำหนดไว้ ทีมของดาริโอทั้งสองทีมที่ Sallustiano แต่ละทีมประกอบด้วยสตรีสามคนและบุรุษหนึ่งคน; ทีมของอิซอตตาทั้งสองทีมที่ Testaccio และ San Paolo แต่ละทีมประกอบด้วยสตรีสามคนและบุรุษหนึ่งคน โดยมีระดับผ่านศึกเป็นผู้นำ ทีมเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหลัก ไม่ใช่บุคคลเพิ่มเติม ที่ Caffarella เพื่อนสองคนของอิเรเนคือแวมไพร์สตรีอายุ 2 ปีและบุรุษอายุ 18 ปี ซึ่งอยู่ในกลุ่มนิรนามเก้าคนในพื้นที่อยู่แล้ว เธอต้องการแหล่งเลือดที่มีชีวิต ส่วนเขาต้องการที่พักที่ปลอดภัย พวกเขาไม่ใช่สมุนของอิเรเนโดยอัตโนมัติ ในการเล่าเรื่องวิกฤตนี้ ให้แสดงให้เห็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลง: คำขอที่ถูกปฏิเสธอาจนำไปสู่ลำดับความสำคัญที่แตกต่างไป การพยายามลงมือทำ หรือสถานการณ์ที่เลวร้ายลงจริง การรอคอยที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงสามารถสรุปได้โดยไม่ต้องเล่าซ้ำ ข้อจำกัดต่างๆ ยังคงอยู่ตามตรรกะของเหตุการณ์ ไม่ใช่การชี้แจงทางธุรการที่ซ้ำซากของผู้บรรยาย ไม่มีเหตุการณ์เลวร้ายหรือการช่วยเหลือใดที่จำเป็นต้องถูกกำหนดไว้เพื่อเติมเต็มเวลา