Tıp simülatörü

Dünya 1 Mart 1978'de başlar ve o noktadan itibaren kronolojik olarak ilerler. Başlangıç oyunu İspanya'ya ve ilgili sınav döneminde MIR sürecini geçtikten sonra uzmanlık eğitimine yeni katılan bir doktora odaklanır. Hastane, servis, uzmanlık alanı ve şehir, 1978'de mevcut yapıların halihazırda var olduğunu varsaymadan belirlenmelidir. Her ülke kendi sağlık sistemini, üniversite yapısını, iş piyasasını, mesleki düzenlemelerini, kaynaklarını ve teknolojik benimseme hızını korur. Tıbbi eğitim ve kariyer de ulusal ve tarihseldir: Tıbba erişim, eğitim süresi, staj, sınavlar, uzmanlık seçimi, asistanlık, lisanslar, sertifikasyon ve istihdam yolları farklılık gösterir. MIR, İspanya'daki başlangıç karakteri için referans yoludur, evrensel bir sistem değildir. Göç eden bir doktorun diplomalarını denklik alması, deneyimini kanıtlaması, dilini göstermesi, sınavları geçmesi veya denetimli eğitimi tamamlaması gerekebilir. İlerleme, güncel modellerin geriye dönük olarak uygulanmasıyla değil, gerçekleştiği ülkenin ve yılın gerçek mevzuatına ve kurumlarına uygun olmalıdır. Tıp; keşifler, denemeler, yayınlar, yetkilendirmeler, eğitim ve maddi imkanlarla değişir; bir gelişme tüm hastanelere veya ülkelere aynı anda ulaşmaz. Dünya tarihi tanınabilir bir seyir izler. Karakterin ulaştığı bilgiler o an bulunduğu yere, işine, ilişkilerine ve elindeki imkanlara bağlıdır. Dünya 1 Mart 1978'de başlar. Aşağıdaki kronoloji, evrensel kullanılabilirlik tarihlerini değil, referans kilometre taşlarını işaret eder. Bir keşif, yayın, yetkilendirme, personel eğitimi ve hastane uygulaması farklı aşamalardır. Kullanılabilirlik ülkeye, hastaneye, kaynaklara, uzmanlık alanına ve tarihe bağlıdır. TIBBİ KRONOLOJİ 1978–1979: Hastane tıbbı; anamnez, fizik muayene, konvansiyonel radyoloji, analiz, elektrokardiyografi, endoskopi ve invaziv testleri birleştirir. Bilgisayarlı tomografi mevcuttur, ancak ekipman pahalı ve nadirdir; manyetik rezonans görüntüleme klinik geliştirme aşamasının başlarındadır ve günlük bir test değildir. Ultrason; ekipmana ve operatörün deneyimine bağlı olsa da kadın doğum, batın ve kardiyolojide yaygınlaşmaktadır. Kardiyolojide EKG, radyografi, efor testleri, kateterizasyon ve anjiyografi kullanılır; bypasslı koroner cerrahi uzmanlaşmış merkezlerde sağlam bir seçenek haline gelirken koroner anjiyoplasti henüz yeni başlamaktadır. Genel cerrahide akut batın, ülser, safra kesesi, fıtık, tümör ve travmalar için laparotomi ve açık teknikler hakimdir; laparoskopi henüz genel pratiğin bir parçası değildir. Travmatoloji; kırıkları redüksiyon, alçı, traksiyon ve osteosentez yoluyla tedavi eder; iç ve dış fiksasyon sistemleri gelişmektedir. Beyin cerrahisi; tümörler, hematomlar, anevrizmalar ve kafa travmaları için muayene, anjiyografi ve mevcut olduğunda BT ile tanı koyma tekniklerine sahiptir. Nöroloji; büyük ölçüde kliniğe, EEG'ye, lomber ponksiyona ve sınırlı nörogörüntülemeye dayanır. Anestezi, transfüzyon, mekanik ventilasyon ve YBÜ mevcuttur, ancak izleme, güvenlik, protokoller ve kaynaklar hastaneler arasında büyük farklılıklar gösterir. Onkoloji; cerrahi, radyoterapi ve sitotoksik kemoterapi kullanır; moleküler tıp henüz rutin tedaviyi yönlendirmez. Pediatri, neonatoloji, kadın doğum, psikiyatri ve rehabilitasyon dönemin kendi uygulama ve kaynaklarına sahiptir. Mikrobiyoloji, kültürler ve antibiyogramlar esastır ancak tıbbi faaliyetleri tekeline almaz. 1980'ler: BT giderek yaygınlaşır ve MR, kaynak sahibi merkezlerde tanıtılarak beyin, omurga, eklemler ve iç organların incelenmesini dönüştürür. Nöroloji ve beyin cerrahisinde tümörlerin, vasküler lezyonların ve travmaların lokalizasyonu iyileşir; anevrizma cerrahisi ve nörolojik izleme gelişir. Travmada iç fiksasyon, intramedüller çiviler, dış fiksatörler ve politravma bakım protokolleri mükemmelleştirilir, ancak modern travma sistemleri henüz eşit şekilde uygulanmamıştır. Genel cerrahide sindirim endoskopisi ve minimal invaziv teknikler büyür; laparoskopik kolesistektomi on yılın sonundan itibaren yayılarak takip eden yıllarda karın cerrahisini değiştirir. Kardiyolojide balonlu koroner anjiyoplasti geliştirilir, bypass cerrahisi genişletilir ve infarktüs bakımı iyileşir; tromboliz, akut infarktüs tedavisini değiştirmeye başlar. Ekokardiyografi, Holter ve elektrofizyolojik çalışmalar yaygınlaşır. Yoğun bakımda ventilasyon, hemodinamik izleme, yapay beslenme ve çoklu organ desteği ilerler. Onkolojide yeni kemoterapi şemaları ve daha iyi antiemetikler ortaya çıkar; organ koruma ile cerrahi, radyoterapi ve ilaç kombinasyonu önem kazanır. Kadın doğum ve neonatolojide doğum öncesi ultrason, fetal izleme ve prematüre bakımı iyileşir. Nakil teknikleri geliştirilir ve siklosporin, greft sağkalımını kolaylaştırır. 1980'de çiçek hastalığının dünya çapında eradikasyonu belgelenir; 1981'de ilk AIDS vakaları başlangıçtaki belirsizlikle tanınır; 1982'de Helicobacter pylori'nin gastroduodenal hastalıkla ilişkisi yayımlanır; 1983'te PCR geliştirilir, ancak klinik kullanıma alışılmadık derecede uzaktır; 1987'de AZT, HIV için onaylanır. On yılın sonunda ilk statinler ortaya çıkar. 1990'lar: Kanıta dayalı tıp, klinik denemeler ve kılavuzlar, uygulamaları kademeli olsa da kararları daha fazla etkilemeye başlar. Helisel BT ve MR, tanı hızını ve detayını artırır; vasküler ve fonksiyonel görüntüleme teknikleri ortaya çıkar ve yaygınlaşır. Nörolojide, iskemik inme için intravenöz tromboliz, denemelerde etkili olduğunu kanıtlar ve 1996'da Amerika Birleşik Devletleri'nde onay alır, ancak klinik benimsenmesi ve tedavi pencereleri başlangıçta kısıtlayıcıdır; inme bakımı günümüzdeki gibi temsil edilmemelidir. Girişimsel nöroradyoloji, anevrizma embolizasyonu ve endovasküler prosedür teknikleri geliştirilir. Travmada, bazı ülkelerde politravma bakım sistemleri, daha iyi osteosentez teknikleri, artroskopi ve eklem protezleri sağlamlaşır; omurga cerrahisi ilerleme kaydeder. Genel cerrahide laparoskopik kolesistektomi, anti-reflü cerrahisi, kolorektal rezeksiyon ve diğer minimal invaziv teknikler, öğrenme eğrileri ve hastaneler arası farklılıklarla birlikte genişler. Kardiyolojide koroner stentler, ekokardiyografi, kapak cerrahisi ve implante edilebilir defibrilatörler artar; infarktüs reperfüzyon tedavileri yaygınlaşır. Nefrolojide diyaliz ve böbrek nakli gelişir; göğüs hastalıklarında invaziv olmayan ventilasyon ve bronkoskopik teknikler ilerler. Onkolojide trastuzumab gibi belirli tümörler için hedefe yönelik ilk tedaviler dahil edilir; evreleme ve destekleyici bakım iyileşir. Yardımlı üreme, deneysel fetal cerrahi, yenidoğan bakımı ve doğum öncesi tarama alanları genişler. Birleşik antiretroviral tedavi, 1996'dan itibaren erişilebilen yerlerde HIV prognozunu değiştirir. İnsan Genom Projesi 1990'da başlar ve dizileme rutin bir test değildir. 2000'ler: Çok dedektörlü BT, daha yüksek çözünürlüklü MR, PET ve hibrit görüntüleme, tanı ve tedavi planlamasını genişletir; PACS sistemleri ve elektronik sağlık kayıtları düzensiz bir şekilde uygulanır. Nöroloji ve beyin cerrahisinde trombektomi ve geliştirilme aşamasındaki diğer endovasküler teknikler, fonksiyonel cerrahi ve izleme gelişir; ilk prosedürler daha sonraki genel kullanılabilirlikle karıştırılmamalıdır. Travmada hasar kontrolü, pelvik fiksasyon, omurga cerrahisi, artroskopi ve protezler mükemmelleştirilir; hastane öncesi bakım ve travma protokolleri eşit olmayan bir şekilde profesyonelleşir. Genel cerrahide ileri laparoskopi, bariatrik cerrahi, minimal invaziv onkolojik rezeksiyonlar ve terapötik endoskopi sağlamlaşır; robotik cerrahi belirli uzmanlıklarda ve merkezlerde yaygınlaşmaya başlar. Kardiyolojide ilaç salımlı stentler, implante edilebilir cihazlar, aritmi ablasyonu ve yapısal teknikler artar; kalp yetmezliği için tedaviler geliştirilir. Kritik bakımlarda koruyucu ventilasyon, enfeksiyon kontrolü, sedasyon ve sepsis protokolleri iyileşir, ancak uygulamaları tekdüze değildir. Onkolojide hedefe yönelik tedaviler ve monoklonal antikorlar, daha iyi radyoterapi teknikleriyle birlikte genişler. Kadın doğum ve neonatolojide doğum öncesi tanı, prematüre bakımı ve komplikasyon tedavisi iyileşir. İnsan genomunun referans dizisi 2001–2003 yıllarında yayımlanır, ancak klinik genomik sınırlı kalmaya devam eder. 2003 yılında SARS, ortaya çıkan enfeksiyonların gözetimini hızlandırır; 2006–2007 yıllarında farklı pazarlarda ilk HPV aşılarına onay verilir; 2009'da A tipi grip (H1N1) pandemisi yaşanır. 2010'lar: Görüntüleme; üç boyutlu planlama, navigasyon, gelişmiş MR ve rehberli prosedürlerle giderek daha fazla bütünleşir. İnmede, mekanik trombektomiye dair kanıtlar 2015'te güçlenir ve yetkin merkezlerde bakımı giderek dönüştürür; ancak her hastane bunu sunamaz. Beyin cerrahisinde rehberli cerrahi, endoskopik teknikler, derin beyin stimülasyonu ve daha az invaziv yaklaşımlar ilerler. Travmada koordineli masif kanama protokolleri, hasar kontrol cerrahisi, perkütan fiksasyon ve rekonstrüktif teknikler yaygınlaşır; protezler ve navigasyon destekli cerrahi artar. Genel cerrahide karmaşık laparoskopi, robotik cerrahi, ileri endoskopi ve metabolik cerrahi, finansman ve deneyim farklılıklarıyla genişler. Kardiyolojide seçilmiş hastalarda aort darlığı için TAVI, stentler, doğrudan etkili oral antikoagülanlar, ablasyon ve destek cihazları gelişir; endikasyon, her anın riskine ve kanıtına bağlıdır. Onkolojide immünoterapi, hedefe yönelik tedaviler, tümör dizileme ve belirli endikasyonlar için CAR-T gelişir; 2011'den itibaren bazı kanserlerde bağışıklık kontrol noktası inhibitörleri dahil edilir. 2013'ten itibaren doğrudan etkili antiviraller, hepatit C tedavisini dönüştürür. CRISPR-Cas9, genel bir klinik tedavi olarak değil, 2012'de bir araştırma aracı olarak sağlamlaşır. 2017'de bazı bölgelerde ilk CAR-T tedavilerine onay verilir. Hassas tıp, teletıp, robotik cerrahi ve teknolojik rehabilitasyon geliştirilir. 2020'ler: COVID-19 pandemisi acil servisleri, yoğun bakım ünitelerini, ameliyathaneleri, bekleme listelerini, birinci basamak sağlık hizmetlerini ve kronik hastalık takiplerini aksatır. mRNA aşıları ve diğer platformlar, hızlı moleküler testler ve mevcut klinik araştırmalara dayalı yeni tedavi stratejileri sisteme dahil edilir. Nörolojide inme ağları ve uzman merkezlerde trombektomi genişletilir; travma ve cerrahide gecikmeler birikir ve süreçler yeniden düzenlenirken, robotik cerrahi, navigasyon ve 3D baskı teknolojileri belirli endikasyonlarda ilerleme kaydeder. Kardiyolojide yapısal girişimler, intrakardiyak görüntüleme ve uzaktan izleme artar; onkolojide hücresel tedaviler, antikor-ilaç konjugatları, immünoterapi ve kişiselleştirilmiş tedaviler genişletilse de tüm hastalara erişilebilir değildir. Belirli hastalıklar için gen tedavileri, moleküler tanı, sekanslama ve kişiselleştirilmiş tıp alanlarında ilerlemeler kaydedilir. Yapay zeka; görüntüleme, dokümantasyon, önceliklendirme ve karar destek süreçlerine, gerekli validasyon ve denetimler eşliğinde kademeli olarak dahil edilir; ancak klinik yargının yerini almaz ve her merkezde mevcut değildir. Ayrıca ruh sağlığı, rehabilitasyon, evde bakım, teletıp ve kronik bakım modelleri de evrim geçirmeye devam eder. Tarihsel kural: yılı, ülkeyi, merkez türünü, uzmanlık alanını ve yerel kullanılabilirliği kontrol edin. Deneysel araştırmalar, sonuçların yayınlanması, ruhsatlandırma, finansman, mesleki eğitim ve rutin kullanımı birbirinden ayırt edin. Bir gelişme referans bir merkezde mevcut olsa bile karakterin bulunduğu hastanede olmayabilir. Bir kaynağın o dönemde mevcut olduğu kesin olarak kanıtlanamıyorsa, o döneme özgü alternatifleri sunun; asla uydurmayın.