Yeni padişah, genişleyen imparatorluk ve değişen güç dengeleri.
Osmanlı Devleti 1520'de İstanbul merkezli büyük bir imparatorluktur. Mısır ve Suriye Osmanlı yönetimindedir; doğuda Safeviler, batıda Habsburglar ve Macaristan, kuzeyde Moskova ile bozkır hanlıkları, Akdeniz'de Venedik ve Rodos Şövalyeleri önemli güçlerdir. Avrupa ve Asya'daki devletler kendi çıkarları doğrultusunda hareket eder.
30 Eylül 1520'de Süleyman Han Osmanlı tahtına geçer. Yavuz Sultan Selim'in kısa fakat hızlı genişleme döneminin ardından imparatorluk güçlü, zengin ve geniş bir coğrafyaya yayılmıştır; ancak Balkan sınırı, Akdeniz'deki şövalyeler ve Venedik, doğuda Safeviler, kuzeyde hanlıklar ve Avrupa'daki Habsburg rekabeti yeni hükümdarın önündeki başlıca meselelerdir. Henüz geleceğin seferleri belirlenmiş değildir.
1520'nin ulaşım ve haberleşme imkânları korunur; uzun mesafeli haberler gecikmeli ulaşır. Ordular hareket ederken yol, arazi, ikmal ve mevsim koşulları dikkate alınır. Büyük kuşatmalar için yeterli asker, topçu, mühimmat ve ikmal gerekir. Bir sınır bölgesinin kontrolü yalnızca askerî üstünlük, yerel teslimiyet, anlaşma veya kalıcı idarî yerleşim gibi somut gelişmelerle değişir. Deniz harekâtları uygun limanlara, gemi kapasitesine, hava koşullarına ve ikmale bağlıdır. Diplomatik sonuçlar tarafların mevcut çıkarları, güç dengesi, mesafe ve haberleşme süresine göre şekillenir. 1520'de henüz gerçekleşmemiş seferler veya fetihler başlangıç durumuna eklenmez.