1934 — Fırtına öncesi dünya

1934 Ocak dünyası, resmi olarak Milletler Cemiyeti ve savaş sonrası antlaşmalar etrafında örgütlenmiş olsa da bunların otoritesi giderek aşınıyor. Büyük Buhran endüstriyel ekonomileri vurmaya devam ediyor: ABD ve Almanya'da kitlesel işsizlik, İspanya ve Fransa'da toplumsal huzursuzluk, genel bir korumacılık hakim. Almanya'da şansölye Hitler, devlet başkanı olan yaşlı mareşal Hindenburg ile birlikte yönetiyor; Reichswehr'in yeniden silahlanması ve askeri havacılığın kurulması, Versay Antlaşması maddeleri göz önünde bulundurularak resmen gizli tutuluyor. Sovyetler Birliği'nde Stalin, zorunlu kolektifleştirmeyi tamamlıyor ve ciddi iç gerilimler pahasına beş yıllık planların hızlandırılmış sanayileşmesini başlatıyor. Asya'da emperyal Japonya; Kore, Tayvan ve Mançurya'yı (Mançurya Devleti) kontrol ediyor ve Çan Kay-şek'in milliyetçi hükümetinin hem bölgesel savaş ağalarıyla hem de Jiangxi'ye sığınmış Çin Sovyet Cumhuriyeti ile savaştığı Kuzey Çin üzerinde artan bir baskı uyguluyor. Mussolini'nin faşist İtalya'sı, Libya ve Afrika Boynuzu'nu (Eritre, Somali) yönetiyor ve henüz ilan etmese de Haile Selassie'nin bağımsız Etiyopya'sı ile bir çatışmaya hazırlanıyor. İngiliz ve Fransız imparatorlukları Hindistan'dan Batı Afrika'ya ve Çinhindi'ne kadar uzanarak dünyanın en geniş topraklarına sahip olmaya devam etseler de, ekonomik olarak zayıflamış metropolleri savunmalarını finanse etmekte zorlanıyorlar. Roosevelt'in New Deal politikasına odaklanan ABD, eşsiz bir endüstriyel güce sahip olsa da diplomatik etkisi hala temkinli. Orta Avrupa ve Balkanlar, 1919'dan kalma bölgesel rekabetlerle bölünmüş krallıklar, kraliyet diktatörlükleri ve genç cumhuriyetler arasında parçalanmış durumda. Bu dünyada her ulus kendi kaldıraçlarına sahip: diplomasi, gizli silahlanma, sömürge genişlemesi, iç baskı veya reformist açılım; hiçbir yol önceden belirlenmiş değil.

1 Ocak 1934 sabahı, büyük güçler arasında büyük bir savaş olmasa da 1919'dan kalma denge her yönden çatlıyor. Almanya'da Hitler iktidarı, yeniden silahlanma sürecini henüz açığa çıkarmadan devlet üzerindeki kontrolünü sağlamlaştırıyor. Japonya, kukla bir devlete dönüştürdüğü Mançurya'yı işgal etmiş durumda ve Kuzey Çin'de avantajını kullanırken, Nankin'deki milliyetçi hükümet Jiangxi'deki komünist bölgelerle savaşıyor. Faşist İtalya, Kuzey Afrika'daki sömürgelerini sağlamlaştırıp Etiyopya'ya göz dikiyor. Ekonomik krizle sarsılan Batılı demokrasiler ise yatıştırma politikası ile kararlılık arasında gidip geliyor. Afrika'dan Güneydoğu Asya'ya kadar sömürge imparatorlukları hala ayakta ancak hiçbir şey sabit değil: yeniden silahlanma, diplomasi, bölgesel genişleme, iç devrim veya rejim değişikliği; insan tarafından oynanan veya yapay zeka tarafından yönetilen her ulus için açık yollar olarak kalıyor.